Араб аз сиришки хӯнами ҳамаи лолаи зори бодо

عرب از سرشک خونم همه لاله‌زار بادا

Аҷами рамидаи бӯро нафасами баҳори бодо

عجم رمیده بو را نفسم بهار بادا

Тапишаст зиндагонӣ тапишаст ҷовдонӣ

تپش است زندگانی تپش است جاودانی

Ҳамаи зарраҳои хоками дил бе қарори бодо

همه ذره‌های خاکم دل بی‌قرار بادا

На ба ҷодае қарораш на ба манзилии мақомаш

نه به جاده‌ای قرارش نه به منزلی مقامش

Дили ман мусофири ман ки худоаши ёри бодо

دل من مسافر من که خداش یار بادا

Ҳазар аз хирад ки бандади ҳамаи нақши ноМуродӣ

حذر از خرد که بندد همه نقش نامرادی

Дили мо барад басозӣ ки гусастаи тори бодо

دل ما برد به سازی که گسسته تار بادا

Ту ҷавони хоми сӯзӣ , суханами тамоми сӯзӣ

تو جوان خام سوزی ، سخنم تمام سوزی

Ғазалӣ ки месароем ба ту созгори бодо

غزلی که می‌سرایم به تو سازگار بادا

Чу ба ҷони ман даройӣ дигар орзӯ набинӣ

چو به جان من درآیی دگر آرزو نبینی

Магари инки шабнами ту ӣам бе канори бодо

مگر اینکه شبنم تو یم بی‌کنار بادا

Нашавад насиби ҷонат ки дамӣ қарор гирад

نشود نصیب جانت که دمی قرار گیرد

Табу тоби зиндагонӣ ба ту ошкори бодо

تب و تاب زندگانی به تو آشکار بادا