Сутӯдаи табъ вҳидо расед номаи ту

ستوده طبع وحیدا رسید نامۀ تو

Шуд аз расӣданаш ин ҷон нотавон хурсанд

شد از رسیدنش این جان ناتوان خرسند

з гуфтаҳои ту дар васф хеш хурсандам

ز گفته های تو در وصف خویش خُرسندم

Чунон ки аз карами абр , бӯстон хурсанд

چنان که از کرم ابر، بوستان خرسند

На ман ба танҳо хурсанд аз он шудам ки шавад

نه من به تنها خرسند از آن شدم که شود

Барои ҳар ки фиристанд армағон хурсанд

برای هر که فرستند ارمغان خرسند

Ахи алФзоили воми алмкормӣу зи ту

اَخ الفضایل و اُمُ المَکارِمی و ز تو

Дили абўолФрҷу ибн хлкон хурсанд

دل ابوالفرج و ابن خلّکان خرسند

Замонаи фурсати ин ҳарфҳо ба мо надиҳад

زمانه فرصت این حرف‌ها به ما ندهد

Ғамин мабош агар нестӣ ба ҷон хурсанд

غمین مباش اگر نیستی به جان خرسند

Ба ҳар ки дарнигарӣ чун ман ва ту дилтангаст

به هر که در نگری چون من و تو دلتنگست

Гумон мабар ки буд кас дар ин ҷаҳон хурсанд

گُمان مبر که بود کس در این جهان خرسند

Агар зи дарди дили банда бо хабар бошӣ

اگر ز درد دل بنده باخبر باشی

Шӯии зи дарди дили хеш бегумон хурсанд

شوی ز درد دل خویش بی‌گمان خرسند

Ман аз равони худ озурдаам вале мардум

من از روان خود آزرده‌ام ولی مَردم

Азин ки ҳаст фалони шеъри ман равон хурсанд

ازین که هست فلان شعرِ من روان خرسند

Чунонкӣ дар ғам ҷаҳон канданаст марди салиб

چنانکه در غم جان کندن است مردِ صلیب

Ба назараи ҷамъӣ дар пои дор он хурсанд

به نَظرِه جمعی در پایِ دارِ آن خرسند

Тамом бе ҳнроннди халқи давраи мо

تمام بی‌هنرانند خلق دورهٔ ما

Чисон шавад ду ҳнрўр дар он миён хурсанд

چسان شود دو هنرور در آن میان خرسند؟

зи заъфи аҳли дили арбоб малик хурсанданд

ز ضعف اهل دل ارباب مُلک خرسندند

Чунонкиро ҳзн аз заъф корвон хурсанд

چنانکه راهزن از ضعف کاروان خرسند

Ман ар малули гузаштами з дӯстон саҳласт

من ار ملول گذشتم ز دوستان سهلست

Ба ҷой банда бимонанд дӯстон хурсанд

به جای بنده بمانند دوستان خرسند