Байзаам ранҷур шуд аз байзаи ?ути давр эй вазир
بیضه‌ام رنجور شد از بیضه‌ات دور ای وزیر
Пурсишӣ кун гоҳи гоҳ аз ҳоли ранҷур эй вазир
پرسشی کن گاه‌گاه از حالِ رنجور ای وزیر
Дайр гоҳе шуд ки аз аҳволи тухмами ғофилӣ
دیر گاهی شد که از احوالِ تخمم غافلی
Ин чунин ғифлат буд аз чун туе давр эй вазир
این چنین غفلت بود از چون تویی دور ای وزیر
Аз ҳамон рӯзӣ ки шуд бо ту умӯри хориҷа
از همان روزی که شد با تو امورِ خارجه
Байзаам аз нав варам кардаст пурзӯр эй вазир
بیضه‌ام از نو ورم کردست پرزور ای وزیر
Ин на он хояаст конро дидае дар кӯдакӣ
این نه آن خایه است کان را دیده‌ای در کودکی
Дар бузургӣ гашта ин авқоти машҳур эй вазир
در بزرگی گشته این اوقات مشهور ای وزیر
Чун ҷароидро ду рӯзи дигар озодӣ диҳанд
چون جراید را دو روز دیگر آزادی دهند
Шарҳи онро дид хоҳии ҷумлаи мстўр эй вазир
شرحِ آن را دید خواهی جمله مسطور ای وزیر
Нисбатани андари дуруштии дона хурмо шудаст
نسبتاً اندر درشتی دانۀ خرما شدست
Байзае кӯ буд чун як ҳуби ангур эй вазир
بیضه‌ای کو بود چون یک حبِّ انگور ای وزیر
Оқибати чашми бади мардуми бадв осеб зад
عاقبت چشمِ بدِ مردم بدو آسیب زد
Гарчи буд аз чашмҳо пайвастаи мастур эй вазир
گرچه بود از چشم‌ها پیوسته مستور ای وزیر
Пок воФўрӣ шудам аз бас ки гуфтанд ин ва он
پاک وافوری شدم از بس که گفتند این و آن
Баҳри таскин вҷъ хубаст воФўр эй вазир
بهر تسکینِ وَجَع خوبست وافور ای وزیر
Барнадорам як қадам аз тарси ҷон бе байзаи банд
برندارم یک قدم از ترسِ جان بی‌بیضه‌بند
Гаштаам дар дасти тухми хеши мақҳур эй вазир
گشته‌ام در دستِ تخمِ خویش مقهور ای وزیر
Ончунон ҳассос шуд тухмам ки заҳмат май барад
آنچنان حسّاس شد تخمم که زحمت می‌بَرَد
Аз танини пашшае чун неши занбӯр эй вазир
از طنینِ پشّه‌ای چون نیشِ زنبور ای وزیر
Пай ба дард ман нахоҳӣ барад бо ин ҳарф ҳо
پی به دردِ من نخواهی برد با این حرف‌ها
То нагардад байзаи ?ут бо байзаам ҷавр эй вазир
تا نگردد بیضه‌ات با بیضه‌ام جور ای وزیر
Раҳм кард эзад ки як тухмами чунин ранҷури гашт
رحم کرد ایزد که یک تخمم چنین رنجور گشت
Ҳарду гар мешуд шудӣ нури ълиٰи нур эй вазир
هردو گر می‌شد شدی نور عَلیٰ نور ای وزیر
Хояи бечораро ин заҳмат аз кирсту бас
خایۀ بیچاره را این زحمت از کیرست و بس
Ҷумлаи оташҳо буд аз гӯри ин кӯр эй вазир
جمله آتش‌ها بود از گور این کور ای وزیر
Кири коФркиши як шаби ихтиёр аз ман рабӯд
کیر کافرکیش یک شب اختیار از من ربود
Хӯрда будам коши он шаби ҳуби кофур эй вазир
خورده بودم کاش آن شب حَبِّ کافور ای وزیر
Куни софӣ буд лекини микроб сўзок дошт
کون صافی بود لیکن میکرب سوزاک داشت
Ҳамчуи заҳрии кӯ буд дар ҷоми булӯр эй вазир
همچو زهری کو بود در جام بُّلور ای وزیر
Лиззатигар буд ё на ҳолеи он лиззати гузашт
لَذّتی گر بود یا نه حالی آن لَذّت گذشت
Заҳматаш боқӣаст бо ман то лаби гӯр эй вазир
زحمتش باقیست با من تا لبِ گور ای وزیر
Ҳар саҳар дорам умеди онкии дигар чирк нест
هر سَحَر دارم امید آنکه دیگر چرک نیست
Чун фишорами калла кирм шавам бўр эй вазир
چون فشارم کلّۀ کیرم شوم بور ای وزیر
Бас ки дастур омаду анвоъи марҳам ҳо гузошт
بس که دَستور آمد و انواعِ مرهم‌ها گذاشت
Ред бар тухми ман бечораи дастур эй вазир
رید بر تخم من بیچاره دَستور ای وزیر
Зини ҷасоратҳо ки кардам узри ман пазируфтаи дор
زین جسارت‌ها که کردم عذر من پذرُفته دار
Шоирами ман шоирон бошанд маъзӯр эй вазир
شاعرم من شاعران باشند معذور ای وزیر