Соилӣ мисли қазои мубрамӣ
سائلی مثل قضای مبرمی
Бар дар мо зад садои пиҳмӣ
بر در ما زد صدای پیهمی
Аз ғазаби чӯбии шикастам бар сараш
از غضب چوبی شکستم بر سرش
Ҳосил дарюза афтод аз буриш
حاصل دریوزه افتاد از برش
Ақл дар оғози айёми шабоб
عقل در آغاز ایام شباب
наменаяндешад савобу носавоб
می نیندیشد صواب و ناصواب
Аз мизоҷи ман падари озурдаи гашт
از مزاج من پدر آزرده گشت
Лолаи зори чеҳрааш афсурдаи гашт
لاله زار چهره اش افسرده گشت
Бар лабаши оҳии ҷигар тобӣ расед
بر لبش آهی جگر تابی رسید
Дар миёни сина ӣ ӯ дил тапид
در میان سینه ی او دل تپید
Кавкабӣ дар чашм ӯ гардиду рехт
کوکبی در چشم او گردید و ریخت
Бар сари мижгон дамӣ тобеду рехт
بر سر مژگان دمی تابید و ریخت
Ҳамчуи он мурғӣ ки дар фасли хазон
همچو آن مرغی که در فصل خزان
Ларзад аз боди саҳар дар ошён
لرزد از باد سحر در آشیان
Дар танам ларзид ҷони ғофилам
در تنم لرزید جان غافلم
Рафт Лайлои шикеб аз маҳмилам
رفت لیلای شکیب از محملم
Гуфт фардои уммати хиролрсл
گفت فردا امت خیرالرسل
Ҷамъ гардад пеши он мавлои кул
جمع گردد پیش آن مولای کل
Ғозёни миллати Байзоӣ ӯ
غازیان ملت بیضای او
Ҳофизони ҳикмати раъноӣ ӯ
حافظان حکمت رعنای او
Ҳам шаҳидоне ки дайнро ҳуҷҷат анд
هم شهیدانی که دین را حجت اند
Мисли анҷум дар фазоӣ миллат анд
مثل انجم در فضای ملت اند
Зоҳидӣу ошиқони дили фигор
زاهدان و عاشقان دل فگار
Олимону осӣони шармсор
عالمان و عاصیان شرمسار
Дар миён анҷуман гардад баланд
در میان انجمن گردد بلند
Нолаҳои ин гадои дардманд
ناله های این گدای دردمند
эй сиротати мушкил аз бе мураккабӣ
ای صراطت مشکل از بی مرکبی
Ман чаҳ гӯям чун марои пурсади набӣ
من چه گویم چون مرا پرسد نبی
« ҳақи ҷавонии мусалламӣ бо ту супурд
«حق جوانی مسلمی با تو سپرد
Кӯи насибӣ аз дабистонами набард
کو نصیبی از دبستانم نبرد
Аз ту ин як кори осон ҳам нашуд
از تو این یک کار آسان هم نشد
Яъне он анбори гул одам нашуд »
یعنی آن انبار گل آدم نشد»
Дар маломати нарми гуфтори он Карим
در ملامت نرم گفتار آن کریم
Ман раҳин хиҷлату умеду бим
من رهین خجلت و امید و بیم
Андакии андешу ёди ор эй писар
اندکی اندیش و یاد آر ای پسر
Иҷтимои уммати хиролбшр
اجتماع امت خیرالبشر
Бози ин риши сифеди ман нигар
باز این ریش سفید من نگر
Ларза ӣ биму умеди ман нигар
لرزه ی بیم و امید من نگر
Бар падари ин ҷавр нозебо макун
بر پدر این جور نازیبا مکن
Пеши мавлои бандаро расво макун
پیش مولا بنده را رسوا مکن
Ғунчаи ӣӣ аз шохсори Мустафо
غنچه ئی از شاخسار مصطفی
Гули шӯ аз боди баҳори Мустафо
گل شو از باد بهار مصطفی
Аз баҳораши рангу бӯ бояд гирифт
از بهارش رنگ و بو باید گرفت
Баҳраи ӣӣ аз халқ ӯ бояд гирифт
بهره ئی از خلق او باید گرفت
Муршиди рӯмӣ чаҳ хуш фармӯда аст
مرشد رومی چه خوش فرموده است
Онкӣ ӣам дар қатрааш осӯда аст
آنکه یم در قطره اش آسوده است
« мгсл аз хатми русули айёми хеш
«مگسل از ختم رسل ایام خویش
Такя кам кун бар фан ва бар гоми хеш »
تکیه کم کن بر فن و بر گام خویش»
Фитрати мусаллами саропо шафқат аст
فطرت مسلم سراپا شفقت است
Дар ҷаҳони дасту забонаш раҳмат аст
در جهان دست و زبانش رحمت است
Онкии маҳтоб аз сар ангушташ дунем
آنکه مهتاب از سر انگشتش دونیم
Раҳмат ӯ ому ахлоқаши азим
رحمت او عام و اخلاقش عظیم
Аз мақом ӯ агар даври истӣ
از مقام او اگر دور ایستی
Аз миёни мъшри мо нестӣ
از میان معشر ما نیستی
Ту ки мурғи бӯстони мостӣ
تو که مرغ بوستان ماستی
Ҳам сафир ва ҳам забони мостӣ
هم صفیر و هم زبان ماستی
Нағмаи ӣии дорӣ агар танҳо мазан
نغمه ئی داری اگر تنها مزن
Ҷузи бшохи бӯстон мо мазан
جز بشاخ بوستان ما مزن
Ҳар чаҳ ҳаст аз зиндагии сармояи дор
هر چه هست از زندگی سرمایه دار
Мерад андари унсури носозгор
میرد اندر عنصر ناسازگار
Булбуластӣ дар чаман парвоз кун
بلبل استی در چمن پرواز کن
Нағмаи ӣӣ бо ҳам навоён соз кун
نغمه ئی با هم نوایان ساز کن
Вар уқобастӣ таҳи дарёи мзӣ
ور عقاب استی ته دریا مزی
Ҷузи бхлўти хона ӣ саҳрои мзӣ
جز بخلوت خانه ی صحرا مزی
Кавкабӣ ! май тоб бар гардуни хеш
کوکبی ! می تاب بر گردون خویش
По манеҳ беруни зи перомуни хеш
پا منه بیرون ز پیرامون خویش
Қатраи обигар аз Нитсаон барӣ
قطره آبی گر از نیسان بری
Дар фазои бӯстонаши парварӣ
در فضای بوستانش پروری
То мисоли шабнам аз файзи баҳор
تا مثال شبنم از فیض بهار
Ғунча ӣ тангаш бигирад дар канор
غنچه ی تنگش بگیرد در کنار
Аз шуъоъи осмони тоби саҳар
از شعاع آسمان تاب سحر
Каз фусунаши ғунча май бандади шаҷар
کز فسونش غنچه می بندد شجر
Унсури нам бар кашӣ аз ҷавҳараш
عنصر نم بر کشی از جوهرش
Завқи Ром аз солимоти музтараш
ذوق رم از سالمات مضطرش
Гавҳарати ҷузи мавҷи обӣ ҳеҷ нест
گوهرت جز موج آبی هیچ نیست
Саъии ту ғайр аз саробӣ ҳеҷ нест
سعی تو غیر از سرابی هیچ نیست
Дар ӣам андозаш ки гардад гавҳарӣ
در یم اندازش که گردد گوهری
Тоб ӯ ларзад чу тоби ахтарӣ
تاب او لرزد چو تاب اختری
Қатра ӣ Нитсаон ки маҳҷӯр аз ӣам аст
قطره ی نیسان که مهجور از یم است
Назри хошокии мисол шабнам аст
نذر خاشاکی مثال شبنم است
Тинати поки мусулмон гавҳар аст
طینت پاک مسلمان گوهر است
Обу тобиш аз ӣам пайғамбар аст
آب و تابش از یم پیغمبر است
Оби Нитсаоне ба оғӯшаш дар о
آب نیسانی به آغوشش در آ
Вази миёни қулзумаши гавҳар бар о
وز میان قلزمش گوهر بر آ
Дар ҷаҳони равшантар аз хуршеди шӯ
در جهان روشن تر از خورشید شو
Соҳиби тобонеи ҷовиди шӯ
صاحب تابانی جاوید شو