Миллатиро рафт чун ойини зи даст

ملتی را رفت چون آئین ز دست

Мисли хоки аҷзоӣ ӯ аз ҳам шикаст

مثل خاک اجزای او از هم شکست

Ҳастӣ мусаллами з ойинасту бас

هستی مسلم ز آئین است و بس

Ботини дайни набӣ инасту бас

باطن دین نبی این است و بس

Барг гул шуд чун зи ойин баста шуд

برگ گل شد چون ز آئین بسته شد

Гули зи ойин баста шуд гулдаста шуд

گل ز آئین بسته شد گلدسته شد

Нағма аз забти садои пидостӣ

نغمه از ضبط صدا پیداستی

Забт чун рафт аз садои ғўғостӣ

ضبط چون رفت از صدا غوغاستی

Дар гулӯии мо нафас мавҷ ҳавост

در گلوی ما نفس موج هواست

Чун ҳавои побанд не гардад , навост

چون هوا پابند نی گردد ، نواست

Ту ҳамеи доне ки ойин ту чист ?

تو همی دانی که آئین تو چیست؟

Зери гардуни сари тамкин ту чист ?

زیر گردون سر تمکین تو چیست؟

Он китоби зиндаи қуръони ҳаким

آن کتاب زنده قرآن حکیم

Ҳикмат ӯ лоязоласту қадим

حکمت او لایزال است و قدیم

Нусха ӣ асрори таквини ҳаёт

نسخه ی اسرار تکوین حیات

Бесабот аз қӯташ гирад сабот

بی ثبات از قوتش گیرد ثبات

Ҳарф ӯро риби неи табдили не

حرف او را ریب نی تبدیل نی

Ояаш шарманда ӣ таъвили не

آیه اش شرمنده ی تأویل نی

Пухтатар савдои хом аз зӯр ӯ

پخته تر سودای خام از زور او

Дар фитад бо санг , ҷом аз зӯр ӯ

در فتد با سنگ ، جام از زور او

Май баради побанд ва озод оварад

می برد پابند و آزاد آورد

Сайди бандонро бФрёд оварад

صید بندان را بفریاد آورد

Навъи инсонро паёми охирин

نوع انسان را پیام آخرین

Ҳомил ӯ раҳмаи ллъолмин

حامل او رحمة للعالمین

Арҷ мегирад азуи ноарҷманд

ارج می گیرد ازو ناارجمند

Бандаро аз саҷда созад сари баланд

بنده را از سجده سازد سر بلند

Раҳзанон аз ҳифз ӯ раҳбар шуданд

رهزنان از حفظ او رهبر شدند

Аз китобии соҳиб дафтар шуданд

از کتابی صاحب دفتر شدند

Дашти паймоёни зи тоби як чароғ

دشت پیمایان ز تاب یک چراغ

Сад таҷаллӣ аз улӯми андари димоғ

صد تجلی از علوم اندر دماغ

Онкии дӯши кӯҳи бориш бар натофт

آنکه دوش کوه بارش بر نتافت

Стўт ӯ Зуҳра ӣ гардуни шикофт

سطوت او زهره ی گردون شکافت

Бингар он сармоя ӣ омоли мо

بنگر آن سرمایه ی آمال ما

Гунҷад андари сина ӣ атфоли мо

گنجد اندر سینه ی اطفال ما

Он ҷигари тоби биёбон кам об

آن جگر تاب بیابان کم آب

Чашм ӯ аҳмари зи сӯзи офтоб

چشم او احمر ز سوز آفتاب

Хуштар аз оҳӯи Роми ҷмозаҳ аш

خوشتر از آهو رم جمازه اش

Гарм чун оташи дами ҷмозаҳ аш

گرم چون آتش دم جمازه اش

Рахти хоби афканда дар зер нахайл

رخت خواب افکنده در زیر نخیل

Субҳдами бедор аз бонги раҳил

صبحدم بیدار از بانگ رحیل

Дашти сайр аз бом ва дар ноошно

دشت سیر از بام و در ناآشنا

Ҳарза гардад аз ҳзри ноошно

هرزه گردد از حضر ناآشنا

То дилаш аз гармӣ қуръон тапид

تا دلش از گرمی قرآن تپید

Мавҷи битобш чу гавҳар орамид

موج بیتابش چو گوهر آرمید

Хонд зи оёти мубин ӯ сабақ

خواند ز آیات مبین او سبق

Банда омад ‘ хоҷа рафт аз пеши ҳақ

بنده آمد ‘ خواجه رفت از پیش حق

Аз ҷҳонбонии навозади соз ӯ

از جهانبانی نوازد ساز او

Маснади ҷами гашт по андоз ӯ

مسند جم گشت پا انداز او

Шаҳрҳо аз гирд поиш рехтанд

شهر ها از گرد پایش ریختند

Сад чаман аз як гулаш ангехтанд

صد چمن از یک گلش انگیختند

эй гирифтори русуми имони ту

ای گرفتار رسوم ایمان تو

Шеваҳои кофарии зиндони ту

شیوه های کافری زندان تو

Қатъ кардӣ амри худро дар зибр

قطع کردی امر خود را در زبر

Ҷодаи паймои ило « шӣӣ накар »

جاده پیمای الی «شئی نکر»

Гар ту мехоҳӣ мусулмони зистан

گر تو میخواهی مسلمان زیستن

Нест мумкини ҷузи бқрони зистан

نیست ممکن جز بقرآن زیستن

Сӯфии пашминаи пӯши ҳоли маст

صوفی پشمینه پوش حال مست

Аз шароби нағма ӣ қўоли маст

از شراب نغمه ی قوال مست

Оташ аз шеъри ироқӣ дар дилаш

آتش از شعر عراقی در دلش

Дар намесозад бқрони маҳфилаш

در نمی سازد بقرآن محفلش

Аз кулоҳу бӯрёи тоҷу сарир

از کلاه و بوریا تاج و سریر

Фақр ӯ аз хонақоҳони боҷи гир

فقر او از خانقاهان باج گیر

Воъизи дастони зани афсонаи банд

واعظ دستان زن افسانه بند

Маънӣ ӯ пасту ҳарф ӯ баланд

معنی او پست و حرف او بلند

Аз хатибу дайламии гуфтор ӯ

از خطیب و دیلمی گفتار او

Бо заъифу шозу мурсали кор ӯ

با ضعیف و شاذ و مرسل کار او

Аз таловат бар ту ҳақ дорад китоб

از تلاوت بر تو حق دارد کتاب

Ту азуи комӣ ки мехоҳӣ биёб

تو ازو کامی که میخواهی بیاب