Марои маънии тоза ӣӣ муддаост
مرا معنی تازه ئی مدعاست
Агар гуфтаро боз гӯям равост
اگر گفته را باز گویم رواست
« яке қатраи борони з абрӣ чакид
«یکی قطره باران ز ابری چکید
Хаҷал шуд чу паҳноӣ дарё бидид
خجل شد چو پهنای دریا بدید
Ки ҷоӣӣ ки дарёст ман кистам ?
که جائی که دریاست من کیستم؟
Гар ӯ ҳаст ҳқо ки ман нестам »
گر او هست حقا که من نیستم»
Валикини зи дарёи баромади хурӯш
ولیکن ز دریا برآمد خروش
зи шарми тнки моиагӣ рӯ мапуаш
ز شرم تنک مایگی رو مپوش
Тамошои шому саҳари дидаи ӣӣ
تماشای شام و سحر دیده ئی
Чамани дидаи ӣии дашт ва дар дидаи ӣӣ
چمن دیده ئی دشت و در دیده ئی
Ба барги гиёҳӣ ба дӯши саҳоб
به برگ گیاهی به دوش سحاب
Дурахшидӣ аз партави офтоб
درخشیدی از پرتو آفتاب
Гуҳии ҳамдами ташнаи комони роғ
گهی همدم تشنه کامان راغ
Гуҳии муҳаррами синаи чокони боғ
گهی محرم سینه چاکان باغ
Гуҳии хуфта дар току тоқати гудоз
گهی خفته در تاک و طاقت گداز
Гуҳии хуфта дар хок бесӯзу соз
گهی خفته در خاک بی سوز و ساز
зи мавҷи сабки сайри ман зодаи ӣӣ
ز موج سبک سیر من زاده ئی
зи ман зодаи ӣӣ дар ман афтодаи ӣӣ
ز من زاده ئی در من افتاده ئی
Биёсоӣ дар хилват сина ам
بیاسای در خلوت سینه ام
Чу ҷавҳари дурахши андар ойина ам
چو جوهر درخش اندر آئینه ام
Гуҳари шӯ дар оғӯш қулзум бизӣ
گهر شو در آغوش قلزم بزی
Фурӯзонтар аз моҳ ва анҷум бизӣ
فروزان تر از ماه و انجم بزی