Навой ман аз он пари сӯзу бибок ва ғам ангезаст

نوای من از آن پر سوز و بیباک و غم انگیزست

Бхошокм шарор афтоду боди субҳдам тез аст

بخاشاکم شرار افتاد و باد صبحدم تیز است

Надорад ишқи сомонии валикини теша ӣӣ дорад

ندارد عشق سامانی ولیکن تیشه ئی دارد

Харошади синаи кҳсору пок аз хӯн парвиз аст

خراشد سینهٔ کهسار و پاک از خون پرویز است

Маро дар дил халид ин нукта аз марди адои доне

مرا در دل خلید این نکته از مرد ادا دانی

зи маъшӯқони нигаҳи коритар аз ҳарф диловез аст

ز معشوقان نگه کاری تر از حرف دلاویز است

Ба болинами биё , икдм нишин , каз дарди маҳҷӯрӣ

به بالینم بیا ، یکدم نشین ، کز درد مهجوری

Тиҳии паймонаи базми турои паймона лабрез аст

تهی پیمانه بزم ترا پیمانه لبریز است

Ба бустон ҷилва додам оташи доғи ҷдоӣӣ ро

به بستان جلوه دادم آتش داغ جدائی را

Насимаши тез тар месозаду шабнами ғалат рез аст

نسیمش تیز تر می سازد و شبنم غلط ریز است

Ишоратҳои пинҳони хонимон барҳам занад лекин

اشارتهای پنهان خانمان برهم زند لیکن

Марои он ғамза май бояд ки бибокаст ва хўнриз аст

مرا آن غمزه می باید که بیباک است و خونریز است

Нишеман ҳар дуро дар обу гули лекин чаҳ розаст ин

نشیمن هر دو را در آب و گل لیکن چه رازست این

Хирадро суҳбати гул хуштар ояд дил кам омез аст

خرد را صحبت گل خوشتر آید دل کم آمیز است

Маро бингар ки дар Ҳиндӯстони дигар наме бинӣ

مرا بنگر که در هندوستان دیگر نمی بینی

Брҳмни зодаи ӣии рамзи ошнои рӯм ва табриз аст

برهمن زاده ئی رمز آشنای روم و تبریز است