Ҳарфи рӯмӣ дар дилам сӯзӣ фиканд
حرف رومی در دلم سوزی فکند
Оҳи панҷоби он замини арҷманд
آه پنجاب آن زمین ارجمند
Аз тап ёрон тапидам дар биҳишт
از تپ یاران تپیدم در بهشت
Куҳнаи ғамҳоро харидам дар биҳишт
کهنه غمها را خریدم در بهشت
То дар он гулшани сдоӣии дардманд
تا در آن گلشن صدائی دردمند
Аз канори ҳавз кавсар шуд баланд
از کنار حوض کوثر شد بلند
« ҷамъ кардам мушти хошокӣ ки сӯзами хеш ро
«جمع کردم مشت خاشاکی که سوزم خویش را
Гул гумон дорад ки бандами ошён дар гулистон »
گل گمان دارد که بندم آشیان در گلستان»
ғанӣ
غنی
Гуфт рӯмӣ « ончӣ меояд нигар
گفت رومی «آنچه می آید نگر
Дили мада бо ончӣ бигузашт эй писар
دل مده با آنچه بگذشت ای پسر
Шоири рангини навои тоҳири ғанӣ
شاعر رنگین نوا طاهر غنی
Фақр ӯ ботини ғанӣ , зоҳири ғанӣ
فقر او باطن غنی ، ظاهر غنی
Нағма ӣӣ мехонд он масти мудом
نغمه ئی می خواند آن مست مدام
Дар ҳузури Сайиди волои мақом
در حضور سید والا مقام
Сайиди алсодот , солори аҷам
سید السادات ، سالار عجم
Даст ӯ меъмор тақдир амам
دست او معمار تقدیر امم
То Ғаззолии дарси аллоҳ ҳў гирифт
تا غزالی درس الله هو گرفت
Зикру фикр аз дудмон ӯ гирифт
ذکر و فکر از دودمان او گرفت
Муршиди он кишвари минӯи назир
مرشد آن کشور مینو نظیر
Мейру дарвешу салотинро мушир
میر و درویش و سلاطین را مشیر
Хиттаро он шоҳи дарёи остин
خطه را آن شاه دریا آستین
Дод илму санъату таҳзибу дайн
داد علم و صنعت و تهذیب و دین
Офариди он марди Эрони сағир
آفرید آن مرد ایران صغیر
Бо ҳунарҳои ғарибу дилпазир
با هنر های غریب و دلپذیر
Як нигоҳ ӯ кушояди сад гиреҳ
یک نگاه او گشاید صد گره
Хезу тирашро бадал роҳӣ бидиҳ »
خیز و تیرش را بدل راهی بده»