Нукта ӣӣ мегӯям аз мардони ҳол
نکته ئی میگویم از مردان حال
Аматонро « ло » ҷалол « ало » ҷамол
امتان را «لا» جلال «الا» جمال
Лоу алои эҳтисоби коинот
لا و الا احتساب کائنات
Лоу алои фатҳи боби коинот
لا و الا فتح باب کائنات
Ҳар ду тақдири ҷаҳони коф ва навен
هر دو تقدیر جهان کاف و نون
Ҳаракат аз ло зояд аз алои сукӯн
حرکت از لا زاید از الا سکون
То на рамз лоолаҳ ояд бадаст
تا نه رمز لااله آید بدست
Банди ғайри аллоҳро натавон шикаст
بند غیر الله را نتوان شکست
Дар ҷаҳони оғози кор аз ҳарф лост
در جهان آغاز کار از حرف لاست
Ин нахустин манзил мард худост
این نخستین منزل مرد خداست
Миллатӣ каз сӯз ӯ як дам тапид
ملتی کز سوز او یک دم تپید
Аз гули худ хешро бози офарид
از گل خود خویش را باز آفرید
Пеши ғайри аллоҳ « ло » гуфтани ҳаёт
پیش غیر الله «لا» گفتن حیات
Тоза аз ҳангома ӯ коинот
تازه از هنگامهٔ او کائنات
Аз ҷунунаш ҳар гиребон чок нест
از جنونش هر گریبان چاک نیست
Дар хури ин шуъла ҳар хошок нест
در خور این شعله هر خاشاک نیست
Ҷазба ӯ дар дили як зиндаи мард
جذبهٔ او در دل یک زنده مرد
намекунад сад раҳ нишинро раҳи навард
می کند صد ره نشین را ره نورد
Бандаро бо хоҷаи хоҳӣ дар ситез
بنده را با خواجه خواهی در ستیز
Тухм « ло » дар мушти хок ӯ бирез
تخم «لا» در مشت خاک او بریز
Ҳар крои ин сӯз бошад дар ҷигар
هر کرا این سوز باشد در جگر
Ҳавлаш аз ҳавли қиёмати бештар
هولش از هول قیامت بیشتر
Лои мақоми зарбҳои пай ба пай
لا مقام ضربهای پی به پی
Ин ғў раъдаст неи овози не
این غو رعد است نی آواز نی
Зарб ӯ ҳар « буд »ро созад « набӯд »
ضرب او هر «بود» را سازد «نبود»
То буруни оӣии зи гирдоби вуҷӯд
تا برون آئی ز گرداب وجود
Бо ту мегӯям зи айёми араб
با تو میگویم ز ایام عرب
То бадонеи пухтау хоми араб
تا بدانی پخته و خام عرب
Рези рез аз зарб ӯ лоат ва манот
ریز ریز از ضرب او لات و منات
Дар ҷаҳоти озод аз банди ҷаҳот
در جهات آزاد از بند جهات
Ҳар қабои куҳнаи чок аз даст ӯ
هر قبای کهنه چاک از دست او
Қайсару касрии ҳалок аз даст ӯ
قیصر و کسری هلاک از دست او
Гоҳи дашт аз барқу боронаши бадарад
گاه دشت از برق و بارانش بدرد
Гоҳи баҳр аз зӯри тӯфонаши бадарад
گاه بحر از زور طوفانش بدرد
Олимӣ дар оташ ӯ мисли хас
عالمی در آتش او مثل خس
Ин ҳамаи ҳангома « ло » буду бас
این همه هنگامه «لا» بود و بس
Андарин дайри куҳан пиҳам тапид
اندرین دیر کهن پیهم تپید
То ҷаҳонии тоза ӣӣ омад падед
تا جهانی تازه ئی آمد پدید
Бонги ҳақ аз субҳ хизиҳоӣ ӯст
بانگ حق از صبح خیزیهای اوست
Ҳар чаҳ ҳаст аз тухм резӣҳои ӯст
هر چه هست از تخم ریزیهای اوست
Инки шамъи лола равшан карда анд
اینکه شمع لاله روشن کرده اند
Аз канори ҷӯй ӯ оварда анд
از کنار جوی او آورده اند
Лавҳи дил аз нақши ғайри аллоҳи шаст
لوح دل از نقش غیر الله شست
Аз кафи хокаши ду сад ҳангома раст
از کف خاکش دو صد هنگامه رست
Ҳамчунон бинӣ ки дар даври фаранг
همچنان بینی که در دور فرنگ
Бандагӣ бо хоҷагӣ омад ба ҷанг
بندگی با خواجگی آمد به جنگ
Рӯсро қалб ва ҷигар гардӣда хӯн
روس را قلب و جگر گردیده خون
Аз замираши ҳарф « ло » омад бурун
از ضمیرش حرف «لا» آمد برون
Он низоми куҳнаро барҳам зад аст
آن نظام کهنه را برهم زد است
Тези нешӣ бар раг олам зад аст
تیز نیشی بر رگ عالم زد است
Кардаам андари мақомоташи нигаҳ
کرده ام اندر مقاماتش نگه
Лои салотин , лои килисо , лои илоҳ
لا سلاطین ، لا کلیسا ، لا اله
Фикр ӯ дар тунди бод « ло » бимонад
فکر او در تند باد «لا» بماند
Мураккаби худро сӯй « ало » наронад
مرکب خود را سوی «الا» نراند
Оядаш рӯзӣ ки аз зӯри ҷунун
آیدش روزی که از زور جنون
Хешро зини тунди боди оради бурун
خویش را زین تند باد آرد برون
Дар мақом « ло » наёсоед ҳаёт
در مقام «لا» نیاساید حیات
Сӯии ало май хиромади коинот
سوی الا می خرامد کائنات
Лоу алои соз ва барг аматон
لا و الا ساز و برگ امتان
Нафй беисбот марг аматон
نفی بی اثبات مرگ امتان
Дар муҳаббати пухта кӣ гардад халил
در محبت پخته کی گردد خلیل
То нагардад лои сӯии алои далел
تا نگردد لا سوی الا دلیل
Аикаҳи андари ҳуҷраҳосозӣ сухан
ایکه اندر حجره ها سازی سخن
Наъраи лои пеш намрудӣ бизан
نعره لا پیش نمرودی بزن
Ин ки мебинӣ наярзад бо ду ҷӯ
این که می بینی نیرزد با دو جو
Аз ҷалоли лои илоҳи огоҳи шӯ
از جلال لا اله آگاه شو
Ҳар ки андари даст ӯ шамшер лост
هر که اندر دست او شمشیر لاست
Ҷумлаи мавҷӯдотро фармонравост
جمله موجودات را فرمانرواست