Қандаҳори он кишвари минӯи савод

قندهار آن کشور مینو سواد

Аҳли дилро хок ӯ хоки мурод

اهل دل را خاک او خاک مراد

Рангҳо , бӯҳо , ҳавоҳо , об ҳо

رنگ ها ، بوها ، هواها ، آب ها

Обҳо тобанда чун симоб ҳо

آب ها تابنده چون سیماب ها

Лолаҳо дар хилвати кҳсор ҳо

لاله ها در خلوت کهسار ها

Нораҳои яхи бастаи андари нораҳо

نارها یخ بسته اندر نارها

Кӯии он шаҳраст моро кӯии дӯст

کوی آن شهر است ما را کوی دوست

Сорибон бар банди маҳмили сӯии дӯст

ساربان بر بند محمل سوی دوست

намесароем дигар аз ёрон наҷад

می سرایم دیگر از یاران نجد

Аз нўоӣӣ , ноқаро орм ба ваҷд

از نوائی ، ناقه را آرم به وجد

Аз дайр Муғон оем бегардиш саҳбост

از دیر مغان آیم بی گردش صهباست

Дар манзил ло будам аз бодаи алои маст

در منزل لا بودم از باده الا مست

Донам ки нигоҳ ӯ зарфи ҳама кас бинад

دانم که نگاه او ظرف همه کس بیند

Кардаст марои соқӣ аз ишвау ?имаи маст

کرد است مرا ساقی از عشوه و ایما مست

Вақтаст ки бигушоем майхонаи рӯмии боз

وقت است که بگشایم میخانهٔ رومی باز

Перон ҳарам дидам дар саҳни килисои маст

پیران حرم دیدم در صحن کلیسا مست

Ин кор ҳакимӣ нест домони климии гир

این کار حکیمی نیست دامان کلیمی گیر

Сад бандаи соҳили масти як бандаи дарёи маст

صد بندهٔ ساحل مست یک بنده دریا مست

Дилро ба чамани барадам аз боди чамани афсарад

دل را به چمن بردم از باد چمن افسرد

Мерад бхёбонҳои ин лолаи саҳрои маст

میرد بخیابانها این لالهٔ صحرا مست

Аз ҳарфи диловезаши асрори ҳарами пайдо

از حرف دلاویزش اسرار حرم پیدا

Дай коФркӣ дидам дар водии бтҳои маст

دی کافرکی دیدم در وادی بطحا مست

Синоаст ки Форонаст ёрб чаҳ мақомаст ин

سینا است که فاران است یارب چه مقام است این

Ҳар зарраи хоки ман чашмӣаст тамошои маст

هر ذره خاک من چشمی است تماشا مست

Хирқаи он « барзахи лоибғён »

خرقهٔ آن «برزخ لایبغیان»

Дидамаш дар нукта « лии хрқтон »

دیدمش در نکتهٔ «لی خرقتان»

Дайн ӯ ойин ӯ тафсири кул

دین او آئین او تفسیر کل

Дар ҷабин ӯ хати тақдири кул

در جبین او خط تقدیر کل

Ақлро ӯ соҳиб асрор кард

عقل را او صاحب اسرار کرد

Ишқро ӯ теғи ҷавҳар дор кард

عشق را او تیغ جوهر دار کرد

Корвони шавқро ӯ манзил аст

کاروان شوق را او منزل است

Мо ҳамаи як мушт хокем ӯ дил аст

ما همه یک مشت خاکیم او دل است

Ошкоро диданаши усарои мост

آشکارا دیدنش اسرای ماست

Дар замираши масҷиди ақсои мост

در ضمیرش مسجد اقصای ماست

Омад аз пероҳан ӯ буи ӯ

آمد از پیراهن او بوی او

Дод моро наъраи аллоҳи ҳў

داد ما را نعره الله هو

Бо дили ман шавқ бепарво чаҳ кард

با دل من شوق بی پروا چه کرد

Бодаи пари зӯр бо мино чаҳ кард

بادهٔ پر زور با مینا چه کرد

Рақсади андари сина аз зӯри ҷунун

رقصد اندر سینه از زور جنون

То зи роҳ дида меояд бурун

تا ز راه دیده میآید برون

Гуфт « ман ҷбрилму нури мубин »

گفت «من جبریلم و نور مبین»

Пеши азин ӯро надидам инчунин

پیش ازین او را ندیدم اینچنین

Шеър рӯмӣ хонд ва хандид ва гирист

شعر رومی خواند و خندید و گریست

ё раби ин девона фарзона кист ?

یا رب این دیوانهٔ فرزانه کیست؟

Дар ҳарам бо ман сухан занадона гуфт

در حرم با من سخن زندانه گفت

Аз майу муғи зода ва паймона гуфт

از می و مغ زاده و پیمانه گفت

Гуфтамаш ин ҳарф бибоконаҳ чист

گفتمش این حرف بیباکانه چیست

Лаби фурӯи банди ин мақоми хомшии сет

لب فرو بند این مقام خامشی ست

Ман зи хӯни хеши прўрдми туро

من ز خون خویش پروردم ترا

Соҳиби оҳ саҳар кардам туро

صاحب آه سحر کردم ترا

Бозёб ин нуктаро эй нуктаи рас

بازیاب این نکته را ای نکته رس

Ишқи мардони забт аҳволасту бас

عشق مردان ضبط احوال است و بس

Гуфт ақлу ҳуши озор дил аст

گفت عقل و هوش آزار دل است

Мастӣу ворФтгии кор дил аст

مستی و وارفتگی کار دل است

Наъра ҳо зад то фитод андари суҷуд

نعره ها زد تا فتاد اندر سجود

Шуълаи овоз ӯ буд ӯ набӯд

شعلهٔ آواز او بود او نبود