Амир кард марои имтиҳон ба хату сухан

امیر کرد مرا امتحان به خطّ و سخن

Ба рӯзи ғарраи шаволи иди рӯзаи шикан

به روزِ غُرّۀ شَوّال عیدِ روزه شکن

Ба поймардии дониши ман имтиҳон додам

به پایمردیِ دانش من امتحان دادم

Чунон ки гуфт амирам ки марҳабои аҳсан

چنان که گفت امیرم که مرحبا اَحسَن

зи хату шеър ба ҳар кас ғароматӣ бирасад

ز خطّ و شعر به هر کس غَرامتی برسد

Аз ин сипас ҳамаи товон ӯ ба гардани ман

از این سپس همه تاوانِ او به گردنِ من

Даҳум ба порсӣу тозии имтиҳон ки басӣ

دهم به پارسی و تازی امتحان که بسی

Кашидаам паии таҳсили ин ду ранҷу мҳн

کشیده‌ام پی تحصیلِ این دو رنج و مِحَن

Надидаи болаши роҳати дўчори сол буд

ندیده بالشِ راحت دوچار سال بُوَد

Барои касби ҳунари як дақиқаи паҳлавии ман

برای کسبِ هنر یک دقیقه پهلویِ من

Кунун ба ҷуссаи ман банда бо қабули амир

کنون به جُثۀ من بنده با قبولِ امیر

Гумони мадор ба фазлу ҳунар буд як тан

گمان مدار به فضل و هنر بُوَد یک تن

Ба хӯрду хоби нпрдохтм ки бо хуру хоб

به خورد و خواب نپرداختم که با خور و خواب

Ҷавон нахоҳад гаштан ба қавли марди куҳан

جوان نخواهد گشتن به قول مرد کهن

Ҷавон чу ранҷи ҳунарро ба хеш бипасандад

جوان چو رنج هنر را به خویش بپسندد

Ба роҳаташи брсоноди холиқи зўолмн

به راحتش برساناد خالقِ ذوالمنّ

Кадоми роҳати зини хубтар ки ҳамчуи манӣ

کدام راحت زین خوبتر که همچو منی

Ҳаме сарояд дар маҳзари амири сухан

همی سُراید در محضرِ امیر سخن

Кушода бошад ва гуё буд ба мадҳи амир

گشاده باشد و گویا بود به مدح امیر

Ба сад ҳазор адаби мари марои забону даҳан

به صد هزار ادب مر مرا زبان و دهن

Хдоигони амирони маин амири низом

خدایگانِ امیران مِهین امیر نظام

Ки ӯст дар ҳамаи фани ҳамчуи мардуми икФн

که اوست در همه فن همچو مردمِ یِک‌فَن

зи хеш давр кунад симу зари ту пиндорӣ

ز خویش دور کند سیم و زر تو پنداری

Кафи Каримаш бо симу зар буд душман

کفِ کریمش با سیم و زر بود دشمن

Ба иди қурбон то сар баранд қурбонӣ

به عیدِ قربان تا سر بُرند قربانی

Шикастаи боди адуро ба ҳазраташи гардан

شکسته باد عدو را به حضرتش گردن