эй ҳамилоҳ ! эй атк , Эй равад гунг
ای هماله ! ای اطک ، ای رود گنگ
Зистан то кӣ чунон беобу ранг
زیستن تا کی چنان بی آب و رنگ
Пери мардон аз фаросат бе насиб
پیر مردان از فراست بی نصیب
Навҷавонон аз муҳаббат бе насиб
نوجوانان از محبت بی نصیب
Шарқу ғарби озод ва мо нахчири ғайр
شرق و غرب آزاد و ما نخچیر غیر
Хишти мо сармояи таъмири ғайр
خشت ما سرمایهٔ تعمیر غیر
Зиндагонӣ бар муроди дигарон
زندگانی بر مراد دیگران
Ҷовдон маргаст , неи хоби гарон
جاودان مرگست ، نی خواب گران
Нест ин маргӣ ки ояд зи осмон
نیست این مرگی که آید ز آسمان
Тухм ӯ меболад зи аъмоқи ҷон
تخم او می بالد ز اعماق جان
Сайд ӯ неи мурда шӯ хоҳад на гӯр
صید او نی مرده شو خواهد نه گور
Неи ҳуҷуми дӯстон аз назду давр
نی هجوم دوستان از نزد و دور
Ҷомаи кас дар ғам ӯ чок нест
جامهٔ کس در غم او چاک نیست
Дӯзах ӯ онсӯӣ афлок нест
دوزخ او آنسوی افلاک نیست
Дар ҳуҷуми рӯзи ҳашар ӯро мҷу
در هجوم روز حشر او را مجو
Ҳаст дар имрӯз ӯ фардоӣ ӯ
هست در امروز او فردای او
Ҳар ки ӣнҷои донаи кишти ӣнҷои дуруд
هر که اینجا دانه کشت اینجا درود
Пеши ҳақи он бандаро бурдан чаҳ суд
پیش حق آن بنده را بردن چه سود
Умматӣ каз орзӯ нешӣ нахурд
امتی کز آرزو نیشی نخورد
Нақш ӯро фитрат аз гетии стрд
نقش او را فطرت از گیتی سترد
Эътибори тахту тоҷ аз соҳирӣ аст
اعتبار تخت و تاج از ساحری است
Сахт чун санги ин зҷоҷ аз соҳрист
سخت چون سنگ این زجاج از ساحریست
Дар гузашт аз ҳукми ин саҳари мубин
در گذشت از حکم این سحر مبین
Кофарӣ аз куфр , диндории зи дайн
کافری از کفر ، دینداری ز دین
Ҳиндён бо икдгр овехтанд
هندیان با یکدگر آویختند
Фитнаҳои куҳна боз ангехтанд
فتنه های کهنه باز انگیختند
То фарангии қавмӣ аз мағриби замин
تا فرنگی قومی از مغرب زمین
Солис омад дар низои куфру дайн
ثالث آمد در نزاع کفر و دین
Кас надонад ҷилваи об аз сароб
کس نداند جلوهٔ آب از سراب
Инқилоб эй инқилоб эй инқилоб
انقلاب ای انقلاب ای انقلاب
эй туро ҳар лаҳзаи фикри обу гул
ای ترا هر لحظه فکر آب و گل
Аз ҳузури ҳақи талаби як зиндаи дил
از حضور حق طلب یک زنده دل
Ошёнаш гарчи дар об ва гул аст
آشیانش گرچه در آب و گل است
На фалак сар гашта ин як дил аст
نه فلک سر گشته این یک دل است
То напиндорӣ ки аз хокаст ӯ
تا نپنداری که از خاک است او
Аз баландиҳои афлокаст ӯ
از بلندی های افلاک است او
Ин ҷаҳон ӯро ҳарими кӯии дӯст
این جهان او را حریم کوی دوست
Аз қабоӣ лола гирад буии дӯст
از قبای لاله گیرد بوی دوست
Ҳар нафас бо рӯзгори андари ситез
هر نفس با روزگار اندر ستیز
Санги раҳ аз зарбат ӯ рези рез
سنگ ره از ضربت او ریز ریز
Ошнои минбар ва дораст ӯ
آشنای منبر و دار است او
Оташи худро нигаҳдораст ӯ
آتش خود را نگهدار است او
Оби ҷӯйу баҳр ҳо дорад ба бар
آب جوی و بحر ها دارد به بر
намедиҳад мавҷаши зи тӯфонии хабар
می دهد موجش ز طوفانی خبر
Зиндау поянда бе нони танур
زنده و پاینده بی نان تنور
Мерад он соъат ки гардад бе ҳузур
میرد آن ساعت که گردد بی حضور
Чун чароғи андари шабистони бадан
چون چراغ اندر شبستان بدن
Равшан аз ваии хилват ва ҳам анҷуман
روشن از وی خلوت و هم انجمن
Инчунин дил , худ нигар , аллоҳи маст
اینچنین دل ، خود نگر ، الله مست
Ҷуз ба дарвешӣ намеояд бадаст
جز به درویشی نمی آید بدست
эй ҷавони домон ӯ муҳкам бигир
ای جوان دامان او محکم بگیر
Дар ғуломии зодаи ӣии озоди мейр
در غلامی زاده ئی آزاد میر