Рафт дар ҷонами садои бартарӣ

رفت در جانم صدای برتری

Маст будам аз навой бартарӣ

مست بودم از نوای برتری

Гуфт рӯмӣ « чашми дили бедор ба

گفت رومی «چشم دل بیدار به

Пои бурун аз ҳалқаи афкор на

پا برون از حلقهٔ افکار نه

Карда ӣӣ бар базми даравишони гузар

کرده ئی بر بزم درویشان گذر

Як назари кохи салотини ҳам нигар

یک نظر کاخ سلاطین هم نگر

Хусравони машриқи андари анҷуман

خسروان مشرق اندر انجمن

Стўти Эрону афғону дкн

سطوت ایران و افغان و دکن

Нодири он донои рамзи иттиҳод

نادر آن دانای رمز اتحاد

Бо мусулмон дод пайғоми вдод

با مسلمان داد پیغام وداد

Марди абдолии вуҷӯдаши оятӣ

مرد ابدالی وجودش آیتی

Дод афғонро асоси миллатӣ

داد افغان را اساس ملتی

Он шаҳидони муҳаббатро эмом

آن شهیدان محبت را امام

Обрӯии ҳинду чину рӯму шом

آبروی هند و چین و روم و شام

Номаш аз хуршеду маи тобанда тар

نامش از خورشید و مه تابنده تر

Хоки қабраш аз ман ва ту зинда тар

خاک قبرش از من و تو زنده تر

Ишқи розӣ буд бар саҳрои ниҳод

عشق رازی بود بر صحرا نهاد

Ту ндонӣ ҷон чаҳ муштоқона дод

تو ندانی جان چه مشتاقانه داد

Аз нигоҳи хоҷаи бадару ҳнин

از نگاه خواجهٔ بدر و حنین

Фақри султони вориси ҷазби ҳусайн

فقر سلطان وارث جذب حسین

Рафт султони зини сарои ҳафт рӯз

رفت سلطان زین سرای هفت روز

Навбат ӯ дар дкни боқӣ ҳануз »

نوبت او در دکن باقی هنوز»

Ҳарфу савтами хому фикрами нотамом

حرف و صوتم خام و فکرم ناتمام

Кӣ тавон гуфтани ҳадиси он мақом

کی توان گفتن حدیث آن مقام

Нурён аз ҷилваҳои ӯ басир

نوریان از جلوه های او بصیر

Зиндау доно ва гуёу хабир ,

زنده و دانا و گویا و خبیر،

Қасрӣ аз фирӯзаи девор ва дараш

قصری از فیروزه دیوار و درش

Осмони нилгуни андари буриш

آسمان نیلگون اندر برش

Рифъат ӯ бартар аз чанду чгўн

رفعت او برتر از چند و چگون

намекунад андешаро хору забун

می کند اندیشه را خوار و زبون

Он гулу сарву самани он шохсор

آن گل و سرو و سمن آن شاخسار

Аз латофат мисли тасвири баҳор

از لطافت مثل تصویر بهار

Ҳар замони барги гулу барги шаҷар

هر زمان برگ گل و برگ شجر

Дорад аз завқи нимуви ранг дигар

دارد از ذوق نمو رنگ دگر

ӣнқадари боди сабо афсунгар аст

اینقدر باد صبا افسونگر است

То мижаи барҳами зании зард аҳмар аст

تا مژه برهم زنی زرد احمر است

Ҳар тарафи фаввораҳо гавҳари фуруш

هر طرف فواره ها گوهر فروش

Мурғаки фирдавси зоди андари хурӯш

مرغک فردوس زاد اندر خروش

Боргоҳии андари он кохии баланд

بارگاهی اندر آن کاخی بلند

Зарра ӯ офтоби андари каманд

ذره او آفتاب اندر کمند

Сақфу девору асотин аз ақиқ

سقف و دیوار و اساطین از عقیق

Фарш ӯ аз ишму парчин аз ақиқ

فرش او از یشم و پرچین از عقیق

Бар ямин ва бар ясори он всоқ

بر یمین و بر یسار آن وثاق

Ҳурёни сафи баста бо заррин натоқ

حوریان صف بسته با زرین نطاق

Дар миён бинишаста бар авранги зар

در میان بنشسته بر اورنگ زر

Хусравони ҷами ҳашами баҳроми фар

خسروان جم حشم بهرام فر

Рӯмии он ойинаи ҳасани адаб

رومی آن آئینهٔ حسن ادب

Бо камол дилбарӣ бикшод лаб

با کمال دلبری بگشاد لب

Гуфт « мардии шоирӣ аз ховар аст

گفت «مردی شاعری از خاور است

Шоирӣ ё соҳирӣ аз ховар аст

شاعری یا ساحری از خاور است

Фикр ӯ борӣку ҷонаши дардманд

فکر او باریک و جانش دردمند

Шеър ӯ дар ховарон сӯзӣ фиканд »

شعر او در خاوران سوزی فکند»

Хуши биё эй нуктаи санҷи ховарӣ

خوش بیا ای نکته سنج خاوری

эй ки май зебади турои ҳарфи дарӣ

ای که می زیبد ترا حرف دری

Муҳаррам розем бо мо рози гӯй

محرم رازیم با ما راز گوی

Ончӣ майдонӣ зи Эрони бози гӯй

آنچه میدانی ز ایران باز گوی

Баъди муддати чашми худ бар худ кушод

بعد مدت چشم خود بر خود گشاد

Лекини андари ҳалқа домӣ фитод

لیکن اندر حلقهٔ دامی فتاد

Куштаи ноз батон шӯху шнг

کشتهٔ ناز بتان شوخ و شنگ

Холиқи таҳзибу тақлиди фаранг

خالق تهذیب و تقلید فرنگ

Кори он ворФтаҳи малику насаб

کار آن وارفتهٔ ملک و نسب

Зикр шопӯрасту таҳқири араб

ذکر شاپور است و تحقیر عرب

Рӯзгор ӯ тиҳӣ аз воридот

روزگار او تهی از واردات

Аз қубӯр куҳна меҷӯяд ҳаёт

از قبور کهنه می جوید حیات

Бо ватани пайваст ва аз худ дар гузашт

با وطن پیوست و از خود در گذشت

Дил ба рустам дод ва аз ҳайдари гузашт

دل به رستم داد و از حیدر گذشت

Нақши ботил май пазирад аз фаранг

نقش باطل می پذیرد از فرنگ

Сари гузашт худ бигирад аз фаранг

سر گذشت خود بگیرد از فرنگ

Перии Эрони замони язди ҷирад

پیری ایران زمان یزد جرد

Чеҳра ӯ бефурӯғ аз хӯни сард

چهرهٔ او بی فروغ از خون سرد

Дайну ойину низом ӯ куҳан

دین و آئین و نظام او کهن

Шеду тори субҳу шом ӯ куҳан

شید و تار صبح و شام او کهن

Мавҷ май дар шиша токаш набӯд

موج می در شیشهٔ تاکش نبود

Як шарар дар тӯда хокаш набӯд

یک شرر در تودهٔ خاکش نبود

То з сҳроӣӣ раседаш маҳшарӣ

تا ز صحرائی رسیدش محشری

Онкӣ дод ӯро ҳаёти дайгарӣ

آنکه داد او را حیات دیگری

Инчин ҳашар аз ъаноёт худост

اینچین حشر از عنایات خداست

Порси боқӣ , рўмҳолкбрӣ куҷост

پارس باقی ، رومةالکبری کجاست

Онкӣ рафт аз пайкар ӯ ҷони пок

آنکه رفت از پیکر او جان پاک

Беқиёмат бар намеояд зи хок

بی قیامت بر نمی آید ز خاک

Марди сҳроӣӣ ба Эрон ҷон дамид

مرد صحرائی به ایران جان دمید

Бози сӯии ригзор худ рамед

باز سوی ریگزار خود رمید

Куҳнаро аз лавҳи мо бистарад ва рафт

کهنه را از لوح ما بسترد و رفت

Баргу сози аср нав оварад ва рафт

برگ و ساز عصر نو آورد و رفت

Оҳ , эҳсони араби ншноҳтнд

آه ، احسان عرب نشناحتند

Аз таши афрангёни бгдохтнд

از تش افرنگیان بگداختند