Озурдаам аз он бут бисёр ноз кун

آزرده‌ام از آن بُتِ بسیار ناز کُن

По аз гилӣми хеши фузунтар дароз кун

پا از گلیمِ خویش فزون‌تر دراز کُن

Бо онкӣ аз Рахши хати мишкӣни дамидаи боз

با آن که از رُخَش خطِ مُشکین دمیده باز

Он тарк ноз кун нашавад тарк ноз кун

آن تُرکِ ناز کن، نشود تَرکِ ناز کن

Аз чашм бад кунанд ҳамаи халқи эҳтироз

از چشم بد کنند همه خلق احتراز

Ман гаштаам зи чашми накӯ эҳтироз кун

من گشته‌ام ز چشم، نکو، احتراز کن

Ринди шароби хорам ва дар синаам дилӣ аст

رندِ شراب‌خوارم و در سینه‌ام دلی‌ست

Покизатар зи ҷомаи шайх намоз кун

پاکیزه‌تر ز جامهٔ شیخِ نماز کن

Ман аз забон хеш надорам шикоятӣ

من از زبانِ خویش ندارم شکایتی

Чашмаст бештар ки буд кашф роз кун

چشم است بیشتر که بود کشفِ راز کن

Бӯеи зи бӯстон муҳаббат набарда анд

بویی ز بوستانِ محبت نبرده‌اند

Солуси зоҳидии ҳақиқат муҷоз кун

سالوس زاهدانِ حقیقت مَجاز کن

Ин ҳоҷён ба ҳашари Аннан дар Аннани раванд

این حاجیان به حشر، عِنان در عِنان روند

Бо уштурони таии тариқ ҳиҷоз кун

با اشترانِ طیِ طریقِ حِجاز کن

Ман прўрондмт ки ту бо ин баҳо шудӣ

من پروراندَمَت که تو با این بها شدی

Тифлӣ надидаам чу ту бар доя ноз кун

طفلی ندیده‌ام چو تو بر دایه، ناز کن

Кӣ орзӯии селоӣ ва ман раҳ диҳад ба дил

کی آرزویِ سَلوی و مَنّ، ره دهد به دل؟

Он иктифо ба нону панир ва пиёз кун

آن اکتفا به نان و پنیر و پیاز کن

Онро ки оз нест ба шоҳон ниёз нест

آن را که آز نیست، به شاهان نیاز نیست

Султони вақти хеш буд тарк оз кун

سلطانِ وقتِ خویش بود، تَرکِ آز کن

На зӯр суд дод ва на зорӣ алоҷ кард

نه زور سود داد و نه زاری عِلاج کرد

Оре , зараст зар , гиреҳ аз кор боз кун

آری، زرست زر، گره از کار باز کن

Моро ҳавои хизмати фармонравои малик

ما را هوایِ خدمتِ فرمانروایِ مُلک

Ҳаст аз ҳавоӣ рӯй батон бениёз кун

هست، از هوایِ رویِ بُتان بی‌نیاز کن

Фаррухи вусуқи давлат каз адл ӯ намонад

فرّخ وُثوقِ دولت کز عدلِ او نماند

Дасти тамаъ ба моли раият дароз кун

دستِ طمع به مالِ رعیّت، دراز کن

Ҷузи тарки ман ки тоза кунад машқи трктоз

جز تُرکِ من که تازه کند مشق تُرکتاز

Дар аҳд ӯ намонад дигар трктоз кун

در عهدِ او نماند دگر تُرکتاز کن

Душман ба дор кард , бибин чун кунад ба дӯст

دشمن به دار کرد، ببین چون کُند به دوست

Он душманони хеши чунин сарфароз кун

آن دشمنانِ خویش چنین سرفراز کن