Боз ба серумаи тоби даҳ чашми киришмаи зой ро

باز به سرمه تاب ده چشم کرشمه زای را

Завқи ҷунуни ду чанд кун шавқи ғзлсроӣ ро

ذوق جنون دو چند کن شوق غزلسرای را

Нақш дигар тарози даҳ одами пухта тар биор

نقش دگر طراز ده آدم پخته تر بیار

Лаъибати хок сохтан менасазад худоӣ ро

لعبت خاک ساختن می نسزد خدای را

Қисса дил нагуфтанӣаст дарди ҷигар нуҳуфтанӣ аст

قصهٔ دل نگفتنی است درد جگر نهفتنی است

Хилватёни куҷо барам лиззатҳоиҳои ро

خلوتیان کجا برم لذت های های را

Оҳи дарунаи тоби кӯи ашки ҷигари гудози кӯ

آه درونه تاب کو اشک جگر گداز کو

Шиша ба санги мизнми ақли гиреҳи гушой ро

شیشه به سنگ میزنم عقل گره گشای را

Базм ба боғу роғи каши захмаи бтори чанги зан

بزم به باغ و راغ کش زخمه بتار چنگ زن

Бода бихӯр ғазали сарои банди гшои қабоӣ ро

باده بخور غزل سرای بند گشا قبای را

Субҳ дамид ва корвон кард намозу рахти баст

صبح دمید و کاروان کرد نماز و رخت بست

Ту нашунида ӣии магари замзама дароӣ ро

تو نشنیده ئی مگر زمزمهٔ درای را

Нози шаҳон наме кашами захм карам наме хӯрам

ناز شهان نمی کشم زخم کرم نمی خورم

Дар нигар эй ҳаваси фиреби ҳиммати ин гадоӣ ро

در نگر ای هوس فریب همت این گدای را