Ғании он сухангӯии булбули сафир

غنی آن سخنگوی بلبل صفیر

Нўоснҷи Кашмӣри минӯи назир

نواسنجِ کشمیرِ مینو نظیر

Чу андари саро буд , дар баста дошт

چو اندر سرا بود، در بسته داشت

Чу рафт аз сарои таҳтаро во гузошт

چو رفت از سرا تخته را وا گذاشت

Яке гуфташ эй шоири дили рисӣ

یکی گفتش ای شاعرِ دل رسی

Аҷаб дорад аз кори ту ҳар касе

عجب دارد از کار تو هر کسی

Ба посух чаҳ хуш гуфт марди фақир

به پاسخ چه خوش گفت مرد فقیر

Фақир ва ба иқлӣми маънии амир

فقیر و به اقلیمِ معنی امیر

зи ман ончии диданд ёрон равост

ز من آنچه دیدند یاران رواست

Дарин хонаи ҷузи ман матоъӣ куҷост

درین خانه جز من متاعی کجاست

Ғанӣ то нишинад ба кошона аш

غنی تا نشیند به کاشانه‌اش

Матоъӣ гаронӣаст дар хона аш

متاعی گرانی است در خانه‌اش

Чу он маҳфили афрӯз дар хона нест

چو آن محفل‌افروز در خانه نیست

Тиҳитар азин ҳеҷ кошона нест

تهی‌تر ازین هیچ کاشانه نیست