Бози ин олами дерина ҷавон ме боист

باز این عالم دیرینه جوان می‌بایست

Барги коҳиши сифати кӯҳ гарон ме боист

برگ کاهش صفت کوه گران می‌بایست

Кафи хокӣ ки нигоҳи ҳамаи байн пайдо кард

کف خاکی که نگاه همه‌بین پیدا کرد

Дар замираши ҷигари олӯда фиғон ме боист

در ضمیرش جگر آلوده فغان می‌بایست

Ин мау меҳри куҳани роҳ ба ҷое набаранд

این مه و مهر کهن راه به جایی نبرند

Анҷуми тоза ба таъмир ҷаҳон ме боист

انجم تازه به تعمیر جهان می‌بایست

Ҳар нигорӣ ки марои пеш назар ме ояд

هر نگاری که مرا پیش نظر می‌آید

Хуши нигории сет вале хуштар аз он ме боист

خوش نگاری‌ست ولی خوش‌تر از آن می‌بایست

Гуфт яздон ки чунинаст ва дигар ҳеҷ магӯ

گفت یزدان که چنین است و دگر هیچ مگو

Гуфт одам ки чунинаст чунон ме боист

گفت آدم که چنین است چنان می‌بایست