эй ҳам сафари азизи ман маҷд

ای هم سفر عزیز من مَجد

Афкори ту ханда оваранда аст

افکارِ تو خنده آورنده است

Хоҳии ту агар нависии ин ҷанг

خواهی تو اگر نویسی این جُنگ

Банавис , чаҳ ҷои шеър банда аст

بنویس، چه جایِ شعر بنده است

Ин панд ки май даҳуми фарогир

این پند که می دهم فراگیر

Ҳар чанд ки андакӣ газанда аст

هر چند که اندکی گَزنده است

« дар шеър мапӣч ва дар фан ӯ »

«در شعر مپیچ و در فنِ او»

Кин кори зи корҳои ганда аст

کاین کار ز کار های گُنده است

Рӯи ҳўчӣу рӯзнома чӣ шӯ

رو هوچی و روزنامه چی شو

Инаст ки Фоидт диҳанда аст

این است که فایَدَت دِهَنده است

Имрӯз ба ҳар куҷо адибӣ аст

امروز به هر کجا ادیبی است

Дар гӯшаи ъзлтӣ хазнда аст

در گوشۀ عُزلتی خَزَنده است

Ишғоли насиб ҳар чаҳ кунӣ аст

اَشغال نصیب هر چه کونی است

Аҳрори асир ҳар чаҳ ҷндаҳ аст

اَحرار اسیرِ هر چه جِنده است

Ин саги маразӣ буд ки охир

این سگ مرَضی بُوَد که آخِر

Аз гуруснагии туро кушанда аст

از گرسنگی ترا کُشَنده است

Инаст таноби эҳтиёҷӣ

این است طَنابِ احتیاجی

Кат бар дар ҳар хасӣ кушанда аст

کِت بر دَرِ هر خسی کشنده است

Рӯи таҷрибае зи ҳоли ман гир

رَو تجرِبه‌ای ز حالِ من گیر

Кин таҷрибаи мари туро басанда аст

کاین تجربه مر ترا بَسَنده است

Бинии ту ки шеъри бандаи имрӯз

بینی تو که شعرِ بنده امروز

Бар табъи марои ҳби ҷон хазнда аст

بر طبعِ مرا هب جان خَزَنده است

Ҳар шеър ки бишинаванд некӯ

هر شعر که بشنوند نیکو

Ҳар чанд ки буии хӯн диҳанда аст

هر چند که بُوِیِ خون دهنده است

Чун мухтасару салис ва хуб аст

چون مختصر و سلیس و خوب است

ё софу сариҳу пӯст канда аст

یا صاف و صریح و پوست کَندَه است

Аз фарти муҳаббатӣ ки доранд

از فُرطِ مَحَبَّتی که دارند

Гӯйанд ки шеър , шеър ринда аст

گویند که شعر، شعرِ رنده است

Бо ин ҳамаи ҳеҷ кас напурсад

با این همه هیچ کس نَپُرسد

Кин мард ки мурдае ки зинда аст

کاین مَرد که مُرده ای که زنده است

Дуздон хурӯс дигаронанд

دزدانِ خروس دیگرانند

Прҳоши буруни зи ҷайб бандааст !

پرهاش بُرون ز جیبِ بنده است!