Ваа чаҳ хуб омадӣ сафо кардӣ

وه چه خوب آمدی صفا کردی

Чаҳ аҷаб шуд ки ёд мо кардӣ

چه عجب شد که یاد ما کردی

эй басо орзӯат ме кардам

ای بسا آرزوت می‌کردم

Хуб шуд омадӣ сафо кардӣ

خوب شد آمدی صفا کردی

Офтоб аз кадом самт дамид

آفتاب از کدام سمت دمید

Ки ту имрӯзи ёд мо кардӣ

که تو امروز یاد ما کردی

Аз чаҳ дастии саҳар баланд шудӣ

از چه دستی سحر بلند شدی

Ки тафаққуд ба бенаво кардӣ

که تفقد به بینوا کردی

Қалами по ба ихтиёри ту буд

قلم پا به اختیار تو بود

ё зи сҳўолқлм хато кардӣ

یا ز سهوالقلم خطا کردی

Бе вафоеи магар чаҳ айбӣ дошт

بی‌وفایی مگر چه عیبی داشت

Ки пушаймон шудӣ вафо кардӣ

که پشیمان شدی وفا کردی؟

Шаби магари хоб тоза дидӣ ту

شب مگر خواب تازه دیدی تو

Ки саҳари ёд ошно кардӣ

که سحر یاد آشنا کردی

Ҳеҷ дидӣ ки андари ин муддат

هیچ دیدی که اندر این مدت

Аз фироқат ба мо чаҳ ҳо кардӣ

از فراقت به ما چه‌ها کردی؟

Даст бурдор аз дилам эй шоҳ

دست بردار از دلم ای شاه

Ки ту ин маликро гадо кардӣ

که تو این مُلک را گدا کردی

Бо ту ҳеҷ оштӣ нахоҳам кард

با تو هیچ آشتی نخواهم کرد

Бо ҳамон по ки омадӣ баргард !

با همان پا که آمدی برگرد!

Хониш
шморҳ 87 - хӣр мқдм в глҳ — сбҳон гнҷӣ ⬇