эй лолае чароғи кҳстону боғу роғ

ای لاله ای چراغ کهستان و باغ و راغ

Дар ман нигар ки медаҳум аз зиндагии суроғ

در من نگر که میدهم از زندگی سراغ

Мо ранги шӯху буи пришидаҳ нестем

ما رنگ شوخ و بوی پریشیده نیستیم

Моӣим ончӣ меравад андари дилу димоғ

مائیم آنچه می رود اندر دل و دماغ

Мастии з бода мерасад ва аз аёғ нест

مستی ز باده میرسد و از ایاغ نیست

Ҳар чанд бодаро натавон хӯрд бе аёғ

هر چند باده را نتوان خورد بی ایاغ

Доғӣ ба синаи сӯз ки андари шаби вуҷӯд

داغی به سینه سوز که اندر شب وجود

Худро шинохтан натавон ҷуз ба ин чароғ

خود را شناختن نتوان جز به این چراغ

эй мавҷи шуълаи синаи ббоди сабои гушой

ای موج شعله سینه بباد صبا گشای

Шабнами мҷу ки медиҳад аз сӯхтани фироқ

شبنم مجو که میدهد از سوختن فراغ