Он шуълаам ки субҳи азал дар канори ишқ

آن شعله ام که صبح ازل در کنار عشق

Пеш аз намӯд булбул ва парвона ме тапид

پیش از نمود بلبل و پروانه می تپید

АФзўнтрми зи меҳру баҳри зарраи тани занам

افزونترم ز مهر و بهر ذره تن زنم

Гардуни шарори хеши зи тоби ман офарид

گردون شرار خویش ز تاب من آفرید

Дар синаи чаман чу нафас кардам ошён

در سینه چمن چو نفس کردم آشیان

Як шохи нозук аз таҳи хокам чу нам кашид

یک شاخ نازک از ته خاکم چو نم کشید

Сӯзами рабӯд ва гуфт яке дар барам боист

سوزم ربود و گفت یکی در برم بایست

Лекини дил ситам зада ман нёрмид

لیکن دل ستم زدهٔ من نیارمید

Дар тангнои шохи басии печ ва тоб хӯрд

در تنگنای شاخ بسی پیچ و تاب خورد

То ҷавҳарам ба ҷилваи гуҳи ранг ва бӯ расед

تا جوهرم به جلوه گه رنگ و بو رسید

Шабнами бароаи ман гуҳари обдори рехт

شبنم براه من گهر آبدار ریخت

Хандид субҳу боди сабои гирди ман вазид

خندید صبح و باد صبا گرد من وزید

Булбули з гул шунид ки сӯзам рабӯда анд

بلبل ز گل شنید که سوزم ربوده اند

Нолид ва гуфт ҷома ҳастӣ гарони харид

نالید و گفت جامهٔ هستی گران خرید