Дишаби ду нафар аз руфақо омада буданд

دیشب دو نفر از رفقا آمده بودند

Дар маҳзари ман сохта бар моҳзр аз ман

در محضر من ساخته بر ماحضر از من

Ҳамроҳи якишон писарӣ буд ки гуфтӣ

همراه یکیشان پسری بود که گفتی

Чашмонаш талаб мекунад ирси падар аз ман

چشمانش طلب میکند ارث پدر از من

Аз дар нарасида ба ҳамон назара ӣ аввал

از در نرسیده به همان نظره‌ی اول

Дайну дилу дониши брбўди он писар аз ман

دین و دل و دانش بربود آن پسر از من

Гуфтам ки худоёи зи ман ин қавм чаҳ хоҳанд

گفتم که خدایا ز من این قوم چه خواهند

Собит талабӣ доранд ӣнони магар аз ман

ثابت طلبی دارند اینان مگر از من

Нохондау хонда чу бало бар серум оянд

ناخوانده و خوانده چو بلا بر سرم آیند

Доранд таманнои ҳама беҳаду мар аз ман

دارند تمنا همه بی‌حد و مر از من

Нарад омад ва машғӯл шуданд он ду вале ман

نرد آمد و مشغول شدند آن دو ولی من

Дар ҳила ки хуш дил шавад ин як нафар аз ман

در حیله که خوش دل شود این یک نفر از من

Гуфтам ту ҳам эй мғбчаҳ бе машғалаи манишин

گفتم تو هم ای مغبچه بی‌مشغله منشین

Кабина қалбат напазирад кидири азмн

کآیینهٔ قلبت نپذیرد کدر از من

Пеши ой ва бизан бо ман дилбохтаи посўр

پیش آی و بزن با من دلباخته پاسور

Шояд ки яке сури барии муътабар аз ман

شاید که یکی سور بری معتبر از من

Гуфто ки сари сур задани кори ҷФнгист

گفتا که سر سور زدن کار جفنگیست

Зойеъ чаҳ кунӣ вақти хушӣ бесамар аз ман

ضایع چه کنی وقت خوشی بی‌ثمر از من

Гуфтам сари ҳарчи онкии ту гӯйӣ ва ту хоҳӣ

گفتم سر هرچ آنکه تو گویی و تو خواهی

Пеши ойу варақи даҳ ки кулоҳ аз ту сар аз ман

پیش آی و ورق ده که کلاه از تو سر از من

Гар ман бабрам аз ту ду ҷӯроби ситонам

گر من ببرم از تو دو جوراب ستانم

Бустони ту яке қуттии сигари зар аз ман

بستان تو یکی قوطی سیگار زر از من

Зебои писари ин шарт чу бишунид писандид

زیبا پسر این شرط چو بشنید پسندید

Зеро ки ҳамаи суд аз ӯ бади зарар аз ман

زیرا که همه سود از او بُد ضرر از من

Ходим шуд ва як даста варақ дод ва кашидем

خادم شد و یک دسته ورق داد و کشیدیم

Шуд чори варақ аз вайу чор дигар аз ман

شد چار ورق از وی و چارِ دگر از من

Пушти сар ҳар як варақии як арақаш дод

پشت سر هر یک ورقی یک عرقش داد

Ходим ки дар ин фан буд устодтар аз ман

خادم که در این فن بود استادتر از من

Паймӯди бдонсон ки замонӣ нашуда беш

پیمود بدانسان که زمانی نشده بیش

Ман бадтар аз ӯ маст шудам ӯ бтар аз ман

من بدتر از او مست شدم او بتر از من

ӯ ҷир зад ва ман ҷир задам он қадр ки охир

او جر زد و من جر زدم آنقدر که آخر

Шом омад ва кӯтоҳ шуд ин ҷавру ҷир аз ман

شام آمد و کوتاه شد این جور و جر از من

Хӯрданд ҳамаи ҷузи ману ҷузи ман ҳама хуфтанд

خوردند همه جز من و جز من همه خفتند

Кӯи бардаи бад аз аввали шаби хобу хур аз ман

کو برده بُد از اول شب خواب و خور از من

Посӣ чу з шаб рафт зи ҷои ҷустам ва дидам

پاسی چو ز شب رفت ز جا جستم و دیدم

Хобанд ҳарифони ҳамагӣ бехабар аз ман

خوابند حریفان همگی بی‌خبر از من

Оҳиста ба сар панҷа шудам зери лиҳофаш

آهسته به سر پنجه شدم زیر لحافش

Афтода аз ин ҳоли нафас дар шимур аз ман

افتاده از این حال نفس در شُمَر از من

Во кардам аз ӯ ткмаҳи шалвор ва аён шуд

وا کردم از او تکمهٔ شلوار و عیان شد

Кунӣ ки ниҳон буд чу қурси қамар аз ман

کونی که نهان بود چو قرص قمر از من

Тар кардамаш он мавзеи махсӯси бахӯбӣ

تر کردمش آن موضع مخصوص به خوبی

Оре ки фаровон зада сари ин ҳунар аз ман

آری که فراوان زده سر این هنر از من

Ҳаштуми сари гарми зикрам бар дар нармаш

هشتم سر گرم ذکرم بر در نرمش

Оҳиста дар ӯ рафт ду сулси зикр аз ман

آهسته در او رفت دو ثلث ذکر از من

Дидам ки бар афтод нафираши зи такопу

دیدم که بر افتاد نفیرش ز تکاپو

Гӯйӣ ки раседаст дилашро хабар аз ман

گویی که رسیدست دلش را خبر از من

Вақтаст ки дар ғлтд ва ботил шавадам кор

وقتست که در غلتد و باطل شودم کار

Корӣ ки нахоҳад шуд ҳосил дигар аз ман

کاری که نخواهد شد حاصل دگر از من

Чсбидмш онгуна ки ҳаргиз натавонист

چسبیدمش آنگونه که هرگز نتوانست

Карданаши табардори ҷудо бо табар аз ман

کردنش تبردار جدا با تبر از من

То хояи фурӯи барадам ва гуфт ох ки мардум

تا خایه فرو بردم و گفت آخ که مُردم

Гӯйӣ ба дилаш рафт фурӯи нештар аз ман

گویی به دلش رفت فرو نیشتر از من

Чун съўаҳи афтода ба сари панҷаи шоҳин

چون صعوهٔ افتاده به سر پنجه شاهین

Дармонда ба зери андар беболу пар аз ман

درمانده به زیر اندر بی بال و پر از من

Гуфт ин чаҳ бисотаст велам кун падарами сӯхт

گفت این چه بساطست ولم کن پدرم سوخت

Бархез ва бирав пардаи исмати мдр аз ман

برخیز و برو پردهٔ عصمت مدر از من

Ман аҳли чунин кор набудам ки ту кардӣ

من اهل چنین کار نبودم که تو کردی

Худро бикашам гар накашӣ зӯдтар аз ман

خود را بکشم گر نکشی زودتر از من

Дар хоб намедид касе тркндм дар

در خواب نمی‌دید کسی تر کندم در

Ғайр аз ту ки тар кардӣ дар хоб дар аз ман

غیر از تو که تر کردی در خواب در از من

Бо ҳамчуи манӣ ҳамчуи фаннӣ ? гуфтамаш ором

با همچو منی همچو فنی؟ گفتمش آرام

Ҳақи дорӣ агар пораи намоеи ҷигар аз ман

حق داری اگر پاره نمایی جگر از من

Як лаҳза макун дод ки расво макунямон

یک لحظه مکن داد که رسوا مکنیمان

Бишинав ки чаҳ шуд то ки зад ин кори сар аз ман

بشنو که چه شد تا که زد این کار سر از من

Шайтони лъин васваса ам карду ало

شیطان لعین وسوسه ام کرد و الا

Кас ҳеҷ надидаст хатои ӣнқадар аз ман

کس هیچ ندیدست خطا اینقدر از من

То рафт бигӯед чаҳ , даҳонаш бигирифтам

تا رفت بگوید چه، دهانش بگرفتم

Гуфтам снмои маҳзи худо дар гузар аз ман

گفتم صنما محض خدا در گذر از من

Қурбони ту эй дарду балои ту ба ҷонам

قربان تو ای درد و بلای تو به جانم

Афвам кун ва озурда машав ин сафар аз ман

عفوم کن و آزرده مشو این سفر از من

Гар бор дигар ҳамчуи хилофӣ ба ту кардам

گر بار دگر همچو خلافی به تو کردم

Бархез ва бизан мушт ва бисӯзон падар аз ман

برخیز و بزن مشت و بسوزان پدر از من

Корӣаст гузаштаст ва сбўиист шикастаст

کاریست گذشتست و سبویی‌ست شکستست

Бихўд мабар ин оби рухи мухтасар аз ман

بیخود مبر این آب رخ مختصر از من

Ҳолост ки ёрон дигар сари бадари оранд

حالاست که یاران دگر سر به در آرند

Ночори ту шармандаи шӯии бештар аз ман

ناچار تو شرمنده شوی بیشتر از من

Мастем ва харобем ва касе шоҳид мо нест

مستیم و خرابیم و کسی شاهد ما نیست

Бигзор биҷунбад кФл аз ту камар аз ман

بگذار بجنبد کفل از تو کمر از من

Як лаҳзаи ту ин ҷӯш мазан ҳавсилаи пеши ор

یک لحظه تو این جوش مزن حوصله پیش آر

Ҳам дафъи шар аз худ кун ва ҳам дафъи шар аз ман

هم دفع شر از خود کن و هم دفع شر از من

Доне ки тугар беш кунӣ ҳамҳамау қол

دانی که تو گر بیش کنی همهمه و قال

Бадном кунӣ худро қатъи назар аз ман

بدنام کنی خود را قطع نظر از من

Зебои писар аз хашм дар андеша фурӯ рафт

زیبا پسر از خشم در اندیشه فرو رفت

Вомонда аз ин ҳол ба бўку магар аз ман

وامانده از این حال به بوک و مگر از من

Гуфто бхдо нест бади ахлоқтар аз ту

گفتا به خدا نیست بد اخلاق‌تر از تو

Гуфтам бхдо нест хуши ахлоқтар аз ман

گفتم به خدا نیست خوش اخلاق‌تر از من

Гуфто даҳ бидиҳ қуттии сигари тилло ро

گفتا ده بده قوطی سیگار طلا را

Гуфтам ту нарав то нстонии саҳар аз ман

گفتم تو نرو تا نستانی سحر از من

Бигзор ки беҳамҳама фориғ шавам аз кор

بگذار که بی‌همهمه فارغ شوم از کار

Чун субҳ шавад ҳарчӣ бихоҳӣ бабр аз ман

چون صبح شود هرچه بخواهی ببر از من

Шуд субҳ ва баровард сари он симбр аз хоб

شد صبح و برآورد سر آن سیمبر از خواب

Дар бистар ман дид ки набӯд асар аз ман

در بستر من دید که نبود اثر از من

Бо ходим ман гуфт ки махдуми ту пас кӯ

با خادم من گفت که مخدوم تو پس کو

ӯ дод ҷавобаш ки надорад хабар аз ман

او داد جوابش که ندارد خبر از من

Пжмрд ва дар андеша фурӯ рафт ва ба худ гуфт

پژمرد و در اندیشه فرو رفت و به خود گفت

Дидӣ ки чаҳ тар кард дар ин бади гуҳар аз ман ?

دیدی که چه تر کرد در این بد گهر از من؟