Як зарра бе мояи матоъ нафас андӯхт

یک ذره بی مایه متاع نفس اندوخت

Шавқи ин қадараши сӯхт ки парвонагии омухт

شوق این قدرش سوخت که پروانگی آموخت

Вомондаи шуъоъӣ ки гиреҳ хӯрд ва шарар шуд

وامانده شعاعی که گره خورد و شرر شد

Аз сӯз ҳаётаст ки кораши ҳама зар шуд

از سوز حیاتست که کارش همه زر شد

Парвонаи битоб ки ҳар сӯи так ва пў кард

پروانهٔ بیتاب که هر سو تک و پو کرد

Бар шамъи чунон сӯхт ки худро ҳама ӯ кард

بر شمع چنان سوخت که خود را همه او کرد

ё ахтркии моҳи мубинӣ ба камӣнӣ

یا اخترکی ماه مبینی به کمینی

Наздик тар омад бтмошои заминӣ

نزدیک تر آمد بتماشای زمینی

ё моҳи тнки зў ки бики ҷилва тамом аст

یا ماه تنک ضو که بیک جلوه تمام است

Моҳӣ ки бирав миннати хуршед ҳаром аст

ماهی که برو منت خورشید حرام است

эй кирмаки шаби тоби саропои ту нур аст

ای کرمک شب تاب سراپای تو نور است

Парвози ту як силсилаи ғайб ва ҳузур аст

پرواز تو یک سلسلهٔ غیب و حضور است

Дар тираи шубони машъали мурғон шаб астӣ

در تیره شبان مشعل مرغان شب استی

Он сӯз чаҳ сӯзаст ки дар тоб ва таб астӣ

آن سوز چه سوز است که در تاب و تب استی

Моӣим ки монанди ту аз хок дамидем

مائیم که مانند تو از خاک دمیدیم

Дидем тапидем , надидем тапидем

دیدیم تپیدیم ، ندیدیم تپیدیم

Гӯям сухани пухтау парвардау таҳи дор

گویم سخن پخته و پرورده و ته دار

Аз манзил гум гашта магӯ пои барраи дор

از منزل گم گشته مگو پای بره دار