Нуктаи дони алмниро дар Ирам

نکته دان المنی را در ارم

Суҳбатӣ афтод бо пери аҷам

صحبتی افتاد با پیر عجم

Шоирии кӯи ҳамчуи он олии ҷаноб

شاعری کو همچو آن عالی جناب

Нест пайғамбар вале дорад китоб

نیست پیغمبر ولی دارد کتاب

Хонд бар доноӣии асрори қадим

خواند بر دانائی اسرار قدیم

Қиссаи паймони Иблису ҳаким

قصهٔ پیمان ابلیس و حکیم

Гуфт рӯмӣ эй суханро ҷон нигор

گفت رومی ای سخن را جان نگار

Ту малик сайдастӣу яздони шикор

تو ملک صید استی و یزدان شکار

Фикри ту дар кунҷи дил хилват гузид

فکرِ تو در کنجِ دل خلوت گزید

Ин ҷаҳони куҳнаро бози офарид

این جهانِ کهنه را باز آفرید

Сӯзу сози ҷон ба пайкари дидаи ӣӣ

سوز و ساز جان به پیکر دیده ئی

Дар садафи таъмири гавҳари дидаи ӣӣ

در صدف تعمیر گوهر دیده ئی

Ҳар касе аз рамзи ишқ огоҳ нест

هر کسی از رمز عشق آگاه نیست

Ҳар касе шоёни ин даргоҳ нест

هر کسی شایان این درگاه نیست

« донад он кӯи некбахт ва муҳаррам аст

«داند آن کو نیکبخت و محرم است

Зиракии зи Иблису ишқ аз одамаст »

زیرکی ز ابلیس و عشق از آدم است»