Чунон шудам заъиф кигар на сухан кунам

چونان شدم ضعیف که گر نه سخن کنم

Дар маҷлисӣ , касе бнбинд ки ин манам

در مجلسی ، کسی بنبیند که این منم

Вари ҳам сухан кунам , биҷуз аз нола нашунаванд

ور هم سخن کنم ، بجز از ناله نشنوند

зи он рӯ ки ҳамчуи не шуда аз лоғарии танам

ز آن رو که همچو نی شده از لاغری تنم

Мӯ дар бадан ба ҷой нах омад маро аз он

مو در بدن به جایِ نخ آمد مرا از آن

Каз лоғарии бадан шуда монанди сӯзанам

کز لاغری بدن شده مانند سوزنم

Аз баси наҳифу лоғрў борӣк гашта ам

از بس نحیف و لاغرو باریک گشته ام

Тарсам ки хештанро ногоҳ гум кунам

ترسم که خویشتن را ناگاه گم کنم

эй нотавонӣ , охир дар ман чаҳ дида Эй

ای ناتوانی ، آخر در من چه دیده‌ای

Кин сон гиреҳ намӯдӣ доман ба доманам

کاین سان گره نمودی دامن به دامنم

Гар санг буд сифтӣу оҳан , гудохтӣ

گر سنگ بود سُفتی و آهن ، گداختی

Бо онкии ман на сохта аз сангу оҳанам

با آنکه من نه ساخته از سنگ و آهنم

Чандини мтози асб ки бишикаст мғФрм

چندین متاز اسب که بشکست مِغفرم

Чандин маёз даст ки бигусасти ҷавшанам

چندین میاز دست که بُگسَست جوشنم

Ман шоирии ҳақираму мдҳтгрии фақир

من شاعری حقیرم و مدحتگری فقیر

На рустамам на Тӯс , на Гевам на баҳманам

نه رستمم نه طوس ، نه گیوَم نه بهمنم

Сӣ рӯзи бӯса барзадаам бар кафи эмом

سی روز بوسه برزده ام بر کفِ امام

Сӣ рӯзи ҳам ба пои табии бӯсаи барзанам

سی روز هم به پایِ بتی بوسه برزنم

Вақтаст длбро ки хам турра башиканӣ

وقتست دلبرا که خمِ طُرّه بشکنی

То ман бидон нигоҳ кунам тؤбаҳ башиканам

تا من بدان نگاه کنم توبه بشکنم

Як чанд заъфи бех маро кунад зин сипас

یک چند ضعف بیخِ مرا کند زین سپس

Бо қӯт май онро аз бехи бркнм

با قوّتِ می آن را از بیخ برکَنم

Не не назор хўштрм аз он ки ҳам сифат

نی نی نزار خوشترم از آن که هم صفت

Бо калаки мейри шери дили шери авжанам

با کلکِ میرِ شیر دلِ شیر اوژنم

Мейри низоми он ки паии низоми малику дайн

میر نظام آن که پیِ نظامِ مُلک و دین

Эзади вуҷӯд ӯро бинмуд муғтанам

ایزد وجودِ او را بنمود مغتنم

Чун рӯзи арзи фазли з ҳикмат кунад сухан

چون روزِ عرضِ فضل ز حکمت کند سخن

Бўзрҷмҳр гуяд ман Тифли кавданам

بوزرجمهر گوید من طفلِ کودنم

Сар то ба пои забонами сӯсани сифат валек

سر تا به پا زبانم سوسن صفت ولیک

Дар мадҳи мейри бастаи забони ҳамчуи сӯсанам

در مدح میر بسته زبان همچو سوسنم

Нак аз забон мейр кунам мадҳ ӯ ки ман

نَک از زبانِ میر کنم مدحِ او که من

Дар мадҳи он хдиўи ҳунарманди алкнм

در مدحِ آن خدیوِ هنرمند الکَنَم

Дар зери зилли носрдини шоҳи ин манам

در زیرِ ظِلِّ ناصرِدین شاه این منم

То як ҷаҳони ҷалол буд зери доманам

تا یک جهان جلال بود زیرِ دامنم

Сад Қоранам ба кӯшиш дар рӯзи гирудор

صد قارنم به کوشش در روزِ گیرودار

Лекин ба гоҳи ҳалами ду сад кӯҳи Қоранам

لیکن به گاهِ حکم دو صد کوهِ قارنم

Бо рӯй пари зи ханда агар абри баҳманӣ

با رویِ پر ز خنده اگر ابر بهمنی

Бахшиши ҳамеи намояди ман абри баҳманам

بخشش همی نماید من ابرِ بهمنم

Фаррухи ниҳоду неки хуйу неки манзарам

فرّخ نهاد و نیک خوی و نیک منظرم

Некӯи сиришту поки дилу пок диданам

نیکو سرشت و پاک دل و پاک دیدنم

Бо дасти қаҳри реша ҳар зулми бугсалам

با دستِ قهر ریشۀ هر ظلم بگسلم

Бо санги адли шиша ҳар ҷавр башиканам

با سنگِ عدل شیشۀ هر جور بشکنم

Дар гоҳи меҳри нӯшам ва дар ҷоми дӯстам

در گاهِ مهر نوشم و در جامِ دوستم

Дар вақти қаҳри нешам ва дар коми душманам

در وقتِ قهر نیشم و در کامِ دشمنم

Рӯзи муонидонро ториктар шабам

روزِ معاندان را تاریک‌تر شبم

Шоми мувофиқонро чун рӯзи равшанам

شامِ موافقان را چون روز روشنم