эй бар качалони даҳри сарҳанг

ای بر کچلان دهر سرهنگ

Ҳақ ҳифз кунад сари ту аз санг

حق حفظ کند سرِ تو از سنگ

эй окчл , эй Абулҳасани хон

ای آکچل، ای ابوالحسن‌خان

эй ту вазағу ҳусайни харчанг

ای تو وزغ و حسین خرچنگ

Ман чун ту качал надидаам ҳеҷ

من چون تو کچل ندیده‌ام هیچ

На дар куну сўлқон , на дар Канг

نه در کَن و سولَقان، نه در کَنگ

Моҳ фалакӣ намӯда тақлид

ماهِ فلکی نموده تقلید

Аз зафти сарат ба шакл ва аз ранг

از زِفتِ سرت به شکل و از رنگ

Бошад качалии ниҳон ба фурқат

باشد کچلی نهان به فرقت

Чун нашава ки мзмраст дар банг

چون نشوه که مُضمَرَ است در بَنگ

Ояд чу насими рай ба Машҳад

آید چو نسیمِ ری به مشهد

Аз буии сар ту мешавам мнг

از بویِ سرِ تو می‌شوم منگ

Мадҳуш кунад мусофирӣн ро

مدهوش کند مسافرین را

Буии сарат аз ҳазор фарсанг

بویِ سرت از هزار فرسنگ

Гуфтӣ дар шеъри худ ки ҳастам

گفتی در شعر خود که هستم

Ман соӣси сад ҳазор алднг

من سائسِ صد هزار الدَنگ

Рафтӣ ки кунӣ зи бандаи таъриф

رفتی که کنی ز بنده تعریف

Ҳуҷум кардӣ ту , эй қрми днг

هجوَم کردی تو، ای قُرُم ‌دَنگ

Соӣс яъне ки корфармо

سائس یعنی که کارفرما

ё роҳнамо ба сулҳ ё ҷанг

یا راهنما به صلح یا جنگ

Маънои сиёсати амр ва наҳй аст

معنایِ سیاست امر و نهی است

Хубаст назар кунӣ ба фарҳанг

خوب است نظر کنی به فرهنگ

Кӣ алднгон ба ман мутӣъанд

کی الدَنگان به من مطیعند

Зини нисбати бад буд марои нанг

زین نسبت بد بُوَد مرا نَنگ

Гар шеър дигар калон ҷФнг аст

گر شعرِ دگر کلان جَفَنگ است

Шеъри ту качали клочаҳи аҷФнг

شعرِ تو کچل‌کلاچه اَجفَنگ

Мошоءоллаҳи рафтаи рафта

ماشاءَالله رفته رفته

Хатат шуда мисли хати харчанг

خطّت شده مثلِ خطِّ خرچنگ

Инҳо ҳамаи таййибат ва мазоҳ аст

این‌ها همه طیبت و مزاح است

Аз ман нашӯй , рафиқ , дилтанг

از من نشوی ، رفیق ، دلتنگ

Дар шеър , на каси ту рости ҳам дӯш

در شعر، نه کس تو راست هم‌دوش

Дар хат , на касе ту рости ҳам санг

در خط، نه کسی تو راست هم‌سنگ

Бар чанг чу панҷаи бргшоиӣ

بر چنگ چو پنجه برگشایی

Аз панҷаи бор бад фитад чанг

از پنجهٔ بار بَد فُتَد چنگ

Сози ту аҷибтар зи дарвеш

سازِ تو عجیب‌تر ز درویش

Нақши ту ғарибтар зи Аржанг

نقشِ تو غریب‌تر ز ارژنگ

Ту неи качалӣ , сарати пар аз мӯаст

تو نی کچلی، سرت پر از موست

Ваон гоҳ чаҳ мӯии хуби хуши ранг

وان‌گاه چه مویِ خوبِ خوش‌رنگ

Тозии ту ба илми ҳамчуи харгӯш

تازی تو به علم همچو خرگوش

Дигари мутааллимон чу харчанг

دیگر متعلّمان چو خرچنگ

Ани шоаллоҳи пери гардӣ

اِن شاءَاللّه پیر گردی

Гўзм шавад аз сиблатати оўнг

گوزم شود از سِبیلت آونگ

Аз бурдани исми доши козим

از بردن اسمِ داش کاظم

Гардид дилам чу қофияи танг

گردید دلم چو قافیه تنگ

Сад ҳайф аз он рафиқи як рӯй

صد حیف از آن رفیقِ یک‌روی

Афсӯс аз он рафиқи як ранг

افسوس از آن رفیقِ یک‌رنگ

То субҳи маро наме баради хоб

تا صبح مرا نمی‌بَرَد خواب

Ояд чўхёл ӯ шбоҳнг

آید چوخیالِ او شباهنگ

Афсӯс ки рафту дӯстон ро

افسوس که رفت و دوستان را

Дигар нарасад ба доманаши чанг

دیگر نرسد به دامنش چنگ

Мо низ рӯем аз пай ӯ

ما نیز رویم از پی او

Яъне ки барандмон ба арднг

یعنی که برندمان به اُردَنگ

Роҳии сет ки таии намояди он ро

راهی‌ست که طی نماید آن را

Ҳам асби раванда , ҳам хрлнг

هم اسبِ رونده، هم خرِلنگ

Ҳам он ки ба чоҳ кард манзил

هم آن‌که به چاه کرد منزل

Ҳам он ки ба моҳи баради авранг

هم آن‌که به ماه بُرد اورنگ

Ҳам он ки вазир шуд ба тазвир

هم آن‌که وزیر شد به تزویر

Ҳам он ки вакил шуд ба найранг

هم آن‌که وکیل شد به نیرنگ

Дар ҳам кӯбади замонаи мо ро

در هم کوبد زمانه ما را

Моием биринҷу осмони днг

ماییم برنج و آسمان دنگ