Рафиқи аҳлу сарои амну бодаи нӯшин буд
رفیق اهل و سرا امن و باده نوشین بود
Агар биҳишт шунидӣ бисоти дӯшин буд
اگر بهشت شنیدی بِساطِ دوشین بود
Чаҳ ҳоли хубу шаби ҷумъаи хушии дидем
چه حال خوب و شب جمعۀ خوشی دیدیم
Чаҳ будӣ ар шаб ҳар ҷумъаи ҳоли мо ин буд
چه بودی ار شبِ هر جمعه حالِ ما این بود
Аҷаби шабӣ ба аҳбои гузашту пиндорам
عجب شبی به احبّا گذشت و پندارم
Ки чашми чарх дар он шаб ба хоби сангин буд
که چشمِ چرخ در آن شب به خواب سنگین بود
Ҷаҳон ба дидаи ман нописанд ме омад
جهان به دیدۀ من ناپسند می آمد
Вале дар он шаб дидам ки дидаи бадбӣн буд
ولی در آن شب دیدم که دیده بدبین بود
Лавозими тарабу мӯҷиботи осоиш
لوازم طرب و موجبات آسایش
зи лутфи ҳоҷи амини ҷумлаи таҳти тамен буд
ز لطف حاج امین جمله تحتِ تأمین بود
Тамоми ҳарфи вафо дар лабу сафо дар чашм
تمام حرفِ وفا در لب و صفا در چشم
На дар сиррии ҳаваси бад на дар дилии кин буд
نه در سری هَوَسِ بَد نه در دلی کین بود
На аз милспўи онҷои сухан на аз нурмол
نه از میلسپو آنجا سخن نه از نُرمال
На зикри онқраҳи неи суҳбати Фаластин буд
نه ذکر آنقُره نی صحبتِ فلسطین بود
На гуфту гӯии ризохон на ёди Аҳмади шоҳ
نه گفت و گویِ رضاخان نه یادِ احمد شاه
На фикри мؤтмни алмалику зикри чоикин буд
نه فکرِ مؤتمن الملک و ذکرِ چایکین بود
Анору себ ва бау пуртиқолу норангӣ
انار و سیب و به و پرتقال و نارنگی
Кабоби барраи хубу шароби Қазвӣн буд
کبابِ برّۀ خوب و شرابِ قزوین بود
Арақ ба ҳади камоли оби ҷӯ ба ҳади нассоб
عرق به حدِّ کمال آب‌جو به حدِّ نِصاب
Гулу бунафшаи фузунтар зи ҳади тахмин буд
گل و بنفشه فزون تر ز حدِّ تخمین بود
Муоширони ҳамаи хуш рӯй ва меҳрбон буданд
مُعاشران همه خوش روی و مهربان بودند
Яке набӯд ки бдхўӣу зишти ойин буд
یکی نبود که بدخوی و زشت آیین بود
Ҷалолу ҳоҷи зкии хону аъзами алслтон
جلال و حاج زَکی خان و اعظم السّلطان
Адиби слтнаҳу фатҳ буду фарзин буд
ادیب سلطنه و فتح بود و فرزین بود
Басаст ончӣ шунидӣ ту ё бигӯям боз
بس است آنچه شنیدی تو یا بگویم باز
Батул буду қамар буду моҳу парвин буд
بتول بود و قمر بود و ماه و پروین بود
Нигорхонаи чин буду борномаҳи ҳинд
نگارخانۀ چین بود و بارنامۀ هند
Ҳазор чандон буд ва ҳазор чандин буд
هزار چندان بود و هزار چندین بود
Батули чорқадӣ бар сараши зи мнсўҷӣ
بتول چارقدی بر سرش ز منسوجی
Ки нсҷи он ғараз аз коргоҳи таквин буд
که نسج آن غرض از کارگاهِ تکوین بود
Ба гирди оризаш аз зери чорқади берун
به گردِ عارضش از زیر چارقد بیرون
Ду қисмати мутасовии зи мӯии мишкӣн буд
دو قسمت متساوی ز مویِ مُشکین بود
Сифед рӯй ва бар атрофи он ду мӯии сиёҳ
سفید روی و بر اطراف آن دو مویِ سیاه
Бунафша буд ки андари канори насрин буд
بنفشه بود که اندر کنارِ نسرین بود
Надода буд ба худ ҳеҷ гӯнаи ороиш
نداده بود به خود هیچ گونه آرایش
Ки бикр буду муназзаҳи зи қайди тазйин буд
که بکر بود و منزّه ز قیدِ تزیین بود
Дилам тапид чу бар чашм ӯ кушодами чашм
دلم تپید چو بر چشمِ او گشادم چشم
Чу съўаҳ эй ки гирифтори чанги шоҳин буд
چو صعوه‌ای که گرفتارِ چنگِ شاهین بود
Қамар магӯ ки яке аз вдоиъи ҳақ буд
قمر مگو که یکی از ودایعِ حق بود
Қамар магӯ ки яке аз бадоеъи чин буд
قمر مگو که یکی از بدایع چین بود
Ба пои зи ҳала зарбафт дошт починӣ
به پا زِ حلّهُ زَربَفت داشت پاچینی
Чаҳ гӯямат ки чаҳҳо дар миёни почин буд !
چه گویمت که چِه‌ها در میانِ پاچین بود!
Аз он латофат ва он пӯдру порФму тувалет
از آن لطافت و آن پودر و پارفَم و توالت
Шабиҳи модмўозлҳои Берну берлӣн буд
شبیه مادموازلهای بِرْن و برلین بود
Мисоли хӯшаи хурмои фарози нахли баланд
مثال خوشۀ خُرما فرازِ نخلِ بلند
Намӯда ҷамъ ба сари гесувони заррин буд
نموده جمع به سر گیسوان زرّین بود
На шона буд ки он гесувон ба ҳам май рехт
نه شانه بود که آن گیسوان به هم می ریخت
Калиди маҳбаси дилҳои мустамандин буд
کلیدِ محبسِ دلهایِ مستمندین بود
Маро ба меҳр бабўсед ва ман хаҷали гаштам
مرا به مهر ببوسید و من خجل گشتم
Ки пер будаму рухсори ман пар аз чин буд
که پیر بودم و رخسار من پر از چین بود
Дилам ҷавон шуду табъами равон аз он бӯса
دلم جوان شد و طبعم روان از آن بوسه
Магар ба лаъли ваии оби ҳаёти тазмин буд
مگر به لعلِ وی آبِ حیات تضمین بود
Батули шӯр ба маҷлис фиканд бо виюлон
بتول شور به مجلس فکند با ویُلُن
Қамари мутобиқ ӯ дар ғноءи ширин буд
قمر مطابق او در غناء شیرین بود
Ба як тғнӣ ӯ дар нишот ме омад
به یک تغنّیِ او در نَشاط می آمد
Агар чаҳ қалби пдрмрдаҳи Тифли мискин буд
اگر چه قلبِ پدرمرده طفلِ مسکین بود
зи як тараннум ӯ шодмон шудигар чанд
ز یک ترنّم او شادمان شدی گر چند
Талоқи дидаи зани ногирифтаи кобӣн буд
طلاق دیده زنِ ناگرفته کابین بود
Равони ҷомеъа аз ин ду зан сафо ме ёфт
روانِ جامعه از این دو زن صفا می‌یافت
Агар на бар рахшони он ниқоби чиркин буд
اگر نه بر رخشان آن نقابِ چرکین بود
Кашид кор дар охир ба таъзияти хуоне
کشید کار در آخر به تعزیت خوانی
Ки бодаи навашони сармасту бодаи нӯшин буд
که باده نوشان سرمست و باده نوشین بود
Яке сакинаи яке модар вҳб ме шуд
یکی سکینه یکی مادرِ وَهَب می‌شد
Ҳамон ду бозснон буду шимур бедайн буд
همان دو بازسنان بود و شِمرِ بی‌دین بود
Чу шимури ҳазрати аббосро талаб ме кард
چو شِمر حضرتِ عبّاس را طلب می‌کرد
Ҳикояти сипару гурз буду зубин буд
حکایتِ سپر و گرز بود و زوبین بود
Чаҳ гӯямат ки чаҳ мекард аъзами алслтон
چه گویمت که چه می‌کرد اعظم السّلطان
Ҳқиқаҳи яке аз ҷумлаи млоъин буд
حقیقةً یکی از جملهٔ ملاعین بود
Ҷаноби фарзини гуҳ рост рафт ва гоҳе чап
جناب فرزین گه راست رفت و گاهی چپ
Ҳамеша ин ҳаракат аз хавоси фарзин буд
همیشه این حرکت از خواص فرزین بود
Адиби слтнаҳи ҳам бад нашуд дар охири кор
ادیب سلطنه هم بد نشد در آخرِ کار
Агар чаҳ аввали шаб бо виқору тамкин буд
اگر چه اوّل شب با وقار و تمکین بود
Чу нимӣ аз шаб бигузашт суфра овараданд
چو نیمی از شب بگذشت سفره آوردند
Ки андари он хӯриши қима буду таҳи чин буд
که اندر آن خورش قیمه بود و ته چین بود
« шикам параст кунад илтифот бар мأкўл »
«شکم پرست کند التفات بر مأکول»
Ба хосса каз сари шаби бори меъдаи сангин буд
به خاصه کز سر شب بار معده سنگین بود
Адибу фарзини баъд аз ду сулси шаби рафтанд
ادیب و فرزین بعد از دو ثلثِ شب رفتند
Касе ки монад баҷои фатҳ ва он хўотин буд
کسی که ماند بجا فتح و آن خواتین بود
Ҷаноби ҳоҷи амин бо қамар ба як ҷо хуфт
جنابِ حاج امین با قمر به یک جا خفت
Агар чаҳ касрати ҷоу вуфӯри болин буд
اگر چه کثرتِ جا و وفورِ بالین بود
Балии қамари яке аз ҷумлаи хбисотст
بلی قمر یکی از جملۀ خبیثاتست
Вакили муҳтарами мо ҳам аз хабисин буд
وکیل محترم ما هم از خبیثین بود
Ману батул ба ҷой дигар шудем вале
من و بتول به جای دگر شدیم ولی
Батули бикру ҷалоли алмамолики анин буд
بتول بکر و جلال الممالک عنّین بود
Ба ёди халқи хуши мизбону меҳмонон
به یادِ خُلقِ خوشِ میزبان و مهمانان
Барину болин бар ман абири огӣн буд
برین و بالین بر من عبیر آگین بود
Хулоса бар ман маҳҷӯри рост май хоҳӣ
خلاصه بر منِ مهجور راست می‌خواهی
Шабӣ ки дар ҳамаи умри хуши гузашти ин буд
شبی که در همۀ عمر خوش گذشت این بود
Ба ёдгори шаб ҷумъа гуфтам ин ашъор
به یادگارِ شبِ جمعه گفتم این اشعار
Ки ҳамчуи базми сазовори шарҳи чунин буд
که همچو بزم سزاوارِ شرحِ چونین بود
Гумон набӯд ки дигари шабии чунин байнам
گُمان نبود که دیگر شبی چنین بینم
Ки умри ман ба ҳудӯди слос ва хумсин буд
که عمر من به حدود ثَلاث و خَمسین بود