Қавми ту аз рангу хӯн болотар аст
قوم تو از رنگ و خون بالاتر است
Қимати як асвадаши сад аҳмар аст
قیمت یک اسودش صد احمر است
Қатраи оби вузӯии қанбарӣ
قطرهٔ آب وضوی قنبری
Дар баҳои бартари зи хӯни қайсарӣ
در بها برتر ز خون قیصری
Фориғ аз боб ваам ва аъмом бош
فارغ از باب و ام و اعمام باش
Ҳамчуи салмони зода ислом бош
همچو سلمان زادهٔ اسلام باش
Нуктаи ӣӣ эй ҳамдами фарзонаи байн
نکته ئی ای همدم فرزانه بین
Шаҳдро дар хонаҳои лонаи байн
شهد را در خانه های لانه بین
Қатраи ӣӣ аз лолаи ҳмростӣ
قطره ئی از لالهٔ حمراستی
Қатраи ӣӣ аз наргиси шҳлостӣ
قطره ئی از نرگس شهلاستی
Ин намегуяд ки ман аз ъбҳрм
این نمی گوید که من از عبهرم
Он намегуяд ман аз нилӯфарам
آن نمی گوید من از نیلوفرم
Миллати мо шан иброҳӣмӣ аст
ملت ما شان ابراهیمی است
Шаҳди мо имон иброҳӣмӣ аст
شهد ما ایمان ابراهیمی است
Гар насабро ҷузв миллат карда ӣӣ
گر نسب را جزو ملت کرده ئی
Рахна дар кор ухувват карда ӣӣ
رخنه در کار اخوت کرده ئی
Дар замин мо нагирад решаи ?ут
در زمین ما نگیرد ریشه ات
Ҳаст нои мусаллам ҳануз андешаи ?ут
هست نا مسلم هنوز اندیشه ات
Ибни масъӯди он чароғи афрӯзи ишқ
ابن مسعود آن چراغ افروز عشق
Ҷисму ҷон ӯ саропои сӯзи ишқ
جسم و جان او سراپا سوز عشق
Сӯхт аз марги бародари сина аш
سوخت از مرگ برادر سینه اش
Об гардид аз гудози ойина аш
آب گردید از گداز آئینه اش
Гиряҳои хешро поён надид
گریه های خویش را پایان ندید
Дар ғамаш чун модарон шеван кашид
در غمش چون مادران شیون کشید
« эй дариғо он сабақ хон ниёз
« ای دریغا آن سبق خوان نیاز
Ёри ман андари дабистони ниёз »
یار من اندر دبستان نیاز»
« оҳи он сарви сеӣ болои ман
«آه آن سرو سهی بالای من
Дар раҳи ишқи набии ҳампои ман »
در ره عشق نبی همپای من»
« ҳайф ӯ маҳрӯми дарбори набӣ
«حیف او محروم دربار نبی
Чашми ман равшани зи дидори набӣ »
چشم من روشن ز دیدار نبی»
Нест аз рӯму араби пайванди мо
نیست از روم و عرب پیوند ما
Нест побанди насаби пайванди мо
نیست پابند نسب پیوند ما
Дил ба маҳбӯби ҳиҷозӣ баста ем
دل به محبوب حجازی بسته ایم
Зини ҷиҳат бо икдгр пайваста ем
زین جهت با یکدگر پیوسته ایم
Риштаи мо як таваллояш бас аст
رشتهٔ ما یک تولایش بس است
Чашми моро Киеви саҳбояш бас аст
چشم ما را کیف صهبایش بس است
Мастӣ ӯ то бхўни мо давид
مستی او تا بخون ما دوید
Куҳнаро оташ заду нави офарид
کهنه را آتش زد و نو آفرید
Ишқ ӯ сармоя ҷамъият аст
عشق او سرمایهٔ جمعیت است
Ҳамчуи хӯни андари урӯқ миллат аст
همچو خون اندر عروق ملت است
Ишқ дар ҷону насаб дар пайкар аст
عشق در جان و نسب در پیکر است
Риштаи ишқ аз насаби муҳкам тар аст
رشتهٔ عشق از نسب محکم تر است
Ишқи варзӣ аз насаб бояд гузашт
عشق ورزی از نسب باید گذشت
Ҳам зи Эрону араб бояд гузашт
هم ز ایران و عرب باید گذشت
Уммат ӯ мисли ӯ нур ҳақ аст
امت او مثل او نور حق است
Ҳастӣ мо аз вуҷӯдаш муштақ аст
هستی ما از وجودش مشتق است
« нури ҳақро кас наҷуед зод ва буд
«نور حق را کس نجوید زاد و بود
Халъати ҳақро чаҳ ҳоҷати тору пуд »
خلعت حق را چه حاجت تار و پود»
Ҳар ки по дар банди иқлӣм ва ҷад аст
هر که پا در بند اقلیم و جد است
Бехабар аз лами ялади лам иўлд аст
بی خبر از لم یلد لم یولد است