Ҳаким :

حکیم:

« банӣ одам аъзоӣ якдигаранд »

«بنی آدم اعضای یکدیگرند»

Ҳамон нахлро шоху барг ва баранд

همان نخل را شاخ و برگ و برند

Димоғ ар хрдзост аз фитрат аст

دماغ ار خردزاست از فطرت است

Агар по замин сост аз фитрат аст

اگر پا زمین‌ساست از فطرت است

Яке корфармо , яке корсоз

یکی کارفرما ، یکی کارساز

Наёяд зи Маҳмӯди кори Аёз

نیاید ز محمود کار ایاز

Набинӣ ки аз қисмат кор зист

نبینی که از قسمت کار زیست

Саропо чаман мешавад хор зист

سراپا چمن می‌شود خار زیست

Марди муздур :

مرد مزدور:

Фиребӣ ба ҳикмати маро эй ҳаким

فریبی به حکمت مرا ای حکیم

Ки натавон шикасти ин тилисми қадим

که نتوان شکست این طلسم قدیم

Миси хомро аз зарандӯда Эй

مس خام را از زر اندوده‌ای

Марои хуии таслими фармӯда Эй

مرا خوی تسلیم فرموده‌ای

Кунад баҳрро обноими асир

کند بحر را آبنایم اسیر

зи хорои барад тешаам ҷӯии шер

ز خارا برد تیشه‌ام جوی شیر

Ҳақ кӯҳкан додӣ эй нуктаи санҷ

حق کوهکن دادی ای نکته‌سنج

Ба парвизи пуркору нобардаи ранҷ

به پرویز پرکار و نابرده رنج

Хаторо ба ҳикмат магардон савоб

خطا را به حکمت مگردان صواب

Хизрро нагирӣ ба доми сароб

خضر را نگیری به دام سراب

Ба дӯши замини бор , сармояи дор

به دوش زمین بار، سرمایه‌دار

Надорад гузашт аз хуру хобу кор

ندارد گذشت از خور و خواب و کار

Ҷаҳони рости беҳрузӣ аз дасти музд

جهان راست بهروزی از دست مزد

Ндонӣ ки ин ҳеҷ кораст дузд

ندانی که این هیچ کار است دزد

Паии ҷурм ӯ пӯзиш оварда Эй

پی جرم او پوزش آورده‌ای

Ба ин ақлу дониши фусуни хӯрда Эй

به این عقل و دانش فسون خورده‌ای