намекунад банди ғуломони сахт тар
می کند بند غلامان سخت تر
Ҳуррият мехонд ӯро бе басар
حریت می خواند او را بی بصر
Гармии ҳангома ҷумҳӯр дид
گرمی هنگامهٔ جمهور دید
Парда бар рӯй мулӯкят кашид
پرده بر روی ملوکیت کشید
Салтанатро ҷомеъ ақвом гуфт
سلطنت را جامع اقوام گفت
Кори худро пухта кард ва хом гуфт
کار خود را پخته کرد و خام گفت
Дар фазояши бол ва пар натавон гушӯд
در فضایش بال و پر نتوان گشود
Бо калидаши ҳеҷ дар натавон гушӯд
با کلیدش هیچ در نتوان گشود
Гуфт бо мурғи қафас « эй дардманд
گفت با مرغ قفس «ای دردمند
Ошён дар хонаи сайёди банд
آشیان در خانهٔ صیاد بند
Ҳар ки созад ошён дар дашту мурғ »
هر که سازد آشیان در دشت و مرغ
ӯ набошад эмин аз шоҳину чрғ
او نباشد ایمن از شاهین و چرغ»
Аз фусунаши мурғи зираки донаи маст
از فسونش مرغ زیرک دانه مست
Нолаҳо андари гулӯии худ шикаст
ناله ها اندر گلوی خود شکست
Ҳуррияти хоҳӣ ба пичокши миФт
حریت خواهی به پیچاکش میفت
Ташнаи мейр ва бар нами токаши миФт
تشنه میر و بر نم تاکش میفت
Алҳзр аз гармии гуфтор ӯ
الحذر از گرمی گفتار او
Алҳзр аз ҳарфи паҳлуи дор ӯ
الحذر از حرف پهلو دار او
Чашмҳо аз серумааш бенур тар
چشم ها از سرمه اش بی نور تر
Бандаи маҷбури азуи маҷбур тар
بندهٔ مجبور ازو مجبور تر
Аз шароби сотгинши алҳзр
از شراب ساتگینش الحذر
Аз қимори бдншинши алҳзр
از قمار بدنشینش الحذر
Аз худӣ ғофил нагардад марди ҳур
از خودی غافل نگردد مرد حر
Ҳифз худ кун ҳуб афюнаш махӯр
حفظ خود کن حب افیونش مخور
Пеш фиръавнон бигӯ ҳарф кулем
پیش فرعونان بگو حرف کلیم
То кунад зарби ту дарёро дунем
تا کند ضرب تو دریا را دونیم
Доғам аз рсўоӣии ин корвон
داغم از رسوائی این کاروان
Дар амир ӯ надидам нури ҷон
در امیر او ندیدم نور جان
Тани парасту ҷоҳи маст ва кам нигаҳ
تن پرست و جاه مست و کم نگه
Андарунаш бенасиб аз лоолаҳ
اندرونش بی نصیب از لااله
Дар ҳарами зоду килисоро мурӣд
در حرم زاد و کلیسا را مرید
Пардаи номӯси моро бар дарид
پردهٔ ناموس ما را بر درید
Доман ӯро гирифтан аблаҳӣ аст
دامن او را گرفتن ابلهی است
Сина ӯ аз дили равшан тиҳӣ аст
سینهٔ او از دل روشن تهی است
Андарин раҳи такя бар худ кун ки мард
اندرین ره تکیه بر خود کن که مرد
Сайди оҳӯ бо саг кӯрӣ накард
صید آهو با سگ کوری نکرد
Оҳ аз қавмӣ ки чашм аз хеши баст
آه از قومی که چشم از خویش بست
Дил ба ғайр аллоҳ дод , аз худ гусаст
دل به غیر الله داد ، از خود گسست
То худӣ дар сина миллат бамурд
تا خودی در سینهٔ ملت بمرد
Кӯҳ , коҳӣ карду бод ӯро бабрад
کوه ، کاهی کرد و باد او را ببرد
Гарчи дорад лоолаҳи андари ниҳод
گرچه دارد لااله اندر نهاد
Аз бутун ӯ мусулмонӣ назод
از بطون او مسلمانی نزاد
Онкӣ бахшад беяқинонро яқин
آنکه بخشد بی یقینان را یقین
Онкӣ ларзад аз суҷуд ӯ замин
آنکه لرزد از سجود او زمین
Онкии зер теғ гуяд лоолаҳ
آنکه زیر تیغ گوید لااله
Онкӣ аз хунаш бирӯяд лоолаҳ
آنکه از خونش بروید لااله
Он сарвар , он сӯз муштоқӣ намонад
آن سرور ، آن سوز مشتاقی نماند
Дар ҳарами соҳибдилӣ боқӣ намонад
در حرم صاحبدلی باقی نماند
эй мусулмони андарин дайри куҳан
ای مسلمان اندرین دیر کهن
То куҷо бошӣ ба банди аҳриман
تا کجا باشی به بند اهرمن
Ҷаҳд бо тавфиқу лиззат дар талаб
جهد با توفیق و لذت در طلب
Каси наёбад бе ниёзи ним шаб
کس نیابد بی نیاز نیم شب
Зистан то кӣ ба баҳри андар чу хас
زیستن تا کی به بحر اندر چو خس
Сахти шӯ чун кӯҳ аз забти нафас
سخت شو چون کوه از ضبط نفس
Гарчи донои ҳоли дил бо кас нагуфт
گرچه دانا حال دل با کس نگفت
Аз ту дард хеш натавонам наҳуфт
از تو درد خویش نتوانم نهفت
То ғуломам дар ғуломӣ зода ам
تا غلامم در غلامی زاده ام
зи остони каъбаи давр афтода ам
ز آستان کعبه دور افتاده ام
Чун баном Мустафо хонам дуруд
چون بنام مصطفی خوانم درود
Аз хиҷолат об мегардад вуҷӯд
از خجالت آب می گردد وجود
Ишқ мегуяд ки эй маҳкӯми ғайр
عشق میگوید که ای محکوم غیر
Синаи ту аз батон монанди дайр
سینهٔ تو از بتان مانند دیر
То надорӣ аз Муҳамади рангу бӯ
تا نداری از محمد رنگ و بو
Аз дуруд худ меало ном ӯ
از درود خود میالا نام او
Аз қиём беҳузур ман мапурс
از قیام بی حضور من مپرس
Аз суҷуд бесарвар ман мапурс
از سجود بی سرور من مپرس
Ҷилваи ҳақ гарчи бошад як нафас
جلوهٔ حق گرچه باشد یک نفس
Қисмати мардон озодасту бас
قسمت مردان آزاد است و بس
Мардии озодӣ чу ояд дар суҷуд
مردی آزادی چو آید در سجود
Дар тавофаши гарми рӯи чархи кабӯд
در طوافش گرم رو چرخ کبود
Мо ғуломон аз ҷалолаши бихбр
ما غلامان از جلالش بیخبر
Аз ҷамоли лозўолши бихбр
از جمال لازوالش بیخبر
Аз ғуломии лиззати имони мҷу
از غلامی لذت ایمان مجو
Гарчи бошад ҳофизи қуръон , мҷу
گرچه باشد حافظ قرآن ، مجو
Муъминасту пеша ӯ озрӣ аст
مؤمن است و پیشهٔ او آزری است
Дайну урфонаши саропо кофарӣ аст
دین و عرفانش سراپا کافری است
Дар бадани дорӣ агар сӯзи ҳаёт
در بدن داری اگر سوز حیات
Ҳаст миъроҷи мусулмон дар слўт
هست معراج مسلمان در صلوت
Вари надории хӯни гарми андари бадан
ور نداری خون گرم اندر بدن
Саҷда ту нест ҷузи расми куҳан
سجدهٔ تو نیست جز رسم کهن
Иди озодони шикваи малику дайн
عید آزادان شکوه ملک و دین
Иди маҳкӯмони ҳуҷуми муъминин
عید محکومان هجوم مؤمنین