Чашмам сипед шуд ба раҳи интизори асб

چشمم سپید شد به رَهِ انتظارِ اسب

Пайдо нашуд зи ҷониби сурони савори асб

پیدا نشد ز جانب سوران سوارِ اسب

Ореи шадидтар буд аз мӯат бе гумон

آری شدید تر بود از موت بی گُمان

Чун интизорҳои дигар интизори асб

چون انتظار های دگر انتظار اسب

Бо асб мекунанд ҳамаи мардумони шикор

با اسب می کنند همه مردمان شکار

Ман кардаам пиёда ба сурони шикори асб

من کرده ام پیاده به سوران شکارِ اسب

Чашмам ба роҳ буд ки пайдо шавад зи давр

چشمم به راه بود که پیدا شود ز دور

То ҷон ва дил кунам ба ташаккури нисори асб

تا جان و دل کنم به تشکّر نثارِ اسب

Аз баҳри эҳтироми рӯм чанд гоми пеш

از بهر احترام روم چند گام پیش

Гирами зи дасти роизу бӯсами Фсори асб

گیرم ز دستِ رایض و بوسَم فَسارِ اسب

Ҳамчун Аннани ду даст ба гардан дар ормаш

همچون عنان دو دست به گردن در آرمش

Бӯсами рикоби вори ямину ясори асб

بوسم رکاب وار یمین و یسارِ اسب

Ман бе қарори асбу дўчшмм буд ба роҳ

من بی قرار اسب و دوچشمم بود به راه

Бошад ба ҷои хеши камокони қарори асб

باشد به جای خویش کماکان قرارِ اسب

Ранҷи пиёдагӣу лаби хушку роҳи зшк

رنجِ پیادگی و لبِ خشک و راهِ ذُشک

Ёр мананду сояи истабли ёри асб

یارِ منند و سایۀ اصطبل یارِ اسب

Бо пои ланг май рӯми имрӯзи сӯии кнк

با پای لنگ می روم امروز سویِ کنک

Фардо чаҳ суд агар башуам ман савори асб

فردا چه سود اگر بشوم من سوار اسب

То кӣ басони фохтаи кӯ кӯ кунам ҳаме

تا کی بسانِ فاخته کو کو کنم همی

Дар интизори талъати товуси вори асб

در انتظارِ طلعتِ طاووس وارِ اسب

То кӣ буд раво ки дили мустаманди ман

تا کی بُوَد روا که دلِ مستمندِ من

Чун рони асб хоҷа шавад доғдори асб

چون رانِ اسب خواجه شود داغدارِ اسب

Тарсам ки асбро бифиристади хдоигон

ترسم که اسب را بفرستد خدایگان

Рӯзӣ ки ман з заъф ниёем ба кори асб

روزی که من ز ضعف نیایم به کارِ اسب

Тарсами пиёдаи таии тариқ аҷал кунам

ترسم پیاده طیِ طریقِ اجل کنم

Бо худ барам ба мадфани худ ёдгори асб

با خود بَرَم به مدفنِ خود یادگارِ اسب

эй ёр бо вафои ман эй ҳодии мзл

ای یار با وفا من ای هادیِ مُضِل

Қабри марои ту ҳафр бикун дар ҷавори асб

قبرِ مرا تو حفر بِکُن در جَوارِ اسب

Гар ҳар ду якдигарро нодида бигузарем

گر هر دو یکدیگر را نادیده بگذریم

Ҳамсоя кун мазори маро бо мазори асб

همسایه کن مزار مرا با مزارِ اسب

Бемӯҷибӣ набошад агар дайр шуд ато

بی موجبی نباشد اگر دیر شد عطا

Кардаст хоҷаи раҳм ба ҳоли фигори асб

کردست خواجه رحم به حالِ فَگار اسب

Донад ки чун ду рӯз дар истабл ман бимонад

داند که چون دو روز در اصطبل من بماند

Чун рӯзгор банда шавад рӯзгори асб

چون روزگار بنده شود روزگارِ اسب

Инҳо тамоми табиат маҳзаст вар на зуд

این ها تمام طبیعت محض است ور نه زود

Созад вафо ба ваъдаи худовандгори асб

سازد وفا به وعده خداوندگارِ اسب

Фрмонўрои шарқ ки фарқи адуӣ ӯ

فرمانورای شرق که فرقِ عدویِ او

Сояд чу шишаи зери сами устувори асб

ساید چو شیشه زیر سُمِ استوارِ اسب

Баси асбҳо гирифтаам аз хонадон ӯ

بس اسب ها گرفته ام از خاندان او

Танҳо кунун нагаштаам умедвори асб

تنها کنون نگشته ام امّیدوارِ اسب

Дар пеши хоҷаи бахшиши як асб ҳеҷ нест

در پیش خواجه بخششِ یک اسب هیچ نیست

Бахшидааст хоҷаи мукаррари қатори асб

بخشیده است خواجه مکرّر قطارِ اسب

Дорам умеди он ки ҳам имрӯзи хеш ро

دارم امیدِ آن که هم امروز خویش را

Байнам ба фари давлат ӯ дар канори асб

بینم به فّرِ دولتِ او در کنارِ اسب

Асбӣ ки роди волии машриқ ба ман диҳад

اسبی که راد والیِ مشرق به من دهد

Андари шумори пел буд неи шумори асб

اندر شمارِ پیل بود نی شمارِ اسب

Дорам ман аз савории он ифтихорҳо

دارم من از سواریِ آن افتخارها

Ҳар чанд аз савор буд ифтихори асб

هر چند از سوار بود افتخارِ اسب

Наниҳода по ҳануз зи истабли худ бурун

ننهاده پا هنوز ز اصطبل خود برون

Боло гирифтааст аҷаби кору бори асб

بالا گرفته است عجب کار و بارِ اسب

Оянд аз барои тамошои з ҳар тараф

آیند از برای تماشا ز هر طرف

Онон ки чун мананд ба дили дӯстдори асб

آنان که چون منند به دل دوستدارِ اسب

Дар кӯҳпояи зуди садо мунъакис шавад

در کوهپایه زود صدا منعکس شود

Нашигифт агар баланд шавад иштиҳори асб

نَشگِفت اگر بلند شود اشتهارِ اسب

Умедворами асби қашангӣ ато кунад

امّیدوارم اسب قشنگی عطا کند

Ҳоло ки рафтаи ҳиммати ман зери бори асб

حالا که رفته همّت من زیر بارِ اسب

Миннати худоиро ки истаблаши асби хуб

منّت خدای را که اصطبلش اسبِ خوب

Чандон буд ки каси натавонади шумори асб

چندان بُوَد که کس نتواند شُمارِ اسب

Мейри аҷали тақии хони он нухбаи ҷаҳон

میر اجلّ تقی خان آن نُخبۀ جهان

Донад хисоли асбу шиносади табори асб

داند خصال اسب و شناسد تبارِ اسب

Дар интихоби асб буд раъй ӯ матоъ

در انتخابِ اسب بود رأیِ او مُطاع

Бо ӯст ихтиёри ману ихтиёри асб

با اوست اختیارِ من و اختیارِ اسب

Асб муваққарӣ бипасандад барои ман

اسبِ موقّری بپسندد برای من

Бошад зи ҳасани асби яке ҳам виқори асб

باشد ز حُسنِ اسب یکی هم وقار اسب

Бифиристаду маро муташаккир кунад зи хеш

بفرستد و مرا متشکّر کند ز خویش

Бо зину барги сохтаи зарнигори асб

با زین و برگِ ساختۀ زرنگارِ اسب

ё раб ҳамеша то сухан аз асб ме равад

یا رب همیشه تا سخن از اسب می رود

Бодои низоми ассалтанаи доими савори асб

بادا نظام السلطنه دایم سوار اسب

Андари радифи асби чунин чома кас нагуфт

اندر ردیفِ اسب چنین چامه کس نگفت

Мушкил буд ба қофияи гаштани дўчори асб

مشکل بود به قافیه گشتن دوچار اسب