Аз каломаши ҷони ман битоб шуд
از کلامش جان من بیتاب شد
Дар танам ҳар зарра чун симоб шуд
در تنم هر ذره چون سیماب شد
Ногаҳон дидам миёни ғарбу шарқ
ناگهان دیدم میان غرب و شرق
Осмон дар як саҳоби нури ғарқ
آسمان در یک سحاب نور غرق
Зон саҳоби аФрштаҳ ӣӣ омад фурӯд
زان سحاب افرشته ئی آمد فرود
Бо ду талъати ин чу оташи он чу дӯд
با دو طلعت این چو آتش آن چو دود
Он чу шаби торик ва ин равшани шаҳоб
آن چو شب تاریک و این روشن شهاب
Чашми ин бедору чашм он бихоб
چشم این بیدار و چشم آن بخواب
Бол ӯро рангҳои сурху зард
بال او را رنگهای سرخ و زرد
Сабзу симину кабӯду лоҷувард
سبز و سیمین و کبود و لاجورد
Чун хаёли андари мизоҷ ӯ Ромӣ
چون خیال اندر مزاج او رمی
Аз замин то каҳкашон ӯро дамӣ
از زمین تا کهکشان او را دمی
Ҳар замон ӯро ҳавои дайгарӣ
هر زمان او را هوای دیگری
Пари кушодан дар фазои дайгарӣ
پر گشادن در فضای دیگری
Гуфт « зарвонами ҷаҳонро қоҳирам
گفت «زروانم جهان را قاهرم
Ҳам ниҳонам аз нигаҳи ҳам зоҳирам
هم نهانم از نگه هم ظاهرم
Баста ҳар тадбир бо тақдири ман
بسته هر تدبیر با تقدیر من
Нотиқу сомити ҳамаи нахчири ман
ناطق و صامت همه نخچیر من
Ғунчаи андар шох меболад зи ман
غنچه اندر شاخ می بالد ز من
Мурғаки андар ошён нолад зи ман
مرغک اندر آشیان نالد ز من
Дона аз парвоз ман гардад ниҳол
دانه از پرواز من گردد نهال
Ҳар фироқ аз файз ман гардад висол
هر فراق از فیض من گردد وصال
Ҳам итобии ҳам хитобӣ оварам
هم عتابی هم خطابی آورم
Ташнаи созам то шаробӣ оварам
تشنه سازم تا شرابی آورم
Ман ҳаётами ман мамотам ман нашӯр
من حیاتم من مماتم من نشور
Ман ҳисобу дӯзаху фирдавсу ҳур
من حساب و دوزخ و فردوس و حور
Одаму аФрштаҳ дар банд ман аст
آدم و افرشته در بند من است
Олами шаш рӯзаи фарзанд ман аст
عالم شش روزه فرزند من است
Ҳар гулӣ каз шох май чинии манам
هر گلی کز شاخ می چینی منم
Ам ҳар чизе ки май бинии манам
ام هر چیزی که می بینی منم
Дар тилисми ман асираст ин ҷаҳон
در طلسم من اسیر است این جهان
Аз дамам ҳар лаҳза пераст ин ҷаҳон
از دمم هر لحظه پیر است این جهان
Лии маъаи аллоҳ ҳар киро дар дил нишаст
لی مع الله هر که را در دل نشست
Он ҷавонмардии тилисми ман шикаст
آن جوانمردی طلسم من شکست
Гар ту хоҳӣ ман набошам дар миён
گر تو خواهی من نباشم در میان
Лии маъаи аллоҳ боз хон аз айни ҷон »
لی مع الله باز خوان از عین جان»
Дар нигоҳ ӯ нмидонм чаҳ буд
در نگاه او نمیدانم چه بود
Аз нигоҳами ин куҳани олами рабӯд
از نگاهم این کهن عالم ربود
ё нигоҳам бар дигар олам гушӯд
یا نگاهم بر دگر عالم گشود
ё дигаргун шуд ҳамон олам ки буд
یا دگرگون شد همان عالم که بود
Мардуми андари коиноти рангу бӯ
مردم اندر کائنات رنگ و بو
Зодами андари олам беҳоиу ҳў
زادم اندر عالم بی های و هو
Риштаи ман зон куҳан олам гусаст
رشتهٔ من زان کهن عالم گسست
Як ҷаҳони тоза ӣӣ омад бадаст
یک جهان تازه ئی آمد بدست
Аз зиёни олимӣ ҷонам тапид
از زیان عالمی جانم تپید
То дигар олами зи хокам бар дамид
تا دگر عالم ز خاکم بر دمید
Тани сабктар гашту ҷони сайёр тар
تن سبک تر گشت و جان سیار تر
Чашми дили бинандау бедор тар
چشم دل بیننده و بیدار تر
Пардагиҳо беҳиҷоб омад падед
پردگی ها بی حجاب آمد پدید
Нағма анҷум бигӯаш ман расед
نغمهٔ انجم بگوش من رسید