Ба ҳукми он ки зи дилҳо буд ба дилҳо роҳ

به حکمِ آن که ز دل ها بُوَد به دل ها راه

Дили амири зи сӯзи дил манаст огоҳ

دلِ امیر ز سوزِ دلِ من است آگاه

Ғам эй амир бидон сони фарои гирифтаи дилам

غم ای امیر بدان سان فرا گرفته دلم

Ки аз фузӯнӣ бар оҳ баста дорад роҳ

که از فزونی بر آه بسته دارد راه

Агар гувоҳӣ бар сидқ муддао бошад

اگر گواهی بر صدقِ مدّعا باشد

Дили амирам бар сидқ муддаоаст гувоҳ

دلِ امیرم بر صدقِ مُدَّعا است گواه

Яке қасида ба даргоҳ ӯ фиристодам

یکی قصیده به درگاهِ او فرستادم

Ки дар ҷавобам бӯе расад аз он даргоҳ

که در جوابم بویی رسد از آن درگاه

Ба роҳи нома Эй омад марои зи ҳазрати вай

به راه نامه‌ای آمد مرا ز حضرتِ وی

Сипас ки буд басии дидаи умед ба роҳ

سپس که بود بسی دیدۀ امید به راه

Чигуна номаи зи даргоҳи фари хуҷастаи мейр

چگونه نامه ز درگاه فر خجستۀ میر

Ба хати фаррухи абдулҳусайни ҷаълати фидоа

به خطِّ فَرُّخِ عبدالحسین جُعِلت فِداه

Ба як муҳаббат ва як меҳрбоне ки агар

به یک مَحَبَّت و یک مهربانیی که اگر

Ҳазор соли даҳуми шарҳ он шавад кӯтоҳ

هزار سال دهم شرحِ آن شود کوتاه

Гумони барии хутании бчҳостнди хаташ

گمان بری خُتَنی بچّهاستند خَطَش

Фикандаанд ба гардани зи машки тавқи сиёҳ

فکنده اند به گردن ز مُشک طوقِ سیاه

Мисоли бокараи ҷнтст ҳар лафзаш

مثالِ باکرۀ جنّتست هر لفظش

Касе ба чашми тасарруф дар ӯ накарда нигоҳ

کسی به چشمِ تصرّف در او نکرده نگاه

Фузуд иззату ҷоҳи марои бад-ӣни нома

فزود عزّت و جاه مرا بدین نامه

Ки эзадаши бФзоид ба умру иззату ҷоҳ

که ایزدش بفزاید به عمر و عزّت و جاه

Шигифти инки бад-ӣни ишқи азуи сабурами ман

شگفت اینکه بدین عشق ازو صبورم من

Ману сабурӣ аз ӯ лои إлаҳи إлооллаҳ

من و صبوری از او لا إِله إِلّااللّه

Съодтист ба ҷон гар кунам фидои амир

سعادتیست به جان گر کنم فِدایِ امیر

Аз он ки ҷон худ хоҳад шудан ба даҳри табоҳ

از آن که جان خود خواهد شدن به دهر تباه

Бузургвори амиро ту рафтӣ аз табриз

بزرگوار امیرا تو رفتی از تبریز

Вале ҳануз нарафтаст науммат аз афвоҳ

ولی هنوز نرفتست نامت از اَفّواه

Нашуд ки ёд ту уфтад маро ба дил бе рағм

نشد که یاد تو افتد مرا به دل بی رغم

Нашуд ки ном ту ояд маро ба лаб бе оҳ

نشد که نام تو آید مرا به لب بی آه

Саҳари шикояти ҳиҷр туро кунам бо меҳр

سحر شکایتِ هَجرِ تُرا کنم با مِهر

Ба шаби ҳикояти меҳр туро кунам бо моҳ

به شب حِکایتِ مهر تُرا کنم با ماه

Биҷуз ба роҳи хаёл ту ам напуед дил

بجز به راهِ خیال تو ام نپوید دل

Биҷузи хаёли ту андар дилам надорад роҳ

بجز خیال تو اندر دلم ندارد راه

Кунун камоли бузургӣ ва марҳамат дорад

کنون کمالِ بزرگی و مرحمت دارد

Маро ба ҷои ту қоими мақоми толи бақоа

مرا به جای تو قائم مقام طالَ بَقاه

Бузургвори амирои зи нохушии мизоҷ

بزرگوار امیرا ز ناخوشیِّ مِزاج

Қасидаи гашт чу умри адуии ту кӯтоҳ

قصیده گشت چو عمرِ عدویِ تو کوتاه

Дарозтар зи фироқати қасида ҳо гӯям

درازتر ز فِراقت قصیده ها گویم

зи ҳодисоти замона агар шавам ба паноҳ

ز حادثاتِ زمانه اگر شوم به پناه

Вагар бимирами мадҳи ту низ хоҳад гуфт

وگر بمیرم مدحِ تو نیز خواهد گفت

Ҳар ончӣ бар сари хокам брстаҳаст гиёҳ

هر آنچه بر سر خاکم بِرُسته است گیاه

зи моҳу соли ало то буд ба гетии ном

ز ماه و سال اَلا تا بُوَد به گیتی نام

Амири хурраму хандони зайд ба сол ва ба моҳ

امیر خرّم و خندان زِیَد به سال و به ماه