Ин замину осмон малик худост
این زمین و آسمان ملک خداست
Ин мау парвини ҳамаи мироси мост
این مه و پروین همه میراث ماست
Андарин раҳ ҳар чаҳ ояд дар назар
اندرین ره هر چه آید در نظر
Бо нигоҳи муҳаррамӣ ӯро нигар
با نگاه محرمی او را نگر
Чун ғарибон дар диёри худ Марв
چون غریبان در دیار خود مرو
эй зи худ гуми андакии бибоки шӯ
ای ز خود گم اندکی بیباک شو
Ин ва он ҳукми туро бар дил занад
این و آن حکم ترا بر دل زند
Гар ту гўӣӣ ин макун он кун , кунад
گر تو گوئی این مکن آن کن ،کند
Нест олами ҷуз батон чашму гӯш
نیست عالم جز بتان چشم و گوش
Инки ҳар фардоӣ ӯ мерад чу дӯш
اینکه هر فردای او میرد چو دوش
Дар биёбони талаби девонаи шӯ
در بیابان طلب دیوانه شو
Яъне иброҳӣми ин бтхонаҳи шӯ
یعنی ابراهیم این بتخانه شو
Чун замину осмонро тай кунӣ
چون زمین و آسمان را طی کنی
Ин ҷаҳон ва он ҷаҳонро тай кунӣ
این جهان و آن جهان را طی کنی
Аз худои ҳафт осмони дигари талаб
از خدا هفت آسمان دیگر طلب
Сад замон ва сад макони дигари талаб
صد زمان و صد مکان دیگر طلب
Бе худ афтодани лаби ҷӯии биҳишт
بی خود افتادن لب جوی بهشت
Бениёз аз ҳарбу зарби хубу зишт
بی نیاز از حرب و ضرب خوب و زشت
Гар наҷоти мо фироқ аз ҷустуҷӯаст
گر نجات ما فراغ از جستجوست
Гӯри хуштар аз биҳишти ранг ва бӯаст
گور خوشتر از بهشت رنگ و بوست
эй мусофири ҷони бимирад аз мақом
ای مسافر جان بمیرد از مقام
Зинда тар гардад зи парвози мудом
زنده تر گردد ز پرواز مدام
Ҳам сафар бо ахтарон бӯдан хуш аст
هم سفر با اختران بودن خوش است
Дар сафари як дами нёсўдн хуш аст
در سفر یک دم نیاسودن خوش است
То шудам андари фазоҳо паии сипар
تا شدم اندر فضاها پی سپر
Ончии боло буд , зер омад назар
آنچه بالا بود ، زیر آمد نظر
Тираи хокии бартар аз қандили шаб
تیره خاکی برتر از قندیل شب
Сояи ман бар сари ман эй аҷаб
سایهٔ من بر سر من ای عجب
Ҳар замони наздиктар наздиктар
هر زمان نزدیک تر نزدیکتر
То намоён шуд кҳстони қамар
تا نمایان شد کهستان قمر
Гуфт « рӯмӣ аз гумонҳо поки шӯ
گفت «رومی از گمانها پاک شو
Хугари расму раҳи афлоки шӯ
خوگر رسم و ره افلاک شو
Моҳ аз мо давр ва бо мо ошност
ماه از ما دور و با ما آشناست
Ин нахустин манзили андари роҳи мост
این نخستین منزل اندر راه ماست
Дайру зуди рӯзгораш дӣданӣ аст
دیر و زود روزگارش دیدنی است
Ғорҳои кӯҳсораш дӣданӣаст »
غارهای کوهسارش دیدنی است»
Он сукути он кӯҳсори ҳавлнок
آن سکوت آن کوهسار هولناک
Андаруни пари сӯзу беруни чоки чок
اندرون پر سوز و بیرون چاک چاک
Сад ҷабал аз хоФтину илдрм
صد جبل از خافطین و یلدرم
Бар даҳонаш дарду нори андари шикам
بر دهانش درد و نار اندر شکم
Аз дарунаши сабзаи ӣии сар бар назд
از درونش سبزه ئی سر بر نزد
Тоирии андари фазояши пар назд
طایری اندر فضایش پر نزد
Абрҳо бенам , ҳавоҳо тунду тез
ابر ها بی نم ، هوا ها تند و تیز
Бо замини мурдаи ӣии андари ситез
با زمین مرده ئی اندر ستیز
Олами фарсӯдаи ӣӣ берангу савт
عالم فرسوده ئی بی رنگ و صوت
Неи нишони зиндагӣ дар вай на мӯат
نی نشان زندگی در وی نه موت
Неи бноФши решаи нахли ҳаёт
نی بنافش ریشهٔ نخل حیات
Не ба сулби рӯзгораши ҳодисот
نی به صلب روزگارش حادثات
Гарчи ҳаст аз дудмони офтоб
گرچه هست از دودمان آفتاب
Субҳу шом ӯ назояд инқилоб
صبح و شام او نزاید انقلاب
Гуфт рӯмӣ « хезу гомии пеш на
گفت رومی «خیز و گامی پیش نه
Давлати бедорро аз кафи мада
دولت بیدار را از کف مده
Ботинаш аз зоҳир ӯ хуштар аст
باطنش از ظاهر او خوشتر است
Дар қФор ӯ ҷаҳонӣ дигар аст
در قفار او جهانی دیگر است
Ҳар чаҳ пеш ояд туро эй марди ҳуш
هر چه پیش آید ترا ای مرد هوش
Гири андари ҳалқаҳои чашму гӯш
گیر اندر حلقه های چشم و گوش
Чашм агар биност ҳар шайъ дӣданӣ аст
چشم اگر بیناست هر شی دیدنی است
Дар тарозуии нигаҳ санҷиданӣ аст
در ترازوی نگه سنجیدنی است
Ҳар куҷои рӯмии барад онҷо бирав
هر کجا رومی برد آنجا برو
Як ду дам аз ғайр ӯ бегонаи шӯ »
یک دو دم از غیر او بیگانه شو»
Дасти ман оҳистаи сӯй худ кашид
دست من آهسته سوی خود کشید
Тунд рафт ва бар сар ғорӣ расед
تند رفت و بر سر غاری رسید