Мақбули боди тоъати шҳзодаҳи аътзод
مقبول باد طاعتِ شَهزاده اعتضاد
Иди Саиди Фитр бар ӯ Фрхҷстаҳи бод
عیدِ سعیدِ فطر بر او فرخجسته باد
Чун аз ҷавони басанда буд тоъати худоӣ
چون از جوان بسنده بود طاعتِ خدای
Ҳар тоъатӣ ки кард худоро писандаи бод
هر طاعتی که کرد خدا را پسنده باد
Воҷиб намӯд саҷдаи ҳақро ба хештан
واجب نمود سجدۀ حقّ را به خویشتن
Зон рӯ ба халқи саҷда ӯ воҷиби аўФтод
زان رو به خلق سجدۀ او واجب اوفتاد
Шоҳони ҷабини аҷз ба даргоҳ ӯ ниҳанд
شاهان جبینِ عجز به درگاهِ او نهند
Чун ӯ ҷабини аҷз ба даргоҳи ҳақи ниҳод
چون او جبینِ عجز به درگاهِ حقّ نهاد
Бар ҳақи мутӣъ буд ки чунон матоъ шуд
بر حقّ مطیع بود که چونان مُطاع شد
Шогирд то набошӣ кӣ гардии Авестоад
شاگرد تا نباشی کی گردی اوستاد
эй шоҳи зодае ки туро аз азали худоӣ
ای شاه زاده‌ای که تُرا از ازل خدای
Шарму ҳаё ва дониш биниҳод дар ниҳод
شرم و حیا و دانش بنهاد در نهاد
Фархундаи зӣ ба даҳр ки чун ҷад ва чун падар
فرخنده زی به دَهر که چون جدّ و چون پدر
Шоҳӣу шоҳи зодау покӣу покзод
شاهی و شاه زاده و پاکی و پاکزاد
Аз карда ту эзад шодасту шодмон
از کردۀ تو ایزد شاد است و شادمان
Зонрў кунад ҳамеша турои шодмону шод
زانرو کند همیشه تُرا شادمان و شاد
Чун ҳеҷ гуҳ бурун набӯд ҳақи зиёди ту
چون هیچ گه برون نَبُود حق زیادِ تو
Дар ҳеҷ гуҳ набошӣ ҳақро буруни зиёд
در هیچ گه نباشی حق را برون زیاد
Аз адл ва дод чун ки вуҷӯди ту халқ шуд
از عدل و داد چون که وجودِ تو خلق شد
Муҳкам шуд аз вуҷӯди ту бунёни адл ва дод
محکم شد از وجودِ تو بُنیانِ عدل و داد
Он ҷо ки ту нишастӣ давлат ҳаме нишаст
آن جا که تو نشستی دولت همی نشست
Он ҷо ки ту ситодии давлати ҳамеи ситод
آن جا که تو ستادی دولت همی ستاد
Он кас ки бингарад ба ҷабини мубини ту
آن کس که بنگرد به جبینِ مبینِ تو
Бинад ҳамеи аён ки туе Подшаҳи нажод
بیند همی عیان که تویی پادشه نژاد
Дар рӯзи ҷанги душмани ту бар ту ҷон диҳад
در روز جنگ دشمنِ تو بر تو جان دهد
Бингар ки то чаҳ поем Карим омадаст шод
بنگر که تا چه پایم کریم آمدست شاد
То номи салтанат ба ҷаҳон ҷовдон кунӣ
تا نامِ سلطنت به جهان جاودانِ کنی
Эзади худои номи туро ҷовдон кунод
ایزد خدای نام تُرا جاودان کُناد