Дар баҳорони ҷӯши булбули дида Эй

در بهاران جوش بلبل دیده‌ای

Растхези ғунчау гули дида Эй

رستخیز غنچه و گل دیده‌ای

Чун арӯсони ғунчаҳо ороста

چون عروسان غنچه ها آراسته

Аз замини як шаҳри анҷуми хостаҳ

از زمین یک شهر انجم خاسته

Сабза аз ашк саҳар шуеда Эй

سبزه از اشک سحر شوییده‌ای

Аз сурӯди оби ҷӯи хобида Эй

از سرود آب جو خوابیده‌ای

Ғунчаи ӣӣ бар май дамад аз шохсор

غنچه ئی بر می دمد از شاخسار

Гирадаш боди насими андари канор

گیردش باد نسیم اندر کنار

Ғунчаи ӣӣ аз дасти гулчин хӯн шавад

غنچه ئی از دست گلچین خون شود

Аз чаман монанди бӯ берун равад

از چمن مانند بو بیرون رود

Басти қамарии ошён булбул парид

بست قمری آشیان بلبل پرید

Қатра ӣ шабнам расед ва бӯ рамед

قطره ی شبنم رسید و بو رمید

Рухсати сад лола ӣ нопойдор

رخصت صد لاله ی ناپایدار

Кам насозад равнақи фасли баҳор

کم نسازد رونق فصل بهار

Аз зиёни ганҷи фаровонаши ҳамон

از زیان گنج فراوانش همان

Маҳфили гулҳои хандонаши ҳамон

محفل گلهای خندانش همان

Фасли гул аз Настарани боқӣ тар аст

فصل گل از نسترن باقی تر است

Аз гулу сарву самани боқӣ тар аст

از گل و سرو و سمن باقی تر است

Кони гавҳари парварии гавҳар гарӣ

کان گوهر پروری گوهر گری

Кам нагардад аз шикасти гавҳарӣ

کم نگردد از شکست گوهری

Субҳ аз машриқи зи мағриб шом рафт

صبح از مشرق ز مغرب شام رفت

Ҷоми сад рӯз аз хам айём рафт

جام صد روز از خم ایام رفت

Бода ҳо хӯрданду саҳбо боқӣ аст

باده ها خوردند و صهبا باقی است

Дӯшҳо хӯни гашту фардо боқӣ аст

دوشها خون گشت و فردا باقی است

Ҳамчунон аз фардҳои паии сипар

همچنان از فردهای پی سپر

Ҳаст тақвимамам поянда тар

هست تقویم امم پاینده تر

Дар сафар ёрасту суҳбат қоим аст

در سفر یار است و صحبت قائم است

Фарди раҳ гирасту миллат қоим аст

فرد ره گیر است و ملت قائم است

Зот ӯ дигари сафоташ дигар аст

ذات او دیگر صفاتش دیگر است

Суннати маргу ҳётш дигар аст

سنت مرگ و حیاتش دیگر است

Фард бар май хезад аз мушти гулӣ

فرد بر می خیزد از مشت گلی

Қавм зояд аз дили соҳиби дилӣ

قوم زاید از دل صاحب دلی

Фарди пӯри шаст ва ҳафтодасту бас

فرد پور شصت و هفتاد است و بس

Қавмро сад сол мисли як нафас

قوم را صد سال مثل یک نفس

Зиндаи фард аз иртиботи ҷону тан

زنده فرد از ارتباط جان و تن

Зиндаи қавм аз ҳифзи номӯси куҳан

زنده قوم از حفظ ناموس کهن

Марги фард аз хушкӣ равад ҳаёт

مرگ فرد از خشکی رود حیات

Марги қавм аз тарки мақсӯди ҳаёт

مرگ قوم از ترک مقصود حیات

Гарчи миллати ҳам бимирад мисли фард

گرچه ملت هم بمیرد مثل فرد

Аз аҷали фармони пазирад мисли фард

از اجل فرمان پذیرد مثل فرد

Уммати мусаллами з оёт худост

امت مسلم ز آیات خداست

Аслаш аз ҳангома ӣ « қолўои балӣ » сет

اصلش از هنگامه ی «قالوا بلی» ست

Аз аҷали ин қавм бе прўостӣ

از اجل این قوم بی پرواستی

Устувор аз « нҳни нзлно » сетӣ

استوار از «نحن نزلنا»ستی

Зикри қоим аз қиём зокир аст

ذکر قائم از قیام ذاکر است

Аз давом ӯ давом зокир аст

از دوام او دوام ذاکر است

То худо « ани итФӣўо » фармӯда аст

تا خدا «ان یطفئوا» فرموده است

Аз Фсрдни ин чароғ осӯда аст

از فسردن این چراغ آسوده است

Умматӣ дар ҳақи парастии комилӣ

امتی در حق پرستی کاملی

Умматии маҳбӯб ҳар соҳибдилӣ

امتی محبوب هر صاحبدلی

Ҳақ бурун оварад ин теғи асил

حق برون آورد این تیغ اصیل

Аз ниёами орзӯҳои халил

از نیام آرزوهای خلیل

То садоқат зинда гардад аз дамаш

تا صداقت زنده گردد از دمش

Ғайри ҳақи сӯзади зи барқи пиҳмш

غیر حق سوزد ز برق پیهمش

Мо ки тавҳид хдоро ҳуҷҷатем

ما که توحید خدارا حجتیم

Ҳофизи рамзи китоб ва ҳикматем

حافظ رمز کتاب و حکمتیم

Осмон бо мо сар пайкор дошт

آسمان با ما سر پیکار داشت

Дар бағали як фитна ӣ тотор дошт

در بغل یک فتنه ی تاتار داشت

Бандҳо аз по гушӯд он фитна ро

بندها از پا گشود آن فتنه را

Бар сар мо озмуд он фитна ро

بر سر ما آزمود آن فتنه را

Фитнаи ӣии помоли роҳаши маҳшарӣ

فتنه ئی پامال راهش محشری

Кушта ӣ теғи нигоҳаши маҳшарӣ

کشته ی تیغ نگاهش محشری

Хуфтаи сад ошӯб дар оғӯш ӯ

خفته صد آشوب در آغوش او

Субҳ имрӯзӣ назояд дӯш ӯ

صبح امروزی نزاید دوش او

Стўти мусаллами бхок ва хӯн тапид

سطوت مسلم بخاک و خون تپید

Дид Бағдоди ончии рўмо ҳам надид

دید بغداد آنچه روما هم ندید

Ту магар аз чархи каҷ рафтор пресс

تو مگر از چرخ کج رفتار پرس

Зон нави ойини куҳан пиндор пресс

زان نو آئین کهن پندار پرس

Оташи тоторён гулзор кист ?

آتش تاتاریان گلزار کیست؟

Шуълаҳои ӯ гул дастор кист ?

شعله های او گل دستار کیست؟

Зонка моро фитрат иброҳӣмӣ аст

زانکه ما را فطرت ابراهیمی است

Ҳам ба мавлои нисбат иброҳӣмӣ аст

هم به مولا نسبت ابراهیمی است

Аз таҳи оташ бар андозем гул

از ته آتش بر اندازیم گل

Нор ҳар намрудро созем гул

نار هر نمرود را سازیم گل

Шуълаҳои инқилоби рӯзгор

شعله های انقلاب روزگار

Чун ббоғ мо расад гардад баҳор

چون بباغ ما رسد گردد بهار

Рӯмёнро гарм бозорӣ намонад

رومیان را گرم بازاری نماند

Он ҷаҳонгирӣ , ҷҳондорӣ намонад

آن جهانگیری ، جهانداری نماند

Шиша ӣ сосониён дар хӯн нишаст

شیشه ی ساسانیان در خون نشست

Равнақи хмхонаҳи Юнони шикаст

رونق خمخانه یونان شکست

Мисри ҳам дар имтиҳон ноком монад

مصر هم در امتحان ناکام ماند

Устихон ӯ таҳ аҳром монад

استخوان او ته اهرام ماند

Дар ҷаҳони бонг азон будаст ва ҳаст

در جهان بانگ اذان بودست و هست

Миллат исломён будаст ва ҳаст

ملت اسلامیان بودست و هست

Ишқи ойини ҳаёт олам аст

عشق آئین حیات عالم است

Имтизоҷи солимот олам аст

امتزاج سالمات عالم است

Ишқ аз сӯзи дили мо зинда аст

عشق از سوز دل ما زنده است

Аз шарори лоолаҳ тобанда аст

از شرار لااله تابنده است

Гарчи мисли ғунча дилгирем мо

گرچه مثل غنچه دلگیریم ما

Гулистон мерад агар мейрем мо

گلستان میرد اگر میریم ما