То бар сараст сояи шаҳи зодаи Эраҷам

تا بر سر است سایهٔ شهزاده ایرجم

Гӯйии магар ба тоҷи Фаридуни мтўҷм

گویی مگر به تاج فریدون مُتَوَّجَم

Мо ҳар ду шоҳи зода ва мо ҳар ду Эраҷем

ما هر دو شاهزاده و ما هر دو ایرجیم

Аммо чаҳ Эраҷӣ буд ӯ , ман чаҳ Эраҷам !

اما چه ایرجی بود او ، من چه ایرجم!

Бо хилқаташ чу хилқат худ мекунам қиёс

با خلقتش چو خلقت خود می‌کنم قیاس

Гирад зи модару падари хештани лаҷам

گیرد ز مادر و پدر خویشتن لجم

Гуфтам қтили ханҷари абрӯӣ ӯ шавам

گفتم قتیلِ خنجرِ ابرویِ او شوم

Оўх ки созгор нашуд толеъи каҷам

آوخ که سازگار نشد طالعِ کجم

Гуфтам мударраҷӣ ки магари шоҳзодае . . .

گفتم مُدَرَّجی که مگر شاهزاده‌ای...

. . . Рҷ биспурад ба ҳофизаи шеъри мударраҷам

...رج بسپُرَد به حافظه شعر مُدَرَّجم