эй радояти пардаи номӯси мо

ای ردایت پردهٔ ناموس ما

Тоби ту сармояи фонӯси мо

تاب تو سرمایهٔ فانوس ما

Тинати поки ту моро раҳмат аст

طینت پاک تو ما را رحمت است

Қӯти дайну асос миллат аст

قوت دین و اساس ملت است

Кӯдаки мо чун лаб аз шери ту шаст

کودک ما چون لب از شیر تو شست

Лоолаҳи омухтӣ ӯро нахуст

لااله آموختی او را نخست

Май тарошади меҳри ту атвори мо

می تراشد مهر تو اطوار ما

Фикри мо гуфтори мо кирдори мо

فکر ما گفتار ما کردار ما

Барқи мо кӯ дар саҳобат орамид

برق ما کو در سحابت آرمید

Бар ҷабал Рахшед ва дар саҳро тапид

بر جبل رخشید و در صحرا تپید

эй амини неъмати ойини ҳақ

ای امین نعمت آئین حق

Дар нафасҳои ту сӯзи дайни ҳақ

در نفسهای تو سوز دین حق

Даври ҳозиртар фурушу пар фан аст

دور حاضر تر فروش و پر فن است

Корвонаши нақди дайнро раҳзан аст

کاروانش نقد دین را رهزن است

Кӯру яздони ношиноси идрок ӯ

کور و یزدان ناشناس ادراک او

Нокасони занҷирии пичок ӯ

ناکسان زنجیری پیچاک او

Чашм ӯ бибоку нопрўостӣ

چشم او بیباک و ناپرواستی

Панҷаи мижгон ӯ гиростӣ

پنجهٔ مژگان او گیراستی

Сайд ӯ озод хонд хеш ро

صید او آزاد خواند خویش را

Кушта ӯ зинда донад хеш ро

کشتهٔ او زنده داند خویش را

Оби банди нахли ҷамъияти тўӣӣ

آب بند نخل جمعیت توئی

Ҳофизи сармояи миллати тўӣӣ

حافظ سرمایهٔ ملت توئی

Аз сари суду зиён савдо мазан

از سر سود و زیان سودا مزن

Гоми ҷуз бар ҷода обо мазан

گام جز بر جادهٔ آبا مزن

Ҳӯшёр аз дастбурди рӯзгор

هوشیار از دستبرد روزگار

Гири фарзандони худро дар канор

گیر فرزندان خود را در کنار

Ин чамани зодон ки пар накушода анд

این چمن زادان که پر نگشاده اند

зи ошёни хеши давр афтода анд

ز آشیان خویش دور افتاده اند

Фитрати ту ҷазба ҳо дорад баланд

فطرت تو جذبه ها دارد بلند

Чашми ҳуш аз усва Заҳро мабанд

چشم هوش از اسوهٔ زهرا مبند

То ҳусайнии шохи ту бор оварад

تا حسینی شاخ تو بار آورد

Мавсими пешин бглзор оварад

موسم پیشین بگلزار آورد