Ман агарчӣ тираи хоками длкисти баргу созам

من اگرچه تیره خاکم دلکیست برگ و سازم

Ба назораи ҷамолӣ чу ситораи дидаи бозам

به نظارهٔ جمالی چو ستاره دیده بازم

Бҳўои захмаи ту ҳама нола хамӯшам

بهوای زخمهٔ تو همه نالهٔ خموشم

Ту бойени гумон ки шояд зи навои фитодаи созам

تو باین گمان که شاید ز نوا فتاده سازم

Ба замирам ончунон кун ки зи шуълаи нўоӣӣ

به ضمیرم آنچنان کن که ز شعلهٔ نوائی

Дил хокён фурӯзам дили нурёни гудозам

دلِ خاکیان فروزم دلِ نوریان گدازم

Табу тоби фитрати мо зи ниёзмандии мо

تب و تاب فطرت ما ز نیازمندی ما

Ту худоӣ бениёзӣ нарисӣ бисӯзу созам

تو خدای بی نیازی نرسی بسوز و سازم

Ба касе аён накардам з касе ниҳон накардам

به کسی عیان نکردم ز کسی نهان نکردم

Ғазали ончунон сурӯдам ки бурун фитод розам

غزل آنچنان سرودم که برون فتاد رازم