Ҷавҳари мо бо мақомӣ баста нест

جوهر ما با مقامی بسته نیست

Бода ӣ тундаши бҷомӣ баста нест

باده ی تندش بجامی بسته نیست

Ҳиндӣу чинии суфоли ҷоми мост

هندی و چینی سفال جام ماست

Рӯмӣу шомии гули андоми мост

رومی و شامی گل اندام ماست

Қалби мо аз ҳинду рӯм ва шом нест

قلب ما از هند و روم و شام نیست

Марзу бум ӯ ба ҷуз ислом нест

مرز و بوم او به جز اسلام نیست

Пеши пайғамбар чу каъби поки зод

پیش پیغمبر چو کعب پاک زاد

Ҳадя ӣӣ оварад аз бонети съод

هدیه یی آورد از بانت سعاد

Дар санояши гавҳари шаби тоби сифт

در ثنایش گوهر شب تاب سفت

Сайфи мслўл аз сиўФ илоҳанд гуфт

سیف مسلول از سیوف الهند گفت

Он мақомаши бартар аз чархи баланд

آن مقامش برتر از چرخ بلند

Номдши нисбат ба иқлӣмии писанд

نامدش نسبت به اقلیمی پسند

Гуфт сайфи ман сиўФи аллоҳи гӯ

گفت سیف من سیوف الله گو

Ҳақи парастии ҷузи бароа ҳақ мапу

حق پرستی جز براه حق مپو

Ҳамчунон он роздони ҷузву кул

همچنان آن رازدان جزو و کل

Гирди поиши серума ӣ чашми русул

گرد پایش سرمه ی چشم رسل

Гуфт бо амтзи дунёии шумо

گفت با امتز دنیای شما

Дӯст дорам тоъату таййибу нисо

دوست دارم طاعت و طیب و نسا

Гар турои завқ маъонӣ раҳнамост

گر ترا ذوق معانی رهنماست

Нуктаи ӣии пӯшида дар ҳарф « шумо » сет

نکته ئی پوشیده در حرف «شما»ست

Яъне он шамъи шабистони вуҷӯд

یعنی آن شمع شبستان وجود

Буд дар дунё ва аз дунё набӯд

بود در دنیا و از دنیا نبود

Ҷилва ӣ ӯ қудсёнро синаи сӯз

جلوه ی او قدسیان را سینه سوز

Буд андари обу гули одам ҳануз

بود اندر آب و گل آدم هنوز

Ман надонам марзу бум ӯ куҷост

من ندانم مرز و بوم او کجاست

Ин қадар донам ки бо мо ошност

این قدر دانم که با ما آشناست

Ин аносирро ҷаҳони мо шимурд

این عناصر را جهان ما شمرد

Хештанро миҳмони мо шимурд

خویشتن را میهمان ما شمرد

Зонка мо аз синаи ҷон гум карда ем

زانکه ما از سینه جان گم کرده ایم

Хешро дар хокдон гум карда ем

خویش را در خاکدان گم کرده ایم

Мусалламастӣ дил ба иқлӣмӣ мабанд

مسلم استی دل به اقلیمی مبند

Гум машав андари ҷаҳон чун ва чанд

گم مشو اندر جهان چون و چند

наменагунҷад мусаллами андари марзу бум

می نگنجد مسلم اندر مرز و بوم

Дар дил ӯ ёва гардад шому рӯм

در دل او یاوه گردد شام و روم

Дили бадастовар ки дар паҳнои дил

دل بدست آور که در پهنای دل

намешавад гуми ин сарои обу гул

می شود گم این سرای آب و گل

Уқда ӣ қавмият мусаллам гушӯд

عقده ی قومیت مسلم گشود

Аз ватани оқои мо ҳиҷрат намӯд

از وطن آقای ما هجرت نمود

Ҳикматаши як миллати гетии навард

حکمتش یک ملت گیتی نورد

Бар асоси калимаи ӣӣ таъмир кард

بر اساس کلمه ئی تعمیر کرد

То зи бахшишҳои он султони дайн

تا ز بخششهای آن سلطان دین

Масҷид мо шуд ҳама рӯй замин

مسجد ما شد همه روی زمین

Онкӣ дар қуръони худо ӯро ситуд

آنکه در قرآن خدا او را ستود

Он ки ҳифзи ҷон ӯ мавъӯд буд

آن که حفظ جان او موعود بود

Душманон бедасту по аз ҳайбаташ

دشمنان بی دست و پا از هیبتش

Ларза бар тан аз шикваи фитраташ

لرزه بر تن از شکوه فطرتش

Пас чаро аз маскан обо гурехт

پس چرا از مسکن آبا گریخت

Ту гумони дорӣ ки аз аъдо гурехт

تو گمان داری که از اعدا گریخت

Қиссаи гӯйони ҳақи зи мо пӯшида анд

قصه گویان حق ز ما پوشیده اند

Маънии ҳиҷрати ғалат фаҳмида анд

معنی هجرت غلط فهمیده اند

Ҳиҷрати ойини ҳаёт мусаллам аст

هجرت آئین حیات مسلم است

Ин зи асбоби сабот мусаллам аст

این ز اسباب ثبات مسلم است

Маънӣ ӯ аз тнки обӣ Ром аст

معنی او از تنک آبی رم است

Тарки шабнами баҳри тасхир ӣам аст

ترک شبنم بهر تسخیر یم است

Бигузар аз гули гулистони мақсӯди тест

بگذر از گل گلستان مقصود تست

Ин зиёни перояи банди суди тест

این زیان پیرایه بند سود تست

Меҳрро озода рафтан обрӯаст

مهر را آزاده رفتن آبروست

Арса ӣ офоқи зер пой ӯст

عرصه ی آفاق زیر پای اوست

Ҳамчуи ҷӯи сармоя аз борон махоҳ

همچو جو سرمایه از باران مخواه

Бекарони шӯ дар ҷаҳон поён махоҳ

بیکران شو در جهان پایان مخواه

Буд баҳри талхи рӯи як содаи дашт

بود بحر تلخ رو یک ساده دشت

Соҳилии варзед ва аз шарми оби гашт

ساحلی ورزید و از شرم آب گشت

Боядат оҳанги тасхири ҳама

بایدت آهنگ تسخیر همه

То ту мебошӣ фарогири ҳама

تا تو می باشی فراگیر همه

Сӯрати моҳӣ ба баҳри ободи шӯ

صورت ماهی به بحر آباد شو

Яъне аз қайди мақоми озоди шӯ

یعنی از قید مقام آزاد شو

Ҳар ки аз қайди ҷаҳот озод шуд

هر که از قید جهات آزاد شد

Чун фалак дар шаш ҷиҳат обод шуд

چون فلک در شش جهت آباد شد

Буии гул аз тарки гул ҷавлонгар аст

بوی گل از ترک گل جولانگر است

Дар Фрохои чаман худ густараст

در فراخای چمن خود گسترست

эй ки як ҷо дар чамани андохтӣ

ای که یک جا در چمن انداختی

Мисли булбул бо гулӣ дар сохтӣ

مثل بلبل با گلی در ساختی

Чун сабои бори қабул аз дӯши гир

چون صبا بار قبول از دوش گیر

Гулшани андари ҳалқа ӣ оғӯши гир

گلشن اندر حلقه ی آغوش گیر

Аз фиреби асри нав ҳушёр бош

از فریب عصر نو هشیار باش

Раҳ фитад эй раҳрав ҳушёр бош

ره فتد ای رهرو هشیار باش