Чанде гузидаи ёри зи ман даврӣ

چندی گُزیده یار ز من دوری

Афзӯдаи шӯри бахти марои шурӣ

افزوده شور بختِ مرا شوری

Чун бинадам ба хеши фузуни муштоқ

چون بیندم به خویش فزون مشتاق

Аз ман фузун кунад бути ман даврӣ

از من فزون کند بتِ من دوری

Оре муҷаррабаст ки дар ҳар боб

آری مجرّبست که در هر باب

Муштоқӣаст мояи маҳҷӯрӣ

مشتاقی است مایۀ مهجوری

эй моҳрӯ ки дар сафи маи рӯйон

ای ماهرو که در صفِ مه رویان

Дорӣ ба дасти рояти мансӯрӣ

داری به دست رایتِ منصوری

Дар хари гуҳи ҷамоли ту рӯзу шаб

در خرگهِ جمالِ تو روز و شب

Оянд меҳру моҳ ба муздурӣ

آیند مهر و ماه به مزدوری

Озодем ба ақл наме гунҷад

آزادیَم به عقل نمی‌گنجد

То ҳаст турраи туу мақҳурӣ

تا هست طرّۀ تو و مقهوری

Бечашму рӯ буд ки ба худ бандад

بی چشم و رو بُوَد که به خود بندد

Наргис ба пеши чашми ту махмурӣ

نرگس به پیش چشمِ تو مخموری

Бас неш зад ба дидаи ман мижгон

بس نیش زد به دیدۀ من مژگان

То ҷӯямат пас аз ҳамаи маҳҷӯрӣ

تا جویمت پس از همه مهجوری

Атбоқи анкабутии чашми ман

اَطباقِ عنکبوتیِ چشم من

Шуд рахнаи ҳамчуи пардаи занбӯрӣ

شد رخنه همچو پردۀ زنبوری

Ман шоирии хамидау дарвешам

من شاعری خمیده و درویشم

Ту ҷангҷӯии тарки салаҳшӯрӣ

تو جنگجوی تُرکِ سَلَحشوری

Бар хешам ар бихонӣ мамнӯнам

بر خویشم ار بخوانی ممنونم

Аз пешам ар бароне маъзӯрӣ

از پیشم ار برانی معذوری

Хоҳӣ навозишам куну хоҳӣ на

خواهی نوازشم کن و خواهی نه

Мухторӣу мсобӣу мأҷўрӣ

مختاری و مُصابی و مَأجوری

Ман дидаи баҳр дидан ту хоҳам

من دیده بهر دیدنِ تو خواهم

Зонаст агар ҳазар кунам аз кӯрӣ

زانست اگر حذر کنم از کوری

Гар нест молу иззату зӯри ман

گر نیست مال و عزّت و زورِ من

Вена нестӣаст иллати манфӯрӣ

وین نیستی‌ست علّتِ منفوری

То бо манӣ ту , ҷумла буд бо ман

تا با منی تو، جمله بُوَد با من

Ту иззатӣ , ту молӣ ва ту зӯрӣ

تو عزّتی، تو مالی و تو زوری

Ту садрӣ ва ту бадарӣ ва ту қадре

تو صدری و تو بدری و تو قدری

Ту шоҳӣ ва ту моҳӣ ва ту ҳўрӣ

تو شاهی و تو ماهی و تو هوری

Бар хонаи глинм по бигзор

بر خانۀ گلینم پا بگذار

То бугзарад зи харгаҳи темурӣ

تا بگذرد ز خرگه تیموری

Аз кӯзаи суфоли ман обии нӯш

از کوزۀ سفالِ من آبی نوش

То гирад оби косаи фағфурӣ

تا گیرد آبِ کاسۀ فغفوری

Гардад зи акси оинаи рӯят

گردد ز عکسِ آینۀ رویت

Хишти всоқми оинаи ғӯрӣ

خشتِ وِثاقم آینۀ غُوری

Биншин ки то биҳишт шавад хона

بنشین که تا بهشت شود خانه

Бор бӯдан ту хубтар аз хурӣ

با بودن تو خوبتر از حوری

Дар содаи зиндагонии ман май байн

در ساده زندگانی من می‌بین

Кат равшанӣ бубахшаду масрурӣ

کِت روشنی ببخشد و مسروری

Олӯда аш набинӣу чркинш

آلوده‌اش نبینی و چرکینش

Косўдаҳ аз ъўор буд ъўрӣ

کاسوده از عَوار بود عوری

Дар содагии тҳФтаҳи ҳаловат ҳост

در سادگی نهفته حَلاوت‌هاست

Зон бештар ки дар ҳлли сӯрӣ

زان بیشتر که در حُلَلِ صُوری

На кизби андрў на шараи неи кин

نه کذب اندرو نه شره نی کین

На знту залолату мағрурӣ

نه ضَنَّت و ضَلالت و مغروری

Мо покбози булбули қўолим

ما پاکباز بلبلِ قَوّالیم

Дар мо мҷўии шаҳвати ъсФўрӣ

در ما مجوی شهوتِ عُصفوری

Осоӣ дар харобаи ман чун ганҷ

آسای در خرابۀ من چون گنج

Бар ман бубахш мансаби ганҷурӣ

بر من ببخش منصبِ گنجوری

Пӯшедам дар ба рухи зи ҳамаи ағёр

پوشیم در به رخ ز همه اغیار

Мастӣ кунем аз пас мастурӣ

مستی کنیم از پسِ مستوری

Ту ҷӯӣ аз дафотири ман ашъор

تو جویی از دفاترِ من اشعار

Ман бӯем аз ду оризи ту сӯрӣ

من بویَم از دو عارضِ تو سوری

Машғӯлии хаёл туро гӯям

مشغولیِ خیالِ ترا گویم

Афсонаҳои клдаҳу Ошӯрӣ

افسانه‌های کلده و آشوری

Таърихҳои ҳамчуи лабати ширин

تاریخ‌های همچو لبت شیرین

Аз Сиберия бихонаму мнчўрӣ

از سیبِری بخوانم و مَنچوری

Вази дидаҳои худ ба шубони тор

وز دیده‌های خود به شبانِ تار

Авсофи ишқу перӣу ранҷурӣ

اوصافِ عشق و پیری و رنجوری

Чун ҳар дуро ба ғоят дорам дӯст

چون هر دو را به غایت دارم دوست

Ҷони туу адиби ншобўрӣ

جانِ تو و ادیبِ نِشابوری

Ошиқи туро чу ман нашавад пайдо

عاشق تو را چو من نشود پیدا

эй ҳамчуи офтоб ба машҳурӣ

ای همچو آفتاب به مشهوری