намегушӯдам шабӣ ба нохуни фикр
می گشودم شبی به ناخن فکر
Уқдаҳои ҳакими алмонӣ
عقده های حکیم المانی
Онкии андешааш бараҳна намӯд
آنکه اندیشه اش برهنه نمود
Абадиро зи кисвати онӣ
ابدی را ز کسوت آنی
Пеши арзи хаёл ӯ гетӣ
پیش عرض خیال او گیتی
Хаҷал омад зи танги домоне
خجل آمد ز تنگ دامانی
Чун бдрёӣ ӯ фурӯ рафтам
چون بدریای او فرو رفتم
Киштии ақли гашти тӯфонӣ
کشتی عقل گشت طوفانی
Хоб бар ман дамид афсунӣ
خواب بر من دمید افسونی
Чашми бастами зи боқӣу фонӣ
چشم بستم ز باقی و فانی
Нигаҳи шавқи тез тар гардид
نگه شوق تیز تر گردید
Чеҳра бинмуд пери яздоне
چهره بنمود پیر یزدانی
Офтобӣ ки аз таҷаллӣ ӯ
آفتابی که از تجلی او
Уфуқи рӯму шоми нӯронӣ
افق روم و شام نورانی
Шуълааш дар ҷаҳони тираи ниҳод
شعله اش در جهان تیره نهاد
Ба биёбони чароғи рҳбонӣ
به بیابان چراغ رهبانی
Маънӣ аз ҳарф ӯ ҳамеи равед
معنی از حرف او همی روید
Сифати лолаҳои нӯъмонӣ
صفت لاله های نعمانی
Гуфт бо ман чаҳ хуфта ӣӣ бархез
گفت با من چه خفته ئی برخیز
Ба саробии сафина май ронӣ ?
به سرابی سفینه می رانی؟
« ба хиради роҳи ишқ май пўӣӣ ?
«به خرد راه عشق می پوئی؟
Ба чароғи офтоб май ҷўӣӣ ? »
به چراغ آفتاب می جوئی؟»