Хуши он ки ӯро дар дил буд влои алӣ

خوش آن که او را در دل بود وِلایِ علی

Ки ҳаст боиси раҳмат ба ?данеу уқбо

که هست باعث رحمت به دنیی و عقبی

Паноҳи шоҳу гадои млҷои вазеъу шариф

پناه شاه و گدا ملجاً وَضیع و شریف

Млози перу ҷавони мҳрби фақиру ғанӣ

مَلاذِ پیر و جوان مَهرَبِ فقیر و غنی

Маин эмоми ҳудои беҳтарин далел амам

مِهین امامِ هُدی بهترین دلیلِ اُمَم

Сутӯдаи шери худои фари хуҷастаи зуҳри набӣ

سُتوده شیرِ خدا فر خجسته ظهرِ نَبی

Бадваст нозаши қуръони бад-ӣни далел ки ҳаст

بدوست نازش قِرآن بدین دلیل که هست

Ҳамораи нозаши алфозро абри маънӣ

هَماره نازشِ الفاظ را اَبَر معنی

Ҳамеи пурситад ӯро ҷамеъи халқи ҷаҳон

همی پرستد او را جمیعِ خلقِ جهان

Агар кунад ба худои хештани даъвӣ

اگر کند به خداییِّ خویشتن دعوی

Ба даст ӯст сноӣӣ ки буд дар ки тавр

به دست اوست سنائی که بود در کُهِ طور

Ба пой ӯст шуъоъӣ ки дар кафи Мӯсо

به پایِ اوست شعاعی که در کَفِ موسی

Вазиди роиҳаи лутф ӯ ба исо аз он

وزید رایحۀ لطف او به عیسی از آن

Падед омад таъсир дар дами исо

پدید آمد تأثیر در دمِ عیسی

Шавад чу чашмаи хуршеди равшан ар бирасад

شود چو چشمۀ خورشید روشن ار برسد

зи хоки поиши гардӣ ба дидаи аъамӣ

ز خاکِ پایش گَردی به دیدۀ اعمی

Ҳазор Лайлии андари влоӣ ӯ маҷнӯн

هزار لیلی اندر ولای او مجنون

Ҳазор маҷнӯни андари влоӣ ӯ Лайлӣ

هزار مجنون اندر ولای او لیلی

Насими меҳраши ҷони бахштар зи оби ҳаёт

نسیمِ مهرش جان بخش تر ز آبِ حیات

Сумуми қаҳраши тани коҳтар зи марги Фҷӣ

سَمومِ قهرش تن کاه تر ز مرگ فُجی

Сифот ӯ чаҳ шуморам ба як забон ки буд

صفات او چه شُمارم به یک زبان که بُوَد

Ба сад ҳазор забони лотъду лотҳсӣ

به صد هزار زبان لاتُعَدّ و لاتَحصی

Чигуна васфи намоями бузургворӣ ро

چگونه وصف نمایم بزرگواری را

Ки карда васфи бузургӣ ӯ худоӣу набӣ

که کرده وصف بزرگّی او خدای و نُبی

Ману мдиҳи чунин шаҳриёри бўолҳўсист

من و مدیحِ چنین شهریار بوالهوسیست

Хуши он ки мадҳи амир аҷал кунам аншӣ

خوش آن که مدحِ امیر اجلّ کنم انشی

Хдоигони амирони маин амири низом

خدایگانِ امیران مِهین امیر نظام

Ки нест ҷуз ба дар ӯ ҷалолро муҷрӣ

که نیست جز به در او جلال را مَجری

зи теғи Фрбӣ ӯ ҷисм зулм шуд лоғар

ز تیغِ فربیِ او جسمِ ظلم شد لاغَر

зи калаки лоғар ӯ ҷон адл шуд Фрбӣ

ز کلکِ لاغر او جانِ عدل شد فَربی

Магари қабули намояд ба чокарии рӯзӣ

مگر قبول نماید به چاکری روزی

Табоҳи гашт дар ин орзӯи дили гетӣ

تباه گشت در این آرزو دلِ گیتی

Ба ҳасратӣ ки бибинад қарин ӯ як тан

به حسرتی که ببیند قرین او یک تن

Сифеди гашти азин ғуссаи дидаи ?дане

سفید گشت ازین غصّه دیدۀ دُنیی

Бзргўорои амиро ҳар ончӣ ҳукм кунӣ

بزرگوارا امیرا هر آنچه حکم کنی

Нахусти рои ту он ҳукмро диҳад фатво

نخست رایِ تو آن حکم را دهد فَتوی

Шиори шеърии комади бурӣда дар мадҳат

شعار شِعری کامد بریده در مدحت

Аз он намояди мрксби равшании шеърӣ

از آن نماید مرکسبِ روشنی شِعری

Ба рӯзи маърака ки чун теғгирӣ андари каф

به روز معرکه که چون تیغ گیری اندر کف

Ҳаме бимонад аз кори хеши бўиҳиӣ

همی بمانَد از کارِ خویش بویحیی

Ту чун Флотўн бошӣу шоҳи Искандар

تو چون فَلاطون باشی و شاه اسکندر

Ту чун бузурги умедӣу шоҳ чун касрӣ

تو چون بزرگ امیدی و شاه چون کِسری

Буд ба дидаи афъии мақоми душмани ту

بود به دیدۀ افعی مقامِ دشمن تو

Аз он ки танг ва маҳибаст дидаи афъӣ

از آن که تنگ و مَهیبست دیدۀ افعی

Ҳамеша то ки буд дар ҷаҳони синӣну шҳўр

همیشه تا که بُوَد در جهان سِنین و شُهور

Ту дар ҷаҳон ба синӣну шҳўр дайр бизӣ

تو در جهان به سِنین و شُهور دیر بِزی

Ҳамеша кӯри зи ҷоҳи ту дидаи бадхоҳ

همیشه کور ز جاهِ تو دیدۀ بدخواه

Ҳамораи даври зи умри ту офати блўӣ

هماره دور ز عمرِ تو آفت بَلوی

Бидор пос вале ва бигир ҷони аду

بدار پاس ولّی و بگیر جانِ عدو

Бубахш киси тилло ва бануш коси тлӣ

ببخش کیسِ طلا و بنوش کاسِ طَلی