Гар ба аллоҳи алсмди дили баста Эй

گر به الله الصمد دل بسته‌ای

Аз ҳади асбоби беруни ҷуста Эй

از حد اسباب بیرون جسته‌ای

Бандаи ҳақи банда асбоб нест

بندهٔ حق بندهٔ اسباب نیست

Зиндагонии гардиш дулоб нест

زندگانی گردش دولاب نیست

Мусалламастӣ бениёз аз ғайри шӯ

مسلم استی بی نیاز از غیر شو

Аҳли оламро саропои хайри шӯ

اهل عالم را سراپا خیر شو

Пеши манъами шиква гардун макун

پیش منعم شکوهٔ گردون مکن

Дасти хеш аз остин берун макун

دست خویش از آستین بیرون مکن

Чун алӣ дар соз бо нони шъир

چون علی در ساز با نان شعیر

Гардани мрҳби шикан хайбар бигир

گردن مرحب شکن خیبر بگیر

Миннат аз аҳли карами бурдан чаро

منت از اهل کرم بردن چرا

Нашутур лоу нъм хӯрдан чаро

نشتر لا و نعم خوردن چرا

Ризқи худро аз кафи дунони мгир

رزق خود را از کف دونان مگیر

Юсуфастӣ хешро арзони мгир

یوسف استی خویش را ارزان مگیر

Гарчи бошӣ мӯр ва ҳам беболу пар

گرچه باشی مور و هم بی بال و پر

Ҳоҷатии пеш сулаймонӣ мабар

حاجتی پیش سلیمانی مبر

Роҳ душвораст сомон кам бигир

راه دشوار است سامان کم بگیر

Дар ҷаҳони озоди зии озоди мейр

در جهان آزاد زی آزاد میر

Сбҳаҳ « ақлли ман алднё » шумор

سبحهٔ «اقلل من الدنیا» شمار

Аз « тъши ҳаро » шӯии сармояи дор

از «تعش حراً» شوی سرمایه دار

То туоне кимиёи шӯ гул машав

تا توانی کیمیا شو گل مشو

Дар ҷаҳони манъами шӯ ва соил машав

در جهان منعم شو و سائل مشو

эй шносои мақоми буъалӣ

ای شناسای مقام بوعلی

Ҷуръаи ӣии орми зи ҷоми буъалӣ

جرعه ئی آرم ز جام بوعلی

« пушти пои зани тахти кикоўс ро

«پشت پا زن تخت کیکاوس را

Сар бидиҳ аз кафи мадаи номӯсро »

سر بده از کف مده ناموس را»

Худ бахуд гардад дар майхонаи боз

خود بخود گردد در میخانه باز

Бар тиҳии паймонагон бе ниёз

بر تهی پیمانگان بی نیاز

Қоиди исломёни ҳорӯни рашид

قاید اسلامیان هارون رشید

Онкии нқФўри оби теғ ӯ чашид

آنکه نقفور آب تیغ او چشید

Гуфт моликро ки эй мавлои қавм

گفت مالک را که ای مولای قوم

Равшан аз хок дарат симои қавм

روشن از خاک درت سیمای قوم

эй навои пардози гулзори ҳадис

ای نوا پرداز گلزار حدیث

Аз ту хоҳам дарси асрори ҳадис

از تو خواهم درس اسرار حدیث

Лаъл то кӣ пардаи банди андари Яман

لعل تا کی پرده بند اندر یمن

Хез ва дар доролхлоФти хаймаи зан

خیز و در دارالخلافت خیمه زن

эй хушо тобонеи рӯзи Ироқ

ای خوشا تابانی روز عراق

эй хушо ҳасани назари сӯзи Ироқ

ای خوشا حسن نظر سوز عراق

Мечакад оби Хизр аз ток ӯ

میچکد آب خضر از تاک او

Марҳами захми масеҳои хок ӯ

مرهم زخم مسیحا خاک او

Гуфт молики Мустафоро чокарам

گفت مالک مصطفی را چاکرم

Нест ҷузи савдоӣ ӯ андари серум

نیست جز سودای او اندر سرم

Ман ки бошам бастаи фитрок ӯ

من که باشم بستهٔ فتراک او

Бар нахезам аз ҳарими пок ӯ

بر نخیزم از حریم پاک او

Зинда аз тқбили хоки Ясрибам

زنده از تقبیل خاک یثربم

Хуштар аз рӯз Ироқ омад шабам

خوشتر از روز عراق آمد شبم

Ишқ мегуяд ки фармонам пазир

عشق می گوید که فرمانم پذیر

Подшоҳонро бхдмти ҳам мгир

پادشاهان را بخدمت هم مگیر

Ту ҳамеи хоҳии марои оқои шӯй

تو همی خواهی مرا آقا شوی

Бандаи озодро мавлои шӯй

بندهٔ آزاد را مولا شوی

Баҳри таълим ту оем бар дарат

بهر تعلیم تو آیم بر درت

Ходим миллат нагардад чокарат

خادم ملت نگردد چاکرت

Баҳраи ӣии хоҳӣ агар аз илми дайн

بهره ئی خواهی اگر از علم دین

Дар миёни ҳалқа дарсам нишин

در میان حلقهٔ درسم نشین

Бениёзӣ нозҳо дорад басӣ

بی نیازی نازها دارد بسی

Ноз ӯ андозҳо дорад басӣ

ناز او اندازها دارد بسی

Бе ниёзии ранги ҳақ пӯшидан аст

بی نیازی رنگ حق پوشیدن است

Ранги ғайр аз перҳан шўӣидн аст

رنگ غیر از پیرهن شوئیدن است

Илми ғайр омухтӣ андӯхтӣ

علم غیر آموختی اندوختی

Рӯй хеш аз ғоза аш афрӯхтӣ

روی خویش از غازه اش افروختی

Арҷмндёз шиораш мебарӣ

ارجمندیاز شعارش میبری

Ман надонам ту тўӣӣ ё дайгарӣ

من ندانم تو توئی یا دیگری

Аз насимаши хоки ту хомӯши гашт

از نسیمش خاک تو خاموش گشت

Вази гулу райҳони тиҳии оғӯши гашт

وز گل و ریحان تهی آغوش گشت

Кишти худ аз дасти худ вайрон макун

کشت خود از دست خود ویران مکن

Аз саҳобаши гдиаҳ борон макун

از سحابش گدیهٔ باران مکن

Ақли ту занҷирии афкори ғайр

عقل تو زنجیری افکار غیر

Дар гулӯии ту нафас аз тори ғайр

در گلوی تو نفس از تار غیر

Бар забонати гуфтугӯҳо мустаъор

بر زبانت گفتگوها مستعار

Дар дили ту орзӯҳо мустаъор

در دل تو آرزوها مستعار

Қмрёнтро навоҳо хоста

قمریانت را نواها خواسته

Сарвҳоятро қабоҳо хоста

سروهایت را قباها خواسته

Бода майгирӣ баҷоам аз дигарон

باده می گیری بجام از دیگران

Ҷоми ҳамгирӣ бўом аз дигарон

جام هم گیری بوام از دیگران

Он нигоҳаши сар « мо зоғи албср »

آن نگاهش سر «ما زاغ البصر»

Сӯии қавми хеш боз ояд агар

سوی قوم خویش باز آید اگر

Май шиносади шамъ ӯ парвона ро

می شناسد شمع او پروانه را

Нек донад хеш ва ҳам бегона ро

نیک داند خویش و هم بیگانه را

« лсти манӣ » гуядат мавлои мо

«لست منی» گویدت مولای ما

Вои мо , эй вои мо , эй вои мо ,

وای ما ، ای وای ما ، ای وای ما ،

Зиндагонӣ мисли анҷум то куҷо

زندگانی مثل انجم تا کجا

Ҳастӣ худ дар саҳари гум то куҷо

هستی خود در سحر گم تا کجا

Риюӣ аз субҳи дурӯғии хӯрдаи ӣӣ

ریوی از صبح دروغی خورده ئی

Рахт аз паҳнои гардуни бардаи ӣӣ

رخت از پهنای گردون برده ئی

Офтобастӣ яке дар худ нигар

آفتاب استی یکی در خود نگر

Аз нуҷуми дигарон тобии мхр

از نجوم دیگران تابی مخر

Бар дили худ нақши ғайри андохтӣ

بر دل خود نقش غیر انداختی

Хоки барадии кимиё дар бохтӣ

خاک بردی کیمیا در باختی

То куҷои Рахшии зи тоби дигарон

تا کجا رخشی ز تاب دیگران

Сари сабки соз аз шароби дигарон

سر سبک ساز از شراب دیگران

То куҷои тўФи чароғи маҳфилӣ

تا کجا طوف چراغ محفلی

зи оташи худ сӯз агар дории дилӣ

ز آتش خود سوز اگر داری دلی

Чун назар дар пардаҳои хеш бош

چون نظر در پرده های خویش باش

Май пар ва аммо биҷой хеш бош

می پر و اما بجای خویش باش

Дар ҷаҳон мисли ҳубоб эй ҳӯшманд

در جهان مثل حباب ای هوشمند

Роҳи хилвати хона бар ағёри банд

راه خلوت خانه بر اغیار بند

Фард , фард омад ки худро вои шинохт

فرد ، فرد آمد که خود را وا شناخت

Қавм , қавм омад ки ҷуз бо худ насохт

قوم ، قوم آمد که جز با خود نساخت

Аз паёми Мустафои огоҳи шӯ

از پیام مصطفی آگاه شو

Фориғ аз арбоби дуни аллоҳи шӯ

فارغ از ارباب دون الله شو