То набуввати ҳукми ҳақ ҷорӣ кунад

تا نبوت حکم حق جاری کند

Пушти по бар ҳукм султон мезанад

پشت پا بر حکم سلطان میزند

Дар нигоҳаши қасри султони куҳнаи дайр

در نگاهش قصر سلطان کهنه دیر

Ғайрат ӯ бар нтобад ҳукми ғайр

غیرت او بر نتابد حکم غیر

Пухта созад суҳбаташ ҳар хом ро

پخته سازد صحبتش هر خام را

Тоза ғўғоӣӣ диҳад айём ро

تازه غوغائی دهد ایام را

Дарс ӯ « аллоҳи баси боқии ҳавас »

درس او «الله بس باقی هوس»

То науфтад марди ҳақ дар банди кас

تا نیفتد مرد حق در بند کس

Аз нам ӯ оташи андари шохи ток

از نم او آتش اندر شاخ تاک

Дар кафи хок аз дам ӯ ҷони пок

در کف خاک از دم او جان پاک

Маънии ҷбрил ва қуръонаст ӯ

معنی جبریل و قرآن است او

Фитраи аллоҳро нигаҳбонаст ӯ

فطرة الله را نگهبان است او

Ҳикматаши бартари зи ақли зуфунун

حکمتش برتر ز عقل ذوفنون

Аз замираш умматӣ ояд бурун

از ضمیرش امتی آید برون

Ҳукмронӣ бениёз аз тахту тоҷ

حکمرانی بی نیاز از تخت و تاج

Бекулоҳ ва бесипоҳ ва бе хароҷ

بی کلاه و بی سپاه و بی خراج

Аз нигоҳаши фурӯдин хезади зи дай

از نگاهش فرودین خیزد ز دی

Дард ҳар хами талх тар гардад з май

درد هر خم تلخ تر گردد ز می

Андари оҳи субҳгоҳ ӯ ҳаёт

اندر آه صبحگاه او حیات

Тоза аз субҳ намӯдаш коинот

تازه از صبح نمودش کائنات

Баҳр ва бар аз зӯри тӯфонаши хароб

بحر و بر از زور طوفانش خراب

Дар нигоҳ ӯ паёми инқилоб

در نگاه او پیام انقلاب

Дарс « лои хавфи алайҳим » ме диҳад

درس «لا خوف علیهم» می دهد

То дилӣ дар синаи одам наад

تا دلی در سینهٔ آدم نهد

Азму таслиму ризои омўздш

عزم و تسلیم و رضا آموزدش

Дар ҷаҳон мисли чароғи аФрўздш

در جهان مثل چراغ افروزدش

Ман нмидонм чаҳ афсун ме кунад

من نمیدانم چه افسون می کند

Рӯҳро дар тан дигаргун ме кунад

روح را در تن دگرگون می کند

Суҳбат ӯ ҳар хзФро дар кунад

صحبت او هر خزف را در کند

Ҳикмат ӯ ҳар тиҳиро пар кунад

حکمت او هر تهی را پر کند

Бандаи дармондаро гуяд ки хез

بندهٔ درمانده را گوید که خیز

Ҳар куҳани маъбудро кун рези рез »

هر کهن معبود را کن ریز ریز»

Марди ҳақи афсуни ин дайри куҳан

مرد حق افسون این دیر کهن

Аз ду ҳарф « рабии алоълӣ » шикан

از دو حرف «ربی الاعلی» شکن

Фақри хоҳӣ аз тиҳии дастии манол

فقر خواهی از تهی دستی منال

Офият дар ҳолу не дар ҷоҳу мол

عافیت در حال و نی در جاه و مال

Сидқу ихлосу ниёзу сӯзу дард

صدق و اخلاص و نیاز و سوز و درد

Неи зару симу қумоши сурху зард

نی زر و سیم و قماش سرخ و زرد

Бигузар аз коؤс ва кӣ эй зиндаи мард

بگذر از کاؤس و کی ای زنده مرد

ТўФ худ кун гирди айвонии магарад

طوف خود کن گرد ایوانی مگرد

Аз мақоми хеши даври афтодаи ӣӣ

از مقام خویش دور افتاده ئی

Кргсӣ кам кун ки шоҳини зодаи ӣӣ

کرگسی کم کن که شاهین زاده ئی

Мурғаки андари шохсори бӯстон

مرغک اندر شاخسار بوستان

Бар муроди хеши бандади ошён

بر مراد خویش بندد آشیان

Ту ки дории фикрати гардуни масир

تو که داری فکرت گردون مسیر

Хешро аз мурғакии камтари мгир

خویش را از مرغکی کمتر مگیر

Дигари ин на осмон таъмир кун

دیگر این نه آسمان تعمیر کن

Бар муроди худ ҷаҳон таъмир кун

بر مراد خود جهان تعمیر کن

Чун фанои андари ризоӣ ҳақ шавад

چون فنا اندر رضای حق شود

Бандаи муъмини қазоӣ ҳақ шавад

بندهٔ مؤمن قضای حق شود

Чори сӯй бо фазои нилгун

چار سوی با فضای نیلگون

Аз замири пок ӯ ояд бурун

از ضمیر پاک او آید برون

Дар ризои ҳақи фанои шӯ чун салаф

در رضای حق فنا شو چون سلف

Гавҳари худро буруни ор аз садаф

گوهر خود را برون آر از صدف

Дар зломи ин ҷаҳони сангу хишт

در ظلام این جهان سنگ و خشت

Чашми худ равшан кун аз нури сиришт

چشم خود روشن کن از نور سرشت

То нагирӣ аз ҷалоли ҳақи насиб

تا نگیری از جلال حق نصیب

Ҳам наёбӣ аз ҷамоли ҳақи насиб

هم نیابی از جمال حق نصیب

Ибтидои ишқу мастӣ қоҳирӣ аст

ابتدای عشق و مستی قاهری است

Интиҳои ишқу мастӣ дилбарӣ аст

انتهای عشق و مستی دلبری است

Марди муъмин аз камолоти вуҷӯд

مرد مؤمن از کمالات وجود

ӯ вуҷӯду ғайр ӯ ҳар шайъ намӯд

او وجود و غیر او هر شی نمود

Гар бигирад сӯзу тоб аз лоолаҳ

گر بگیرد سوز و تاب از لااله

Ҷузи бком ӯ нагардад меҳру ма

جز بکام او نگردد مهر و مه