Ман ҳеҷ наме тарсам аз ҳодисаи шаб ҳо
من هیچ نمیترسم از حادثهٔ شبها
Шабҳо ки саҳар гардад аз гардиши кавкаб ҳо
شبها که سحر گردد از گردش کوکبها
Нашнохт мақом хеш афтод ба доми хеш
نشناخت مقام خویش افتاد به دام خویش
Ишқӣ ки намӯдӣ хост аз шӯриш ёрб ҳо
عشقی که نمودی خواست از شورش یاربها
Оҳӣ ки зи дили хезад аз баҳр ҷигарсӯзӣ аст
آهی که ز دل خیزد از بهر جگرسوزی است
Дар синаи шикан ӯро олӯда макун лаб ҳо
در سینه شکن او را آلوده مکن لبها
Дар майкада боқӣ нест аз соқии фитрати хоҳ
در میکده باقی نیست از ساقی فطرتخواه
Он меки намегунҷад дар шишаи машраб ҳо
آن می که نمیگنجد در شیشهٔ مشربها
Осӯда намегардад он дил ки гусаст аз дӯст
آسوده نمیگردد آن دل که گسست از دوست
Бо қрأти масҷидҳо бо дониши мактаб ҳо
با قرأت مسجدها با دانش مکتبها