Ба дасти ҷоми шароб ва ба гӯши нағмаи соз

به دست جام شراب و به گوش نغمۀ ساز

Шабӣ хушаст худоёи дарози боди дароз !

شبی خوش‌ست، خدایا دراز باد دراز!

Чигуна кӯтаҳ хоҳам шабӣ ки андари вай

چگونه کوته خواهم شبی که اندر وی

Висоли дӯсти муҳайёу барги ъушрати соз

وصالِ دوست مهیّا و برگِ عشرت ساز؟

Чигуна кӯтаҳ хоҳам шабӣ ки саъдӣ гуфт :

چگونه کوته خواهم شبی که سعدی گفت:

« ки дӯстро нанамояд шаби висоли дароз »

«که دوست را ننماید شبِ وِصال دراز»؟

Шабӣ буд ки азуи гашти шоми давлати рӯз

شبی بوَد که ازو گشت شامِ دولت، روز

Шабӣ буд ки азуи гашти субҳи миллати боз

شبی بوَد که ازو گشت صبحِ ملّت، باز

Шабӣ буд ки битобед андрўи моҳӣ

شبی بوَد که بتابید اندرو ماهی

Ки офтоб наёрад шудан ба ӯ анбоз

که آفتاب نیارد شدن به او انباز

Шабӣаст фарруху шҳзодаҳи нусрати аддавла

شبی است فرّخ و شهزاده نصرت الدّولهُ

Намӯда ҷашнӣ аз иззату ҷалоли ҷҳоз

نموده جشنی از عزّت و جلال، جهاز

Чигуна ҷашнӣ монанди ҷинати мавъӯд

چگونه جشنی مانندِ جَنَّتِ موعود

зи чор ҷониб багушӯда боби неъмату ноз

ز چار جانب بگشوده بابِ نعمت و ناز؟

Ба ваҷди андар ҳар сӯии глрхони чгл

به وجد اندر هر سوی، گل‌رُخانِ چگل

Ба рақси андар ҳарҷоӣ маҳвашони тароз

به رقص اندر هر جای، مهوشانِ طَراز

Ҳама дурахшад монанди нори зоти вқўд

همه درخشد مانند نارِ ذاتِ وَقود

Шароби гулгуни андар ба симгуни бгмоз

شرابِ گلگون اندر به سیمگون بِگماز

з ҳар тарафи шинавии нағма ҳои раваду сурӯд

ز هر طرف شنوی نغمه‌های رود و سرود

Ба ҳар куҷонигарӣ гӯнаҳои созу навоз

به هر کجا نگری، گونه‌های ساز و نواز

з чарх гуяд ноҳид аз паии табрик

ز چرخ گوید ناهید از پی تبریک

Хуҷастаи бодои мелоди шоҳи бандаи навоз

خجسته بادا میلادِ شاهِ بنده‌نواز