Падараш гуфта ки бо ман нанишинад писараш

پدرش گفته که با من ننشیند پسرش

Мардум аз ғуссаи худо марг диҳад бар падараш

مُردَم از غصّه خدا مرگ دهد بر پدرش

Гар бимиради падараши ҷои ғам ва мотам нест

گر بمیرد پدرش جایِ غم و ماتم نیست

Зиндаам ман , бинавозам зи падари хуби турш

زنده ام من، بنوازم ز پدر خوب‌ترش

Ллаҳро низ агар даст ба сар ме кардам

لَله را نیز اگر دست به سر می‌کردم

Хуб мешуд ки кашами дасти Абут ба сараш

خوب می‌شد که کشم دست اُبُوَّت به سرش

Баъди марги падараши кор ллаҳ осонаст

بعدِ مرگِ پدرش کارِ لَله آسانست

Ба даҳани кӯбам агар ҳарф занад мушти зараш

به دهن کوبم اگر حرف زند مشتِ زرش

Ллаҳҳо қотиба роҳбар атфоланд

لَله ها قاطِبةً راهبرِ اطفالند

Гар даҳуми сими куҷо худ нашавад роҳбараш ?

گر دهم سیم کجا خود نشود راهبرش؟

Модараш бехабар аз олам мо хоҳад буд

مادرش بی‌خبر از عالَمِ ما خواهد بود

Гар насозад ллаҳ аз олами мо бо хабараш

گر نسازد لَله از عالَمِ ما باخبرش

Бояд аз фитнаи давр қамараш дошт нигоҳ

باید از فتنۀ دورِ قمرش داشت نگاه

То нигаҳдор шавад фитнаи даври қамараш

تا نگهدار شود فتنۀ دورِ قمرش

Гар худованд иҷобат кунад ин даъвати ман

گر خداوند اجابت کند این دعوتِ من

Бузанд дасти қазои дасти қазо бар камараш

بزند دستِ قضا دستِ قضا بر کمرش

Давру наздик хабардор шавам аз ҳолаш

دور و نزدیک خبردار شوم از حالش

Ҳозир оем ба буриш чун шинавами мҳтзрш

حاضر آیم به بَرَش چون شنوم مُحتَضَرش

Чеҳра ғамнок кунам , ҷомаи ҷон чок кунам

چهره غمناک کنم، جامهٔ جان چاک کنم

Гиря оғоз кунам чун руфақоӣ дигараш

گریه آغاز کنم چون رفقای دگرش

Достон ҳо кунам аз дӯстии он марҳӯм

داستان ها کنم از دوستیِ آن مرحوم

Қиссаҳо сар кунам аз хӯбии халқу сайраш

قصّه‌ها سر کنم از خوبیِ خلق و سِیَرَش

То нгўинди туро бо писари ғайр чаҳ кор

تا نگویند تو را با پسرِ غیر چه کار

Модарашро ба зании гираму гирдами падараш

مادرش را به زنی گیرم و گردم پدرش

Бош то дар асари тарбияти ман бинӣ

باش تا در اثرِ تربیتِ من بینی

Чанд сол дигараш соҳиби чандини ҳунараш

چند سالِ دگرش صاحبِ چندین هنرش

Ҳасан хубаст агар коми дил аз вай гирӣ

حسن خوبست اگر کامِ دل از وی گیری

Самараш чист дарахтӣ ки начинӣ самараш ?

ثمرش چیست درختی که نچینی ثمرش؟

Содаро бояд як мӯӣ набошад ба сарин

ساده را باید یک موی نباشد به سرین

Зарфи мӯдор агар муфт диҳандаш , мхрш

ظرفِ مودار اگر مفت دهندش، مَخَرش

Ҳамчунонгар ду шбонрўз наёбӣ хӯришӣ

همچنان گر دو شبانروز نیابی خورشی

Ҳар ғизоӣ ки дар ӯ мӯӣ бибинӣ махӯраш

هر غذایی که در او موی ببینی مَخُورش