Бар хез ки одамро ҳангом намӯд омад

بر خیز که آدم را هنگام نمود آمد

Ин мушти ғубориро анҷум ба суҷуд омад

این مشت غباری را انجم به سجود آمد

Он роз ки пӯшида дар сина ҳастӣ буд

آن راز که پوشیده در سینهٔ هستی بود

Аз шухии обу гул дар гуфт ва шунӯд омад

از شوخی آب و گل در گفت و شنود آمد