Малико бо ту дигар дӯстӣ мо нашавад

ملکا با تو دگر دوستیِ ما نشود

Баъд агар шуд шудааст , аммо ҳоло нашавад

بعد اگر شد شده است ، امّا حالا نشود

Бинишастааст ғубории зи ту дар хотири ман

بنشسته است غباری ز تو در خاطر من

Ки бад-ӣни зӯдӣ аз хотири ман по нашавад

که بدین زودی از خاطر من پا نشود

Дилам аз таййибати пррибти ту сахт гирифт

دلم از طیبت پررَیبَتِ تو سخت گرفت

То шикоят накунам аз ту дилам во нашавад

تا شکایت نکنم از تو دلم وا نشود

Хоҳӣ ар рафъ кудурат шавад аз хотири ман

خواهی ار رفع کدورت شود از خاطر من

Узр хоҳӣ бикун албата воло нашавад

عذر خواهی بکن البّته وَاِلّا نشود

Гарчи дар давлати машрӯтаи забон озод аст

گرچه در دولت مشروطه زبان آزاد است

Лек рози руфақо бояд ифшо нашавад

لیک رازِ رفقا باید افشا نشود

Ғазалӣ гуфтаму калаки ту маро расво кард

غزلی گفتم و کلکِ تو مرا رسوا کرد

Гарчи ҳаргизи ҳунарии мардум расво нашавад

گرچه هرگز هنری‌مردمْ رسوا نشود

Исми нони барадам ва гуфтӣ ту ки нони дгарон

اسمِ نان بردم و گفتی تو که نانِ دگران

Ҳамчуи ноне ки хӯрд ҳазрат воло нашавад

همچو نانی که خورد حضرتِ والا نشود

Маҳрамонаи ду се хати зер ғазал бинвиштам

محرمانه دو سه خط زیر غزل بنوشتم

Гуфтам ин рози зи калаки ту ҳувайдо нашавад

گفتم این راز ز کلکِ تو هویدا نشود

Сари ман фош намӯдӣ туу тақсир ту нест

سِرِّ من فاش نمودی تو و تقصیرِ تو نیست

Шоирии шоир аз ин хубтар Аслан нашавад

شاعری شاعر از این خوب تر اصلا نشود

Ман ҷавоби ту ба ойин адаб хоҳам дод

من جوابِ تو به آیینِ ادب خواهم داد

То миёни ман ва ту маърака бар по нашавад

تا میانِ من و تو معرکه بر پا نشود

Ту ҳунармандӣ ва ман низ зи аҳли ҳунарам

تو هنرمندی و من نیز ز اهل هنرم

Дар миёни ду ҳунарманд мъодо нашавад

در میانِ دو هنرمند مُعادا نشود

Ту касе ҳастӣ кандар ҳунару фаслу камол

تو کسی هستی کاندر هنر و فصل و کمال

Як нафар чун ту дар ин дунё пайдо нашавад

یک نفر چون تو در این دنیا پیدا نشود

Шоҳиди илму адаб чун ба сарой ту расед

شاهدِ علم و ادب چون به سرای تو رسید

Гуфт ҷое ба ҷаҳони хуштар аз ӣнҷо нашавад

گفت جایی به جهان خوشتر از اینجا نشود

Ҳар ки байтии ду ба ҳам карду каломӣ ду навишт

هر که بیتی دو به هم کرد و کلامی دو نوشت

Бо ту дар арзи адаби ҳамсар ва ҳамто нашавад

با تو در عرضِ ادب همسر و همتا نشود

На малик гардад ҳар кас ки ба каф дошт қалам

نه مَلِک گردد هر کس که به کف داشت قلم

Бо яке ҷқаҳи чубина касе шо нашавад

با یکی جِقّهٔ چوبینه کسی شا نشود

Нашавад синаи ту танги зи гуфтори аду

نشود سینۀ تو تنگ ز گفتارِ عدو

Сайли ҳаргизи сабаби танагӣ дунё нашавад

سیل هرگز سببِ تنگیِ دنیا نشود

Ғам махӯр гар набӯд кори ҷаҳонат ба мурод

غم مخور گر نبود کارِ جهانت به مُراد

Кори дунё ба муроди дил доно нашавад

کارِ دنیا به مُراد دلِ دانا نشود

Рафт матлаби зи миён , суҳбати мо аз нон буд

رفت مطلب ز میان ، صحبت ما از نان بود

Ғайр аз ин суҳбат дар мамлакат мо нашавад

غیر از این صحبت در مملکتِ ما نشود

Нон намегӯям хубаст вале бад ҳам нест

نان نمی گویم خوبست ولی بد هم نیست

Ҳамаи хоҳем ки беҳтар шавад аммо нашавад

همه خواهیم که بهتر شود امّا نشود

эй ки будӣ ду се маи пеш дар ин малики хароб

ای که بودی دو سه مه پیش در این ملک خراب

Нон набӯд ончӣ ту мехӯрдӣ ҳошо нашавад

نان نبود آنچه تو می خوردی حاشا نشود

Нон аз ин трдтру хубтару ширин тар

نان از این تُردتر و خوب تر و شیرین تر

Нони сангак ки дигар пшмк ва ҳалво нашавад

نان سنگک که دگر پشمک و حلوا نشود

Ин ки таййибат буд аммо ба ҳақиқати имрӯз

این که طَیبت بُوَد امّا به حقیقت امروز

Заҳмати хоҷаи мо бояд ахФо нашавад

زحمت خواجۀ ما باید اِخفا نشود

Бози мо шокир ва мамнӯнем аз шахси вазир

باز ما شاکر و ممنونیم از شخصِ وزیر

Кард корӣ ки барои нон балво нашавад

کرد کاری که برای نان بَلوا نشود

Шоҳ агар муҳтакирӣ чанд ба дори овезад

شاه اگر محتکری چند به دار آویزد

Кори арзоқи бад-ӣни сахтӣ гуё нашавад

کارِ ارزاق بدین سختی گویا نشود

Вари зи нонвоҳо як тан ба танур андозад

ور ز نانواها یک تن به تنور اندازد

Дами нонвойии ин шӯриш ва ғавғо нашавад

دمِ نانوایی این شورش و غوغا نشود

То сиёсат набӯд дар кор , ин кори дуруст

تا سیاست نبود در کار ، این کار درست

Ба худованди таборак ва таъолӣ нашавад

به خداوند تبارک و تعالی نشود

Мо ҳамин қадари зи мумтоз таманно дорем

ما همین قدر ز ممتاز تمنّا داریم

Ғофил аз гандум то охир ҷавзо нашавад

غافل از گندم تا آخر جوزا نشود

Бас кун Эраҷи сухан аз нони вази ҷонон май гӯй

بس کن ایرج سخن از نان وز جانان می گوی

Кори ин малики фара ё бишавад ё нашавад

کار این ملک فره یا بشود یا نشود